دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

دستیابی به کرامت انسانی

وجه تمایز انسان از جانوران توانایی های بی نظیر دستگاه عصبی مرکزی است، به نحوی که قادر به اندیشه خودآگاه و تکلم یعنی توانایی ارتباط با دیگر انسان‌هاست، انسان تنها جانداری است که تاریخ اجتماعی، سیاسی و... دارد و می‌تواند به آینده هم به صورتی سازمان مند بیندیشد.
دستیابی به کرامت انسانی
دستیابی به کرامت انسانی

وجه تمایز انسان از جانوران توانایی های بی نظیر دستگاه عصبی مرکزی است، به نحوی که قادر به اندیشه خودآگاه و تکلم یعنی توانایی ارتباط با دیگر انسان‌هاست، انسان تنها جانداری است که تاریخ اجتماعی، سیاسی و... دارد و می‌تواند به آینده هم به صورتی سازمان مند بیندیشد.

در عین حال انسان توانست به معنویات و زندگی پس از مرگ بیندیشد و بارقه های خداشناسی در وجودش بارز شوند.

به عبارت دیگر این موجود دوپای ناطق آن زمان که خدا را شناخت و از تاریکی ناخودآگاه به روشنی خودآگاه خویش رسید، به معرفت نائل شد.  

انسان سالم کسی است که در درجه نخست نشانه های اختلال در کارکردهای روانی یعنی احساس، ادراک، اندیشه، عاطفه، بصیرت، قضاوت و توجه و تمرکز نداشته باشد.

دوم آنکه با خود و با محیط اطراف خویش هماهنگ باشد. هماهنگی با خود یعنی آنکه خویشتن را چنانکه هست بشناسد و بپذیرد و خود را بالاتر یا پائین‌تر از آنچه هست در نظر نیاورد و به عبارتی به عقده مهتری یا کهتری مبتلا نباشد.

بتواند با محیط اطراف خویش رابطه صمیمانه داشته باشد، انسان‌های دیگر را دوست بدارد و با همه موجودات زنده سر صلح داشته باشد و محیط زندگی خویش را به بهترین وجه حفظ کند.

انسان سالم وظایف شخصی، خانوادگی و اجتماعی خویش را انجام می‌دهد و بی هیچ بهانه‌ای خدمات و محبت خویش را به آنان که نیاز دارند عرضه می‌کند و زبان حال او این است:

دست از کرم به عذر تهی مایگی مشوی

برگی در آب قایق صد مور می شود

نه فقط در گفتار بلکه در رفتار مروج خوبی و راستی است و می داند که:

بزرگی سراسر به گفتار نیست

دوصد گفته چون نیم کردار نیست

و سرانجام آنکه توانمندی های خویش را در راه هدف های عالی انسانی و الهی صرف می کند و هدف از علم را رضای خلق می داند که رضای خدا در آن است و علمی را که در خدمت قدرتمندان باشد و آنان را مسلط تر کند خوار می شمارد.

    روزنامه ایران، شماره 4617، 13/7/89، صفحه 15

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

خنده بر ریشه‌های فرهنگ: نگاهی به کمدی‌های تلویزیونی

خنده، شوخ‌طبعی و طنز پردازی، از نظرگاه فلسفی، مقوله هایی هم گستره و دامنه هایی نزدیک به یکدیگر دارند. اگرچه تلاش فلاسفه و نظریه پردازان برای بیان و ارائه تعاریفی مرزبندی شده؛ به سرانجامی در خور رهنمون نشده است؛ اما ...
No image

نقد سریال‌های نوروزی؛ آنچه فراموش کرده‌ایم

آیا استراتژی مقابله با شبکه‌های ماهواره‌ای، لاجرم به افزایش تعداد شبکه‌های داخلی و تکثّر برنامه‌های همزمان می‌انجامد؟ آن هم در شرایطی ‌که در تأمین برنامه‌های مناسب و کیفی برای همان شبکه‌های قدیمی نیز با چالش‌های جدّی روبه‌رو هستیم. و آیا جذب مخاطب داخلی به سمت تولیدات رسانه ملّی به معنای استفاده از فاکتورهای جذّابیت برنامه‌های رقیب است؟
No image

«طنز» در مصاحبه با استاد منصور براهیمی

منصور براهيمي متولد سال 1335 در خاش و ليسانس ادبيات دراماتيك و نمايشنامه‌نويسي است. او علاوه بر كار در مقطع ابتدايي در زمينه تئاتر كودك و تدريس در دانشكده سينما تئاتر، از سال 1362عضو موسس گروه سينما تئاتر آيين (س.آيين) است كه از سال 1368 هر ساله نمايشي را بر صحنه برده است.
No image

ماجرای طنز و کمدی

طنز، هنری است که انسان در تلاش برای دگرگون ساختن جهان به‌دست می‌آورد و همیشه به‌شکل کنش و واکنش و در نتیجه نگاه وی به محیط و واقعیت (به‌طور خاص)نمود پیدا می‌کند.طنز راستین که از حوادث واقعی زندگی نشأت گرفته و مبتنی‌بر واقعیت‌های زندگی بوده..
No image

این همه خنده برای چیست؟

ارسطو در مقایسه تراژدی و کمدی به نگرش متفاوت این دو به انسان اشاره می‌کند و می‌گوید «این یکی (کمدی) مردم را فروتر از آنچه هستند نشان می‌دهد و آن یکی (تراژدی) برتر و بالاتر بنابراین می‌توان چنین نتیجه گرفت که در کمدی تماشاگران همواره در موقعیتی فراتر از برتر از اشخاص نمایش قرار می‌گیرند و بالعکس...
Powered by TayaCMS