تدریس شیخ علی محقق ثانی

در سال 929 ق. محقق مناصب رسمى را رها کرد و دست از کار اجتماعى شست و به درس و بحث در حوزه نجف مشغول شد. شاید یکى از دلایل کناره گـیرى او فـشارهایى بـود که از طرف مخالفان وى وجود داشت والبته اوضاع اجـتماعى و مذهـبى ایـران آن روز نیز این نظر را تقویت مى کند. او در نجف مدت شش سال به تدریس و پرورش طالبان علوم و تشـنگان دانش آل محمد(صلى الله علیه وآله)پرداخت و حوزه نجف از آبشار اندیشه اش بهره ها برد و پس از آن در سال 935 ق. دیگربار به کار اجتماعى روى آورد و در این زمان شاه تـهـماسب پسر شاه اسماعیل اوّل بر تخت نشسته و موقعیّت حساس جدیدى پیش آمده بود. چرا که درپى نفوذ بیشتر بیگانگان مخالفان داخلى تحرّک زیادترى داشتند.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه