بررسی نظریه اعتقادی اکنکار

اگر قرار باشد عنوان «جنبش­های نوپدید معنوی»[1] را به انواع گرایش­های معنوی دوران معاصر بدهیم، بدون شک «اکنکار» اولین و اولی­ترین مصداق در این باره است؛ به عبارت دیگر، هیچ کدام از انواع جریان­ هایِ معنویِ نوظهور به اندازه گرایش اکنکار دارای چارچوب­ های نظری همانند دیگر ادیان بزرگ نیستند.

اکنکار[2] از فرقه­ های نوپدیدی است که پال توئیچل[3] آن را در سال 1965 ایجاد کرد. بسیاری از تعالیم آن برگرفته از آموزه­ های رادهاسوامی هندی و به طور کلی، هندوئیسم، بودیسم و برخی دیگر از گرایش­های عرفان­های غربی است.

نگارنده در این مقاله تلاش می­کند تا درباره سه رکن اساسی، یعنی خداشناسی، رهبر شناسی و راه رسیدن به سعادت در اکنکار شاهد مثال­هایی بیاورد و در ادامه به نقد و بررسی آنان همت گمارد و در آخر نشان دهد که چرا کنکار قادر نیست بحران معنویت دوره معاصر را پاسخ گوید.

واژگان کلیدی : سوگماد، کل لیرانجان ماهانتا، اساتید نظام اک، سفر روح.