دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

توجه

شهید ثانی می گوید : چون خواستی تکبیر بگویی ، عظمت خدای سبحان و کوچکی نفست ،‌و پستی عباداتت را در کنار عظمت او و کم توجهی خویش را در قیام به وظایف خود در خدمتگزاری به آستان او بیاد آر، و در جمله‌ای که می گویی تأمل کن
توجه
توجه

نویسنده : علامه سید عبدالله شُبّر

شهید ثانی می گوید :

« چون خواستی تکبیر بگویی ، عظمت خدای سبحان و کوچکی نفست ،‌و پستی عباداتت را در کنار عظمت او و کم توجهی خویش را در قیام به وظایف خود در خدمتگزاری به آستان او بیاد آر، و در جمله‌ای که می گویی تأمل کن که:

«اللهم انت الملک الحق المبین .»

«بار الها به حقیقت تو پادشاه هستی می باشی .» که منظور عظمت حکومتش و شمول قدرتش و فرمانروایی حق تعالی بر همه هستی می باشد.پس به خویشتن بنگر و باکمال ذلت و خواری و شکستگی و اعتراف به گناهان و طلب بخشش بگو:

«عَمٍلت سُوء وظلمت نفسی و اغفر لی انّه لایغفر الذنوب الا انت.»

«پرودگارا! زشت عمل نمودم وبه نفسم ظلم کردم . پس برمن ببخشای که بدرستی گناهان را جز تو کسی نیست که ببخشد. » و دعوت او را برای قیام به خدمتش به یاد آور و خود را در پیشگاهش ببین که او به تو نزدیک است و خواهش خواهنده را تا آن هنگام که دعا کند ، و ندایش را می شنود، و خیر دنیا و آخرت همه بدست اوست و نه غیر او . آنگاه بگو :

«لبیک وسعدیک والخیر فی یدیک :

اجابت کردم ترا و به طاعت تو حاضر شدم وهمه خیرها در دست توست.»

وفعل او را در هدایت و ارشاد منحصر بگردان وبگو :

الشر لیس الیک و المهدی من هدیت.»

«شر و بدی در ساحت تو نیست و هدایت یافته کسی است که تو او را هدایت کرده باشی .»

و به عبودیت و اینکه قوام هستی تو بدست او و اینکه آغازت از او و انجامت به سوی اوست اعتراف کنی و باز بگو:

«عبدک و ابن عبدیک ، منک و بک ولک و الیک . »

«من بنده و بنده زاده‌ی توام ، وجود من از توست و به سبب توست و برای توست و به سوی توست. »

به این معنا که : وجود از تو و به تو و برای تو و به سوی توست. او خلق را آغازید و سپس برمی گرداند و اینکار بر او آسان است و برای اوست مَثل اعلی .

پس این حقایق را در ذهنت یاد آور که در اثر اینکار ، اسرار و دقایق معرفت بر تو گشوده می شود و از عالم ملکوت ، کسب فیوضات می نماید و رشد نموده بالا می رود.[1]

    منبع: بنیادهای اخلاق اسلامی ، علامه سید عبدالله شبر،چاپ دوم سال 1369،‌ناشر/بنیاد فرهنگی امام المهدی (عج) صفحه 144
    پی نوشت:
  • [1] .اسرار الصلوة ، صفحه 187

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

ادات استفهام

ادات استفهام

"استفهام" مصدر باب "استفعال" از ماده‌ی "فهم" و در لغت به معنای پرسیدن به جهت شناختن و فهمیدن است.
No image

بَدَل

"بَدَل" بر وزن "فَعَل" اسم از ماده‌ی "بدل" و در لغت به معنای جانشین است. در اصطلاح نحو "بدل" تابعی است که حکم نسبت داده شده به متبوع در جمله، به آن (تابع)نسبت داده می‌شود و در واقع تابع (بدل)، مقصود حقیقی گوینده است
No image

ارتباط "تمییز" و "حال"

این نوشتار در دو بخش با ذکر تفاوت و شباهت میان "تمییز" و "حال"، به مقایسه آن دو می‌پردازد
No image

اشکال "بدل" و "مبدل منه"

این نوشتار به بررسی اشکال "بدل" و "مبدل‌منه" در کلام به اعتبار نوع آن دو از جهت مفرد یا جمله بودن، اسم یا فعل بودن می‌پردازد
No image

تأویل "موصول حرفی" و "صله" به "مصدر"

در این نوشتار ابتدا چگونگی و مراحل تأویل به مصدر در دو موصول حرفی "أن" و "أنَّ" و صله‌ی آن دو بیان شده و در سایر موصول‌های حرفی ("أن" مخففه، "لو"، "کَی" و "ما") همچون طریقه مذکور در "أن" و "أنَّ" عمل می‌شود و در پایان به نکاتی پیرامون تاویل به مصدر اشاره می‌شود.
Powered by TayaCMS