سریه عمیر بن عدی

كلمات كليدي : عمير بن عدي خطمي، عصماء، مروان، سريه عمير بن عدي

نویسنده : ابراهیم آیتی

«عصماء» دختر «مروان» همسر «یزید بن زید خطمى» زنى بود شاعر و زبان آور، در هجو اسلام و مسلمانان شعر مى‌گفت، رسول خدا و أنصار را آزار مى‌رساند و دشنام مى‌داد و دشمنان رسول خدا را در اشعار خود بر ضد مسلمین تحریک مى‌کرد.برخى از اشعار تند او و هم پاسخى را که «حسان» به او داده است، ابن اسحاق نقل مى‌کند.

رسول خدا روزى گفت: کسى نیست داد مرا از دختر «مروان» آسوده سازد؟ «عمیر بن عدى خطمى» که مردى نابینا بود شنید و شبانه او را کشت و بامداد نزد رسول خدا آمد و گفت: اى رسول خدا من «عصماء» را کشتم.رسول خدا گفت: خدا و رسولش را یارى کردى.

«عمیر» گفت: مرا از این کار زیانى نخواهد رسید؟ رسول خدا گفت: «لا ینتطح فیها عنزان» و این سخن مثلى شد که اول بار از رسول خدا شنیده شد، یعنى: «در این باره دو بز با هم شاخ به شاخ نخواهند شد» ⁽²⁾ .

«عمیر» نزد «بنى خطمه» که از کشته شدن «عصماء» سخت برآشفته بودند، بازگشت و گفت: اى «بنى خطمه» ! من دختر «مروان» را کشته‌ام، هر چه از دستتان بر مى‌آید انجام دهید و مرا مهلت ندهید. «عصماء» را در این تاریخ پنج پسر بود که همه از مردان قوم بودند، رسول خدا «عمیر» را پس از این واقعه «عمیر بصیر» نامید.

ابن سعد مى‌نویسد که: در روز کشته شدن (5 روز مانده از رمضان، 19 ماه پس از هجرت) دختر «مروان» مردانى از «بنى خطمه» به دین اسلام در آمدند. (تاریخ پیامبر اسلام، محمدابراهیم آیتى)