دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

سرّ غسل وتیمم

در هنگام غسل امر به شستن تمام پوست شده است ، به خاطر اینکه پست ترین حالات انسان وبالاترین وابستگی به قوه شهوانی ، حالت جماع است وچون تمام بدن در این گونه حالات دخالت عملی دارد . رسول اکرم صلی الله علیه وآله وسلم فرمودند : «بدرستیکه زیر هر موی بدن ، جنابت است. »
سرّ غسل وتیمم
سرّ غسل وتیمم

نویسنده : علامه سید عبدالله شُبّر

در هنگام غسل امر به شستن تمام پوست شده است ، به خاطر اینکه پست ترین حالات انسان وبالاترین وابستگی به قوه شهوانی ، حالت جماع است وچون تمام بدن در این گونه حالات دخالت عملی دارد . رسول اکرم صلی الله علیه وآله وسلم فرمودند : «بدرستیکه زیر هر موی بدن ، جنابت است. »[1] و چون تمام بدن ، در این حالت ، از مراتب عالی معنوی دور بوده ، غرق در لذّات پست دنیوی می باشد، غسل نیز از کاملترین و مهمترین مطالب شرعی است برای اینکه انسان شایستگی رویاروئی با جهات شریف را می یابد و در عبادات وارد می شود و از قوای حیوانی و لذات دنیایی دور می گردد.

باید دانست که در نزد هر عاقل صاحب فهمی پاک کردن قلب از پستی ها وتوجهاتی که مانع از درک فضائل است مهمتر از پاک کردن اعضای ظاهری بدن است،چون برای قلب بهره ای فزونتر ونصیبی کاملتر به هنگام عبادات می باشد.

امر به تیمم ومسح اعضاء بدن بوسیله خاک ، هنگام معذور بودن انسان از مصرف آب ، نیز بدان جهت است که اعضاء رئیسه انسان بدین وسیله پستی یافته در برخورد با خاک کم ارزش ، به خاک ذلت بنشیند. چون که تطهیر قلب ، از اخلاق پست وپیراستگی آن به زیباترین وصفها ممکن نشد،او را باید به مقام انکسار وتواضع واداشت وبه تازیانه ذلت وخواری حرکت داد .امیدآنکه مولای مهربان و آقای کریمش بدان هنگام که بدو التفات می ورزد و او را در حالت انکسار وتواضع بیابد، نسیمی ازنفحات انوار درخشنده اش را بر او بورزاند.چه اینکه خداونددرنزد دلهای شکسته است همانطور که،در حدیث وارد شده است . پس با این اشارت ، باید در آنچه در توجهات قلبی وجبران سستی های گذشته بر تو واجب است ،‌حرکت نمایی»[2]

امام رضا علیه السلام در ادامه روایت سابق فرمود:

امر به غسل در جنابت ، ونه در تخلی وغیره شده است، به خاطر اینکه ، جنابت از نفس انسان است و چیزی است که از تمامی بدن خارج می شود . وتخلی ازنفس انسانی نبوده ، غذایی است که از دری داخل و از در دیگر خارج می شود.[3]

در روایت دیگر وارد شده است که :

«علت سهل گیری در بول و غائط ، بخاطر این است که تخلی از جنابت بیشتر و طولانی تراست، بهمین جهت خداوند ، در تخلی به وضو راضی شده است بخاطر اینکه مکرر رخ می دهد ومشقت دارد و انجامش بدون اختیار و شهوت است ولی در جنابت این طور نمی باشد بلکه به خاطر لذت جویی نفس انسان است.[4]

منبع: بنیادهای اخلاق اسلامی ، علامه سید عبدالله شبر،چاپ دوم سال 1369،‌ناشر/بنیاد فرهنگی امام المهدی (عج)

    پی نوشت:
  • [1] . سنن ابی داود ، ج 1، صفحه 57: ان تحتت کل شعرة جنابة
  • [2] .اسرار الصلوة صفحه 180
  • [3] .عیون الاخبار الرضا ، باب 34
  • [4] .عیون الاخبار الرضا ، باب 33

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
Powered by TayaCMS