دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

هر كه علمش بيش ارزشش بيشتر

No image
هر كه علمش بيش ارزشش بيشتر

جرعه های معرفت - شرح حديث معصومين (ع) در كلام رهبر انقلاب

[قال رسول الله صلي الله عليه و آله]: وَ اَکثَرُ النّاسِ قيمَةً اَکثَرُهُم عِلماً(1)

[ارزشمندترين مردم کسي است که علم بيشتر داشته باشد]

اينجا اهميت علم را بيان مي کند؛ البته اين به معناي ناديده گرفتن ارزش تقوا و عمل و اين چيزها نيست؛ در فرض تساوي افراد از جهت تقوا يا از جهت عمل يا از جهات اخلاقي ديگر، آن وقت آن کسي ارزشش بالاتر است که دانش بيشتري دارد.

وَ اَقَلُّ النّاسِ قيمَةً اَقَلُّهُم عِلماً؛ [کم ارزش ترين مردم کسي است که دانش کمتر داشته باشد]

هيچ بياني براي ارزشگذاري بر روي دانش به اين وضوح و به اين روشني نيست. نظر اسلام اين است. جامعه عالِم را اسلام مي پسندد. همت اسلام و احکام اسلامي و نظام اسلامي در هر دوره اي بر تربيت عالمان و انسان هاي عالم و دانشمند گماشته شده است.

وَ اَقَلُّ النّاسِ لَذَّةً اَلحَسُود؛ [از ميان مردم، حسود، در زندگي از همه کمتر لذت مي برد]

از زندگي لذت نمي برد - از لذات معمولي زندگي - به خاطر حسد؛ در درون او يک موريانه‌اي وجود دارد که پايه هاي راحت و تمتع او را مي پوساند و پوک مي کند و خراب مي کند؛ تقصير کسي هم نيست، مربوط به خودش است. بايد با حسد در درون خود مبارزه کنيم.

وَ اَقَلُّ النّاس راحَةً اَلبَخِيل؛ [از ميان مردم، بخيل، در زندگي از همه کمتر آسايش دارد]

آن کسي که چيزي دارد و بخل مي ورزد، نسبت به مال خود آنچنان دلبسته است که دائم در حال نگراني و دغدغه است، مبادا کم بشود، مبادا بخورند، مبادا ببرند، مبادا ضايع بشود، دائم، اين آسايش ديگر ندارد.

_________________

۱) الامالي شيخ صدوق، ص ۷۳ [قال رسول الله(ص) :

... وَ اَکثَرُ النّاسِ قِيمَةً اَکثَرُهُم عِلماً وَ اَقَلُّ النّاسِ قيمَةً اَقَلُّهُم عِلماً وَ اَقَلُّ النّاسِ لَذَّةً اَلحَسُود وَ اَقَلُّ النّاس راحَةً اَلبَخِيل، با ارزشترين مردم کسي است که دانشش بيشتر باشد، کم ارزش‌ترين مردم کسي است که علمش اندک باشد، کم لذّت ترين مردم، حسود است، کم راحت ترين مردم، بخيل است.]

*شرح حديث در ابتداي درس خارج، 19/2/94

*پايگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار رهبر معظم انقلاب

روزنامه كيهان، شماره 21732 به تاريخ 4/7/96، صفحه 6 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام در خطبه ای درباره آفرینش آسمان و شگفتی های آن می فرماید: «خداوند، فضای باز و پستی و بلندی و فاصله های وسیع آسمان ها را بدون این که بر چیزی تکیه کند، نظام بخشید و شکاف های آن را به هم آورد... و آفتاب را نشانه روشنی بخش روز، و ماه را با نوری کمرنگ برای تاریکی شب ها قرار داد. بعد آن دو را در مسیر حرکت خویش به حرکت درآورد و حرکت آن دو را دقیق اندازه گیری کرد تا در درجات تعیین شده حرکت کنند که بین شب و روز تفاوت باشد و قابل تشخیص شود و با رفت و آمد آن ها، شماره سال ها و اندازه گیری زمان ممکن باشد.
خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

منظور از این جمله که در انبار نگهداری می نماید این است که مورچه دانه را به درون خاک می برد به طور طبیعی دانه پس از مدتی رویش می کند و از خاک سر برمی آورد اما مورچه برای جلوگیری از این امر همه دانه ها را به دو نیم تقسیم می کند و مانع از بین رفتن روزیش می شود.
چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

پژوهش حاضر با عنوان چگونگی و مراحل آفرینش جهان، در پی آن است که آیات آفرینش جهان را در تفاسیر معاصر شیعه (المیزان و نمونه ) مورد بررسی قرار داده و در میان آنها حقایق ناب قرآنی را در زمینه های مبدا خلقت جهان، دوره های آفرینش وغیره روشن و آشکار سازد. برای این منظور مقدمه به تبین و پیشینۀ موضوع اختصاص یافته است و در قسمت­های بعد برخی از واژگان مفهوم شناسی شده و دیدگاه علامه طباطبایی و آیت ا... مکارم در پیدایش جهان تبیین شده است.
آفرينش جهان در نـهج البلاغه

آفرينش جهان در نـهج البلاغه

دقت و تأمل در سخنان حضرت على(ع) نشان ميدهد كه جهان دو انفجار گونه ى متفاوت را تجربه كرده است. انفجار نخست فضا و زمان و ماده را بوجود آورده است و انفجار دوم در ظرف فضا صورت گرفته و ماده را تحريك نموده است. سپس حباب ها بر خواسته و هفت آسمان را بوجود آورده اند. در پى چنين توضيحاتى خواننده ى محترم بايد بداند كه نويسنده در اين مجموعه تلاش نموده است كه با بهره گرفتن از منابع مختلف درك جديدى را از سخنان امام على(ع) در باره ى خلقت جهان كه در خطبه ى اول آمده است، ارائه دهد.
دنیاشناسی در نهج البلاغه

دنیاشناسی در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام به خانه یکی از یاران خویش به نام علاءبن زیاد وارد شد. وقتی خانه بسیار پر زرق و برق او را دید، فرمود: «با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی، در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. آری، اگر بخواهی می توانی با همین خانه به آخرت برسی! اگر در این خانه بزرگ از مهمانان پذیرایی کنی، به خویشاوندان با نیکوکاری بپیوندی
Powered by TayaCMS