دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

احتلام

No image
احتلام

كلمات كليدي : فقه، احتلام، جنابت، غسل،محتلم

احتلام به معنای خواب دیدن و جنب شدن در خواب است. اگر کسى در خواب منى از او بیرون آید چه این‌که خواب خود را به یاد داشته باشد یا نه، جنب شده و غسل بر او واجب است و اگر خواب جنابت ببیند ولى پس از بیدارى در لباسش منى نیابد، جنب نیست.

درحدیث آمده که پیغمبر(ص) مکروه مى‌داشت که کسى پس از احتلام غسل نکرده با همسر خود نزدیکى کند.

امام موسى بن جعفر(ع) از آباء خود از امیرالمؤمنین(ع) روایت کرده که از آن حضرت سؤال شد درباره کسى که محتلم شده یا جماع کرده و غسل خود را فراموش نمود و او در ماه رمضان بود، فرمود:

«نماز را قضا کند اما روزه‌اش قضا ندارد»

حضرت على (ع) مى‌فرمود:

«رفع القلم عن ثلاث؛ عن الصبى حتى یحتلم و عن المجنون حتى یفیق و عن النائم حتى یستیقظ»

«از سه گروه قلم تکلیف برداشته شده است: کودک تا وقتى که محتلم شود، و دیوانه تا آن که به عقل آید، و خواب تا آن که بیدار شود»

و نیز می‌فرمود:

«لابأس ان یؤذن الغلام قبل ان یحتلم، و لایؤم حتى یحتلم»

«باکى نیست که نوجوان پیش از احتلام اذان بگوید، ولى تا بالغ نشده است امامت نکند.»

ازامام صادق (ع) روایت شده که هر که بیم داشته باشد که در خواب محتلم شود هنگام رفتن به بستر بخواند:

«اللهم انى اعوذ بک من الاحتلام و من سوء الاحلام و من ان یتلاعب بى الشیطان فى الیقظة والمنام»

محمد بن افرع گوید : به امام عسکرى(ع) نامه‌اى نوشتم و در نامه از احتلام امام پرسیدم و نزد خود گفتم: امام که به تفاسیر قرآن آگاه است چگونه شیطان در وجودش تصرف کند؟! حضرت در پاسخ نوشت : حال ائمه در خواب وبیدارى یکسان است وخواب در وجودشان تغییرى پدید نیاورد و چنان‌که تو نیز به ذهنت آمد امام از تصرف شیطان به دور است.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
Powered by TayaCMS