عبادت وگناه

عبادت وگناه

12 مهر 1396, 14:54

عارف والا قدر و فقیه وحکیم فرزانه، مرحوم آخوند ملا حسینقلی همدانی از مبرزترین شاگردان سید علی شوشتری و بزرگ‌ترین استاد عرفان و اخلاق در این اواخر است که بعد از او، کسی به پایش نرسیده است.

موضوع: عبادت وگناه

نویسنده: مرحوم ملا حسین‌قلی همدانی.

مخاطب: یکی از شاگردان ایشان.

معرفی اجمالی نویسنده:

او در علم اخلاق وزنة عظیمی است که به وصف نیاید. مدت‌ها گذشت و زمانه به سان او در علم اخلاق و تهذیب نفوس ندید و این فنّ به او ختم شد، و پس از وی کسی که نظیرش باشد به وجود نیامد.

سید صدر در «تکملة أمل الآمل» می نویسد:

«او دائم المراقبه بود به طوری که چه بسا در اثنای درس از ترس اینکه مبادا از خداوند سبحان غافل شود، ساکت می‌شد. وی شیوه‌ای همانند ابن طاووس داشت ودر اثر مجاهدت‌ها وریاضت‌هایش، انوار ملکوت بر او تابیدن گرفت ».

متن نامه

«البته در اجتناب از معاصی کوتاهی مکن واگر خدای نخواسته معصیت کردی، توبه نما و دو رکعت نماز به جا آور وبعد از نماز، هفتاد مرتبه استغفار کن و سر به استغفار بگذار ودر سجده از حضرت پروردگار عفو بخواه، امیدوارم عفو بفرماید.

معاصی کبیره در بعضی از رساله های عملیه ثبت شده است، یاد بگیر وترک نما و زنهار پیرامون غیبت و دروغ واذیت مگرد. لاأقل یک ساعت به صبح مانده بیدار شو و سجده به جا بیاور، و آنچه در «منهاج النجاه» مرحوم ملا محسن فیض( رضوان الله جل جلاله علیه) مذکور است کافی وشافی است از برای عمل شب و روز تو به همان نحو عمل نما و سعی کن که عمل و ذکرت، به محض زبان نباشد و با حضور قلب باشد که عمل بی حضور قلب اصلاح قلب نمی کند، اگر چه ثواب کمی دارد.

البته البته از غذای حرام فرار کن، مخور مگر حلال. غذا را کم بخور وزیاد مخور؛ یعنی زیاده بر حاجت بنیه مخور، نه چندان بخور که تو را سنگین کند و از عمل باز دارد و نه چندان کم بخور که ضعف آورد وبه سبب ضعف از عبادت مانع شود. وهر قدر بتوانی روزه بگیر، به شرطی که شب جای روز را پر نکنی».[1]

[1] - منبع نامه: سیمای فرزانگان، رضا مختاری.

جدیدترین ها در این موضوع

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد. 8 آبان 1395, 19:34

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید . 8 آبان 1395, 19:32

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است. 8 آبان 1395, 19:29

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟ 8 آبان 1395, 19:27

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟ 8 آبان 1395, 19:25