صله رحم

قال رسول الله (ص): «لا یَدخُل الجّنهَ قاطِعُ رَحِمٍ» ( بحار الانوار، ج71، ص91، باب3)

صله رحم یعنی رسیدگی به وضع خویشان و بستگان نسبی و پیوند مستمر با آنها-، یکی از آداب اسلامی است؛ که در قرآن و روایات بر آن تأکید شده است. پیامبر اکرم (ص) می‌فرمایند:

«صِلُوا أرحامَکُم ولو بِالسّلامِ»[1]

صله رحم کنید، اگرچه با یک سلام باشد.

قطع ارتباط با خویشاوندان نسبی به‌گونه‌ای که پیوند خویشاوندی به‌کلی قطع شود، از گناهان کبیره است.[2] در روایتی، پیامبر اکرم از قول خداوند نقل می‌فرماید: من رحمان هستم و خویشان تو رحم تو هستند که از اسم خودم اسمی برای آنها برگزیدم. کسی که با آنها رفت و آمد کند من به او نزدیک شده و با او ارتباط برقرار می‌کنم و هرکس با خویشان خود قطع رابطه کند از من جدا شده است.[3]

در اسلام، به این نکته سفارش شده که انسان هیچ‌گاه نباید ارتباط و علاقه خود را با خویشان و بستگان خویش قطع کند و چون خویشاوندان، از جهت نیازهای انسانی و عاطفی متفاوتند، انسان باید در برابر هر نیاز، پاسخ متناسب بدهد. چه بسا با یک تلفن، نیاز عاطفی انسان برطرف ‌شود. گاهی نیز خویشاوندان انسان، نیاز به کمک و مساعدت مالی دارند؛ که انسان باید در حدّ توان خود به آنها کمک کند.

[1]. حرانی، ابن شعبه؛ تحف العقول، احمد جنتی، تهران، چاپ و نشر بین الملل، 1387، ص120.
[2]. مهدوی کنی، محمدرضا؛ نقطه‌های آغاز در اخلاق عملی، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، 1372، چاپ دوم، ص540. 541.
[3]. آداب دوستی و معاشرت از دیدگاه ملامحسن فیض کاشانی و امام محمد غزالی، ترجمه و تنظیم مهدی شمس‌الدین، قم، شفق، 1371، ص112.