اسوه خدمتگزاران

او با عشق و علاقه و همّت و پشتکار، ثابت کرد که انسان با دست خالى نیز مى تواند خدمتگزار دین و جامعه باشد. وى خود آستین همّت بالا زد و در ساختن بناهاى خیریّه، گوى سبقت را از همگنانش ربود و سرانجام به مقام ارجمند «اسوه خدمتگزاران» دست یافت. وى در بخشى از وصایاى حکیمانه اش مى گوید:

«خدا را شاهد مى گیرم اگر کسى در صدد خدمت به خلق باشد، اگر خدا صلاح بداند، در هر دو دنیا به او عوض مى دهد. از خودمان چیزهاى بزرگ، عبادت هاى بزرگ، خدمت به خلق، خدمت به بیچارگان به یادگار بگذاریم. جمع کردن مال و گذاشتن و رفتن، هنر نیست. چه بسیار افرادى که مال جمع کردند، گذاشتند و رفتند.

در هر صورت، بر ما واجب است همیشه عبادت خدا، خدمت به خلق خدا، احترام خلق خدا را داشته باشیم^[10].»

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه