دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

مجمع عمومی مؤسس

No image
مجمع عمومی مؤسس

كلمات كليدي : مجمع عمومي مؤسس، مجامع عمومي شركت، شركت سهامي، دعوت از مجمع عمومي مؤسس، تركيب مجمع عمومي مؤسس، تشكيل شركت سهامي، اركان شركت سهامي

نویسنده : رضا پيراني

ایجاد یک شرکت سهامی وقتی میسر است که، آن شرکت دارای شخصیت حقوقی شود. مجمع عمومی مؤسس برای تأسیس شرکت تشکیل می‌‌‌شود. بعد از تشکیل شرکت نیز عمر آن خاتمه می‌یابد.[1] لایحه قانونی 1347 مواد 16 الی 18 و از ماده 72 به بعد مجمع عمومی مؤسس را بررسی می‌کند. ماده 72 لایحه قانونی 1347 مجامع عمومی را اینگونه تعریف می‌کند: مجامع عمومی شرکت سهامی از اجتماع صاحبان سهام تشکیل می‌شود.

مجامع عمی به سه دسته: 1. مجمع عمومی مؤسس 2. مجمع عمومی عادی 3. مجمع عمومی فوق العاده، تقسیم می‌شوند. ( ماده 73 لایحه قانونی 1347).

الف. تشکیل مجمع عمومی مؤسس.

1. دعوت از مجمع عمومی. پس از گذشت مهلت معین برای پذیره نویسی و یا انقضای مدت تمدید شده مؤسسین ظرف مدت یک ماه به تعهد پذیره نویسان رسیدگی می‌کنند و احراز می‌کنند تمام سرمایه شرکت صحیحا تعهد گردیده است و 35 درصد آن پرداخت شده است. تعهد سهام هر یک از پذیره نویسان تعیین و اعلام و مجمع عمومی مؤسس را دعوت می‌کنند (ماده 16 لایحه قانونی 1347). دعوت برای تشکیل مجمع عمومی مؤسس باید در روزنامه کثیر النتشاری صورت گیرد که نام آن در طرح پذییره نویسی ذکر شده است (بند 14 ماده 9 لایحه قانونی 1347). در آگهی دعوت صاحبان سهام برای تشکیل مجمع عمومی دستور جلسه و تاریخ و محل تشکیل مجمع با قید ساعت و نشانی کامل باید قید شود(ماده 100 لایحه قانونی 1347).

2. ترکیب مجمع. همه سهامداران حق حضور در مجمع عمومی مؤسس را دارند (تبصره ماده 75 لایحه قانونی 1347). این حکم امره می‌باشد و کسی نمی‌تواند حق حضور در مجمع عمومی مؤسس را از سهامداران سلب کند.

( در مجمع عمومی مؤسس حضور عده‌از پذیره نویسان که حداقل نصف سرمایه شرکت را تعهد نموده باشند ضروری است)) (ماده 75 لایحه قانونی 1347). منظور قانونگذار فقط حضور پذیره نویسان نبوده است، بلکه حضور تمام شرکایی که حداقل نصف سرمایه شرکت را تعهدکرده‌اند، شرط صحت جلسه اول قرار داده است. ترتیبی که قانونگذار مشخص کرده در بسیاری از موارد اشکال ایجاد می‌کند. فرض کنیم مؤسسان خود بیش از نصف سرمایه شرکت را تعهد کرده باشند در چنین صورتی با حضور تمام پذیره نویسان در جلسه اول، تصمیمات قانونی نخواهد بود.[2] اگر در اولین دعوت اکثریت حاصل نشد فقط دو نوبت دیگر به فاصله بیست روز از مجمع قبلی مجمع جدید دعوت می‌شود. آگهی دعوت با قید دستور جلسه قبل، در روزنامه کثیرالانتشار معین شده در اعلامیه پذیره نویسی آگهی می‌شود. مجمع جدید با حضور یک سوم صاحبان سهام رسمیت پیدا می‌کند (ماده 75 لایحه قانونی 1347).

3. طریقه تصمیم گیری. توسط رای گیری می‌باشد. هر سهم یک رای دارد (تبصره ماده 75 لایحه قانونی 1347). در مجمع عمومی مؤسس کلیه تصمیمات باید با اکثریت دو سومی آراء حاضران در جلسه اتخاذ گردد.[3]

نکته: در شرکتهای سهامی خاص تشکیل مجمع عمومی مؤسس الزامی نیست لیکن جلب نظر کارشناس دادگستری برای قیمت گذاری آوردهای غیر نقدی ضروری است (ماده 82 لایحه قانونی 1347).

ب. وظایف مجمع عمومی.

تلفیق ماده 17 با مواد 74 به بعد لایحه قانونی پنج وظیفه برای مجمع مشخص می کند.[4]

‌أ. رسیدگی به گزارش مؤسسین و تصویب آن، احراز پذیره نویسی کلیه سهام شرکت و تأدیه مبلغ لازم.

تذکر: گزارش مؤسسان باید حاوی این نکات باشد:

1. آورده غیر نقدی.

2. مزایا خاص در صورتی که وجود داشته باشد.

3. احراز پذیره نویسی کلیه سهام شرکت

4. پرداخت مبلغ لازم

5. تعیین تعداد سهام هر پذیره نویس.

‌ب. رسیدگی به آورده‌های غیرنقدی و مزایای خاص، دارندگان آورده‌های غیر نقدی و متقاضیان مزایای خاص هنگام رای گیری در مورد آورده هایشان و مزایای مورد درخواست‌شان حق رای ندارند و آوردهایشان از حیث حد نصاب جزو سرمایه محسوب نمی‌شود. مجمع نمی‌تواند این آورده‌ها را به قیمت بیشتر از ارزیابی کارشناس دادگستری قبول کند.

‌ج. مجمع مکلف است که اساسنامه شرکت را تصویب کند و در صورت لزوم می‌تواند آن را اصلاح نماید.

‌د. انتخاب اولین مدیران و بازرسان شرکت بر عهده مجمع مؤسس می‌‌باشد.

‌ه. تعیین روزنامه کثیرالنتشاری که هر گونه دعوت و اطلاعیه بعدی برای سهامداران تا تشکیل اولین مجمع عمومی عادی در آن منتشر خواهد شد.

مقاله

جایگاه در درختواره حقوق خصوصی - حقوق تجارت

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

دفتر تجارتی    Business office

دفتر تجارتی Business office

در لغت دفتری که تاجر معاملات خود را ثبت نماید و از روی آن سود وی تعیین گردد را دفتر تجارتی گویند.
استثنائات اصل عدم قابلیت استناد به ایرادات در مقابل سند تجاری

استثنائات اصل عدم قابلیت استناد به ایرادات در مقابل سند تجاری

یکی از اصول حاکم بر اسناد تجاری، اصل غیر قابل استناد بودن ایرادات در مقابل سند تجاری می‌باشد طبق این اصل، اسناد تجاری به خودی خود معرّف طلب صاحب آن می‌باشند و روابط حقوقی که ممکن است بین امضاکنندگان و ظهرنویسان موجود باشد و ادّعاهایی که هر یک از آنها بر دیگری درباره معامله‌ای که به صدور سند تجاری منجر شده است، در حقوق صاحب سند تجاری، تأثیری ندارد و سند تجاری گردش کرده و از طرف دارنده اصلی به دیگری منتقل شده و یک سند مستقل از رابطه حقوقی اصلی است
No image

عقد شرکت (societe)

پر بازدیدترین ها

Powered by TayaCMS