دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

نماز جمعه

و نماز جمعه را به این نکته مخصوص بدان که روز جمعه، که روز برگزاری آن می‌باشد ،‌روز بزرگ و عید شریفی می‌باشد که خداوند متعال این امت را به آن مخصوص گردانیده است، و آن را وقتی شریف برای بندگانش قرار داده است تا بندگان را به درگاهش نزدیک گردانده، آنان را از آتش جهنم دور سازد.
نماز جمعه
نماز جمعه

در این باره شهید ثانی می‌گوید :

و نماز جمعه را به این نکته مخصوص بدان که روز جمعه، که روز برگزاری آن می‌باشد ،‌روز بزرگ و عید شریفی می‌باشد که خداوند متعال این امت را به آن مخصوص گردانیده است، و آن را وقتی شریف برای بندگانش قرار داده است تا بندگان را به درگاهش نزدیک گردانده، آنان را از آتش جهنم دور سازد. خداوند مردم را در این روز به روی آوری اعمال نیک و جبران کم کاری های عبادی در دیگر ایام هفته،‌تشویق نموده است و مهمترین راه بندگی و طریق تقرب به درگاهش در این روز را نماز جمعه قرار داد و از آن در کتاب کریمش «قرآن» به «یاد خدا» تعبیر کرده و آن را از دیگر نمازها که برترین راه تقرب به درگاه خدا هستند ،‌به این جمله برتری داد:

«ای کسانی که ایمان آورید ،‌چون در روز جمعه به نمازخوانده شوید ،‌ پس به ذکر خدا بشتابید و خرید و فروش را رها کنید که اگر بدانید ، آن برای شما بهتر است .»[1]

در این آیه‌‌ی شریفه تنبیهات و تاکیداتی است، که آن کسی که بهره ای از معانی داشته باشد، بدانها بیدار می‌شود و از مهمترین آن رمزها ،‌تعبیر از نماز ، به ذکر خداست. یعنی غرض اصلی از نماز ،‌یاد خدا به وسیله قلب و حضور عظمت او در اندیشه انسانی است. و این نکته و نکاتی شبیه این منشأ شده است که نماز ، بازدارنده از بدی‌ها و زشتیها باشد و این مسأله با توجه کامل به سوی خدا و ملاحظه‌ی جلال او که همان ذکر اکبر می‌باشد ،‌و بنابر آنچه در تفاسیر آمده است ،‌از ذکر مطلق مهم تر شمرده شده است ،‌حاصل می‌شود.

بنابراین ،‌اهتمام به نماز جمعه ، مانند دیگر نمازها واجب است ،‌و لازم است که انسان آمادگی لازم را برای لقاء خدا و ایستادن در در گاهش و حاضر شدن در محضرش و سعادت مناجاتش در خود ایجاد نماید و مقدمات آن ، از قبیل نظافت کردن  و خوشبو کردن و عمامه به سر گذاشتن و سر تراشیدن و کوتاه کردن سبیل و ناخن و دیگر سنن را انجام داده ،‌با قلبی پذیرا و صاف و عمل خالص و نیتی پاک ،‌همانگونه که با بزرگان دنیا ملاقات می‌کند ، به لقاء پروردگار بشتابد . در انجام وظائف ، بهره مندی از راحتی دنیا را قصد نکن ،‌که در معامله هایت خسارت می‌بینی و حسرت خواهی خورد . و در این روز هر عمل دیگری که انجام آن در نزد خداوند از پاداش برخوردار است را تا جایی که در توان داری بسیارانجام ده ، که با قصد انجام این امور اگر امکان آن را یافتی ، پاداشت چند برابر خواهد شد.

    منبع: بنیادهای اخلاق اسلامی ، علامه سید عبدالله شبر،چاپ دوم سال 1369،‌ناشر/بنیاد فرهنگی امام المهدی (عج)
    پی نوشت:
  • [1] . قرآن کریم ، سوره جمعه آیه 9

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS