چگونه مسافرت کنیم؟

چگونه مسافرت کنیم؟

15 مهر 1396, 15:13

و اى فرزندم هرگاه به مسافرتى محتاج شوى بدان که خداوند (جل جلاله) حافظ و نگهبان تو و آنچه به تو احسان نموده است می‌باشد، و در آنچه از آن غایب شوى از نعمت‌هائى که در وطنت به تو عنایت فرموده است خلف و جانشین تو خواهد بود.

نگارنده: رضی‌الدین سیدبن طاووس(رحمة‌الله‌علیه)

مخاطب: پسر سید بن طاووس

موضوع: چگونه مسافرت کنیم؟

پس از روى هواى نفس و غفلت و طمع‌هاى دنیوى مسافرت مکن، که در چنین صورت خود را به خطر و هلاکت انداخته، و جلال و عظمت الهى را خوار و سبک شمرده و اوقات مسافرت خود را در غیر آنچه براى دنیای ابدی تو نافع است ضایع نموده‌ای.

بلکه قصد تو در مسافرت این باشد که با توکل به خداوند از جانب او (جل جلاله) و به سوى او سفر می‌نمائى و امور سفر و حضر خود را به او تفویض نموده و اقبال به جلال حضرتش دارى؛ زیرا تو در هرجا که باشى در پیشگاه حضرت او (جل جلاله) خواهى بود، در این صورت سفر تو خدمت و طاعت خداوند و سفر الى اللَّه است، و تو در حمایت و حفظ و کفایت و قرب به حضرتش خواهى بود، و آنچه در این سفر اتفاق افتد به زبان حال غرامت و ضرر آن بر عهده او (جل جلاله) خواهد بود؛

زیرا که به حکم عقل کسى که به سوى سلطان عادلى براى کارهاى خود او سفر نماید، و در سفر خود متمسک به حبل وثیق او بوده باشد و به فضل و کرم او امیدوار باشد هر آینه غرامت و ضرر و خسارت‌هائى که به این مسافر وارد آید به عهده آن سلطان عادل و لازمه عدالت او است.

و اگر نفس تو از مسافرت کردن با این اوصافى که ذکر شد امتناع ورزد، و طالب تأسى به اهل غفلت و ضایع نمودن اوقات باشد، پس از خداوند (جل جلاله) استعانت و مسألت کن، که توفیقت عنایت فرماید، و به آنچه در کتاب (فتح الابواب) ذکر کرده‌ام از استخارات و طلب خیرات از خداوند متعال، عمل کن که اگر به آن استخارات و مطالب عمل نمائى سفر تو به امر خداوند، و تعظیم قدر حضرتش خواهد بود، و از ندامت و پشیمانى سالم خواهى ماند.

اگر انسان به مقتضاى طبع حیوانى و شهوات نفسانى مسافرت نماید با حیوانى که بر آن سوار است در حرکات و سکنات برابر و یکسان خواهد بود.[1]

پیام‌ها ونکته‌ها:

1- اگر ما هر کاری را با انگیزه الهی و به نیت خیر انجام دهیم گذشته از آن‌که به منظور خود خواهیم رسید به ثواب اخروی هم دست خواهیم یافت.

2- آنچه با یاد و نیت الهی انجام گیرد در لوح جان و اعمال ماندگار و نیک و پرثمر خواهد بود. چه: کلّ شیءٍ هالکٌ الاّ وَجهَهُ(قصص/88)

بده تو بار خــــــــدایا درین خجسته سفــر

هـــزار نصرت و شادی هــــزار فتح و ظفـر[2]

[1] - منبع نامه: برنامه سعادت(ترجمه کشف المحجه لثمرة المهجه)؛ سید محمد باقر شهیدى گلپایگانى‌، تهران، مرتضوی، چاپ اول‌، صص152- 153
[2] - ابو سعید ابوالخیر

جدیدترین ها در این موضوع

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد. 14 آذر 1395, 23:44

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است. 14 آذر 1395, 23:44

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند. 14 آذر 1395, 23:12

امامت به مفهوم حجت در نهج البلاغه

14 آذر 1395, 12:8

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد 14 آذر 1395, 12:3