عبادت وگناه

عبادت وگناه

12 مهر 1396, 14:54

عارف والا قدر و فقیه وحکیم فرزانه، مرحوم آخوند ملا حسینقلی همدانی از مبرزترین شاگردان سید علی شوشتری و بزرگ‌ترین استاد عرفان و اخلاق در این اواخر است که بعد از او، کسی به پایش نرسیده است.

موضوع: عبادت وگناه

نویسنده: مرحوم ملا حسین‌قلی همدانی.

مخاطب: یکی از شاگردان ایشان.

معرفی اجمالی نویسنده:

او در علم اخلاق وزنة عظیمی است که به وصف نیاید. مدت‌ها گذشت و زمانه به سان او در علم اخلاق و تهذیب نفوس ندید و این فنّ به او ختم شد، و پس از وی کسی که نظیرش باشد به وجود نیامد.

سید صدر در «تکملة أمل الآمل» می نویسد:

«او دائم المراقبه بود به طوری که چه بسا در اثنای درس از ترس اینکه مبادا از خداوند سبحان غافل شود، ساکت می‌شد. وی شیوه‌ای همانند ابن طاووس داشت ودر اثر مجاهدت‌ها وریاضت‌هایش، انوار ملکوت بر او تابیدن گرفت ».

متن نامه

«البته در اجتناب از معاصی کوتاهی مکن واگر خدای نخواسته معصیت کردی، توبه نما و دو رکعت نماز به جا آور وبعد از نماز، هفتاد مرتبه استغفار کن و سر به استغفار بگذار ودر سجده از حضرت پروردگار عفو بخواه، امیدوارم عفو بفرماید.

معاصی کبیره در بعضی از رساله های عملیه ثبت شده است، یاد بگیر وترک نما و زنهار پیرامون غیبت و دروغ واذیت مگرد. لاأقل یک ساعت به صبح مانده بیدار شو و سجده به جا بیاور، و آنچه در «منهاج النجاه» مرحوم ملا محسن فیض( رضوان الله جل جلاله علیه) مذکور است کافی وشافی است از برای عمل شب و روز تو به همان نحو عمل نما و سعی کن که عمل و ذکرت، به محض زبان نباشد و با حضور قلب باشد که عمل بی حضور قلب اصلاح قلب نمی کند، اگر چه ثواب کمی دارد.

البته البته از غذای حرام فرار کن، مخور مگر حلال. غذا را کم بخور وزیاد مخور؛ یعنی زیاده بر حاجت بنیه مخور، نه چندان بخور که تو را سنگین کند و از عمل باز دارد و نه چندان کم بخور که ضعف آورد وبه سبب ضعف از عبادت مانع شود. وهر قدر بتوانی روزه بگیر، به شرطی که شب جای روز را پر نکنی».[1]

[1] - منبع نامه: سیمای فرزانگان، رضا مختاری.

جدیدترین ها در این موضوع

نگاهی به رفتارشناسی اهل نفاق از دیدگاه قرآن

نقش منافقان در جامعه اسلامی، نقشی بسیار مخرب و زیانبار است. حساسیت قرآن به این دسته از شهروندان به خوبی نشان می‌دهد که نمی‌توان به صرف شهروندی با همه افراد جامعه یکسان برخورد کرد و حقوق یکسانی را برای همگان به طور مطلق قائل شد؛ بلکه می‌بایست ملاحظاتی در نحوه تعامل با دسته‌هایی از افراد جامعه اعمال کرد. 15 فروردین 1397, 23:1