دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

رجعت

No image
رجعت

رجعت از جمله مباحث و معتقدات ضروری شیعۀ امامیه است که به معنای بازگشت ارواح و اجساد به دنیا پس از مرگ و پیش از آخرت می‌باشد. رجعت امری عمومی نیست، بلکه به مؤمنان محض و یا مشرکان محض اختصاص دارد، بنابر احادیث موجود، اولین رجعت کننده، امام حسین علیه‌السلام است.

رجعت در قرآن و روایات

شماری از علمای شیعه حدود 60 آیۀ قرآن را بر رجعت دلیل آورنده‌اند، به عنوان نمونه:

« أَفَغَیرَ دِینِ اللّهِ یبْغُونَ و َلَهُ أَسْلَمَ مَن فِی السَّمَاوَاتِ و َالأَرْضِ طَوْعًا وَ کَرْهًا وَ إِلَیهِ یرْجَعُونَ » (آل‌عمران/83)

« آیا کافران دینی غیر ازدین خدا را می‌طلبند و حال آن‌که هر که در آسمان و زمین است خواه ناخواه مطیع فرمان خدا است و همه به سوی او رجوع خواهند »

و در روایات بسیاری نیز به مسئله رجعت اشاره شده است چنانچه امام صادق علیه‌السلام می فرماید:

« به خدا قسم این دنیا سپری نگردد تا این‌که خداوند مردگان را زنده سازد و زنده‌ها را بمیراند و حق را به اهلش بازگرداند و دین خود را آن‌چنان که می‌خواهد بر پا دارد.»

رجعت از دیدگاه بزرگان شیعه

از متکلمان شیعه، شیخ مفید در باب این مسئله در کتاب اوائل المقالات می‌نویسد:

«پیش از روز رستاخیز، در زمان حضرت مهدی (عج) خداوند دو گروه از مردگان را به زندگی و به جهان فانی باز می‌گرداند هم از نیکانی که از گناهان کبیره دوری جسته‌اند، و هم از مردمان بسیار بد. خداوند گروه اول را بر گروه دوم پیروز می‌کند تا از آن‌ها انتقام گرفته باشند. آن‌گاه هر دو دسته می‌میرند و روز رستاخیز، ثواب یا عقاب ابدی خود را انتظار می‌کشند.»

علّامه حکیم، آیت الله سید ابوالحسن رفیعی قزوینی معتقد است ‌که روح را با بدن عنصری، علاقه و ربطی تمام است و به همین دلیل هم با بقای نفس، علاقه و ربط مزبور باقی مانده و هرگز زایل نمی‌شود. لذا هرگاه نفس به بدن دنیوی خود توجه تام و کاملی داشته باشد، زندگی جدید بدن مادی در دار دنیا از طریق براهین عقلی، امری محال نیست. افزون بر این، در نظام عالم کبیر، هر موجودی باید بتواند با بروز دادن خاصیت و اثر خویش به کمال طبیعی پیش آید، چون قسر و منع دائم و اکثری نمی‌باشد، بنابراین، آن موجود باید بتواند با رفع قسر و منع، پس از مرگ به دار دنیا باز گردد و در این عالم مادی به کمال خود برسد، و سپس فوت کند و رجعت ارواح و نفوس ناطقۀ حضرت رسول صلی‌الله علیه‌و‌آله و حضرت ائمه علیه‌السلام به بدن‌های مادی خود، با توجه به قاهریت سنخ روحانی بر جسمانی ممکن بوده و روح و نفس قوی آنان قادر به بازگشت به بدن‌های عنصری خود در دار دنیا می‌باشند و براساس مصالح حکیمانۀ حق تعالی در عرصۀ نظام طبیعی، باید دوره و زمانی پدید آید که نفوس معصومین علیه‌السلام به بدن‌های خود توجه کرده و خود را در جامعۀ بشری دوباره نمایان کنند و به تهذیب و تعلیم همۀ نفوس انسانی همت گمارند تا هر کسی به مرتبۀ کمال و تمام فعلیت خود نایل آمده و چهرۀ خود را از پردۀ خفا بنماید و هرگاه چنین عصر و دورانی پدیدار نشود، قرار دادن قوۀ عالی تعلیمات عمومی و تهذیب نفوس بشری در نهاد روح مبارک حضرت رسول صلی‌الله علیه‌وآله و حضرت ائمۀ اطهار علیه‌السلام از جانب حق تعالی کار لغو و باطل خواهد بود و حضرت حق از امور لغو و باطل مبرّا می‌باشد.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام در خطبه ای درباره آفرینش آسمان و شگفتی های آن می فرماید: «خداوند، فضای باز و پستی و بلندی و فاصله های وسیع آسمان ها را بدون این که بر چیزی تکیه کند، نظام بخشید و شکاف های آن را به هم آورد... و آفتاب را نشانه روشنی بخش روز، و ماه را با نوری کمرنگ برای تاریکی شب ها قرار داد. بعد آن دو را در مسیر حرکت خویش به حرکت درآورد و حرکت آن دو را دقیق اندازه گیری کرد تا در درجات تعیین شده حرکت کنند که بین شب و روز تفاوت باشد و قابل تشخیص شود و با رفت و آمد آن ها، شماره سال ها و اندازه گیری زمان ممکن باشد.
خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

منظور از این جمله که در انبار نگهداری می نماید این است که مورچه دانه را به درون خاک می برد به طور طبیعی دانه پس از مدتی رویش می کند و از خاک سر برمی آورد اما مورچه برای جلوگیری از این امر همه دانه ها را به دو نیم تقسیم می کند و مانع از بین رفتن روزیش می شود.
چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

پژوهش حاضر با عنوان چگونگی و مراحل آفرینش جهان، در پی آن است که آیات آفرینش جهان را در تفاسیر معاصر شیعه (المیزان و نمونه ) مورد بررسی قرار داده و در میان آنها حقایق ناب قرآنی را در زمینه های مبدا خلقت جهان، دوره های آفرینش وغیره روشن و آشکار سازد. برای این منظور مقدمه به تبین و پیشینۀ موضوع اختصاص یافته است و در قسمت­های بعد برخی از واژگان مفهوم شناسی شده و دیدگاه علامه طباطبایی و آیت ا... مکارم در پیدایش جهان تبیین شده است.
آفرينش جهان در نـهج البلاغه

آفرينش جهان در نـهج البلاغه

دقت و تأمل در سخنان حضرت على(ع) نشان ميدهد كه جهان دو انفجار گونه ى متفاوت را تجربه كرده است. انفجار نخست فضا و زمان و ماده را بوجود آورده است و انفجار دوم در ظرف فضا صورت گرفته و ماده را تحريك نموده است. سپس حباب ها بر خواسته و هفت آسمان را بوجود آورده اند. در پى چنين توضيحاتى خواننده ى محترم بايد بداند كه نويسنده در اين مجموعه تلاش نموده است كه با بهره گرفتن از منابع مختلف درك جديدى را از سخنان امام على(ع) در باره ى خلقت جهان كه در خطبه ى اول آمده است، ارائه دهد.
دنیاشناسی در نهج البلاغه

دنیاشناسی در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام به خانه یکی از یاران خویش به نام علاءبن زیاد وارد شد. وقتی خانه بسیار پر زرق و برق او را دید، فرمود: «با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی، در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. آری، اگر بخواهی می توانی با همین خانه به آخرت برسی! اگر در این خانه بزرگ از مهمانان پذیرایی کنی، به خویشاوندان با نیکوکاری بپیوندی
Powered by TayaCMS