دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

قرار تأمین

No image
قرار تأمین

قرار تأمين، آزادي، التزام، بازداشت موقت، وجه‌الكفالة، كفيل، وثيقه

نویسنده : خسرو بهمن یار

تعریف قرار تأمین:

قیدی است محدود کنندۀ آزادی که مطابق ترتیبات قانونی و برای امکان دسترسی به متهم ، دربارۀ وی اعمال می‌شود. أخذ تامین، اولین اقدام رسمی است که پس از بازجویی از جانب مقام قضایی صورت می‌گیرد. مطابق مادۀ 132 قانون آئین دادرسی کیفری، به منظور دسترسی به متهم و حضور به موقع وی در مواد لزوم و جلوگیری از فرار یا پنهان شدن و یا تبانی با دیگری، قاضی مکلف است پس از تفهیم اتهام بَدوی یکی از قرارهای تأمین کیفری را صادر نماید.

اخذ تأمین از متهم، از اهمیت ویژ‌ه‌ای برخوردار است؛ از یک سو اصل برائت ایجاد می‌کند که تا تعیین تکلیف قطعی اتهامِ وارده به شهروندان هیچ گونه محدودیتی نسبت به اموال یا آزادی آنان وارد نشود، از سوی دیگر ضرورت تحقیق، ممانعت از فرار و تبانی و به‌ویژه جلوگیری از تضییع حقوق بزه دیدگان و قربانیان جرم و ... نیازمند این است که در پاره‌ای از موارد، قبل از اعلام نظر قطعی، قضایی، آزادی متهم سلب یا محدودیت‌ها و تعهداتی برای او یا سایر افراد فراهم شود.

انواع قرار تأمین:

در ماده 132 قانون ذکر شده، به انواع قرارهای تأمین اشاره شده است. این قرارها عبارتند از:

1) التزام به حضور با قول شرف؛

2) التزام به حضور با تعیین وجه التزام تا ختم محاکمه و اجرای حکم و در صورت استنکاف تبدیل به وجه‌الکفالة؛

3) اخذ کفیل با وجه‌الکفاله؛

4) اخذ وثیقه اعم از وجه نقد یا ضمانت‌نامۀ بانکی یا مال منقول و غیرمنقول؛

5) بازداشت موقت با رعایت شرایط مقرر در این قانون؛

ضوابط اخذ تأمین:

أ) ضابطه خاص: به این معنی که قانون‌گذار خود، نوع تأمینی را که قاضی باید در صورت توجه اتهام به متهم از او اخذ نماید، پیش‌بینی کرده باشد؛ مانند پیش‌بینی الزام صدور قرار بازداشت موقت در موارد مذکور در بندهای الف تا ه ماده 35 قانون آیین دادرسی کیفری.

ب) ضابطه عام: به غیر از موارد خاص،‌ قانون‌گذار با ارائه معیارهای، تشخیص، تأمین متناسب را بر عهده قاضی گذاشته است. این ضوابط که در ماده 134 قانون فوق‌الذکر احصا شده است، عبارتند از:

1) اهمیت جرم؛

2) شدت مجازات؛

3) دلایل و اسباب اتهام؛

4) احتمال فرار متهم؛

5) احتمال از بین رفتن آثار جرم؛

6) سابقه متهم؛

7) وضعیت مزاجی و سن متهم؛

8) حیثیت متهم.

یکی از مسائل مهم در زمینه صدور قرار تأمین، مکلف یا مخیر بودن قاضی در صدور قرار تأمین است. در ماده 132 قانون مذکور لفظ مکلف بودن قاضی، ذکر گردیده است بنا بر این پس از تفهیم اتهام، صدور یکی از قرارهای تامین الزامی می باشد.

مقاله

نویسنده خسرو بهمن یار
جایگاه در درختواره حقوق جزا و جرم شناسی - آیین دادرسی کیفری

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS