دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

سه نوع همراهی خدا

سه نوع همراهی خدا
سه نوع همراهی خدا

خدا همه هستی را پر کرده است؛ زیرا صمد است و صمد چیزی است که جوف ندارد و تهی نیست؛ و غنای او در بی‌نیازی مطلق است. چنین خدایی، همه جا است؛ چه در آسمان چه در زمین یا هر جای دیگر.(زخرف، آیه 84) از همین رو خدا همراه همه چیز و در همه چیز است؛ ولی به تعبیر امیرمؤمنان علی(ع) نه ممزوج و آمیخته(نهج‌البلاغه،خطبه، آیه 1)، بلکه این همراهی و معیت خدا، همراهی قیومی است؛ یعنی به هر چیزی هستی و وجود می‌بخشد. لذا از حقیقت وجودی خودمان به خودمان نزدیک‌تر است: وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْکُمْ وَلَکِنْ لَا تُبْصِرُونَ؛ و ما از شما به او(محتضر) نزدیکتریم ولی نمی‌بینید! (واقعه، آیه 85) و نیز می‌فرماید: وَاعْلَمُوا أَنَّ الله یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ؛ بدانید که همانا خدا میان مرد و قلبش حایل است.(انفال، آیه 24)

از نظر قرآن، سه نوع معیت و همراهی میان خدا با مخلوق به‌ویژه انسان وجود دارد:

1- معیت قیومی: اینکه خدا به عنوان هستی‌بخش هر موجودی با او است؛ زیرا خدا «الحیالقیوم» است.(بقره، آیه 255؛ آل عمران، آیه 2) قرآن می‌فرماید: وَهُوَ مَعَکُمْ أَیْنَ مَا کُنْتُمْ؛ هر کجا باشید او با شماست.(حدید، آیه 4)

2- معیت رحیمی: نوع دیگر از همراهی خدا، همراهی تشریفی و از نظر لطف و رحمت خاص رحیمی اوست. این نوع همراهی را خدا با بندگان صالح خویش دارد؛ چنانکه می‌فرماید: إِنَّ اللهَ مَعَ الَّذِینَ اتَّقَوْا وَالَّذِینَ هُمْ مُحْسِنُونَ؛ به‌راستی خدا با کسانی است که تقوا می‌ورزند و کسانی که نیکوکار هستند.(نحل، آیه 128) و نیز می‌فرماید: وَإِنَّ الله لَمَعَ الْمُحْسِنِینَ؛ به‌راستی خدا با محسنان است.(عنکبوت، آیه 16)

3- معیت قهری: نوع سوم از معیت خدا، همراهی غضبی الهی است. خدا می‌فرماید: قَالَ کَلَّا فَاذْهَبَا بِآیَاتِنَا إِنَّا مَعَکُمْ مُسْتَمِعُونَ؛ خدا فرمود: نه چنین نیست! نشانه‌هاى ما را براى آنان ببرید که ما با شما شنونده‌ایم. (شعراء، آیه 15) این همراهی با موسی و هارون علیهما السلام از نوع رحیمی و برای فرعون و فرعونیان از باب معیت قهری است.

روزنامه کیهان

تاریخ انتشار: یکشنبه 10 تیر ماه 1397

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

ادات استفهام

ادات استفهام

"استفهام" مصدر باب "استفعال" از ماده‌ی "فهم" و در لغت به معنای پرسیدن به جهت شناختن و فهمیدن است.
No image

بَدَل

"بَدَل" بر وزن "فَعَل" اسم از ماده‌ی "بدل" و در لغت به معنای جانشین است. در اصطلاح نحو "بدل" تابعی است که حکم نسبت داده شده به متبوع در جمله، به آن (تابع)نسبت داده می‌شود و در واقع تابع (بدل)، مقصود حقیقی گوینده است
No image

ارتباط "تمییز" و "حال"

این نوشتار در دو بخش با ذکر تفاوت و شباهت میان "تمییز" و "حال"، به مقایسه آن دو می‌پردازد
No image

اشکال "بدل" و "مبدل منه"

این نوشتار به بررسی اشکال "بدل" و "مبدل‌منه" در کلام به اعتبار نوع آن دو از جهت مفرد یا جمله بودن، اسم یا فعل بودن می‌پردازد
No image

تأویل "موصول حرفی" و "صله" به "مصدر"

در این نوشتار ابتدا چگونگی و مراحل تأویل به مصدر در دو موصول حرفی "أن" و "أنَّ" و صله‌ی آن دو بیان شده و در سایر موصول‌های حرفی ("أن" مخففه، "لو"، "کَی" و "ما") همچون طریقه مذکور در "أن" و "أنَّ" عمل می‌شود و در پایان به نکاتی پیرامون تاویل به مصدر اشاره می‌شود.
Powered by TayaCMS