دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

کینه توزی

با نیکى، بدى را دفع کن، تا دشمنان سرسخت همچون دوستان، گرم و صمیمى شوند.
کینه توزی
کینه توزی

این آیه از قرآن« ادْفَعْ بِالَّتى‌ هِىَ احْسَنُ فَاذَا الَّذِى بَیْنَکَ وَبَیْنَهُ عَداوَةٌ کَانَّهُ وَلِىُّ حَمیْمٌ »[1]طریقه بسیار مؤثّر و مهمّى را براى پایان دادن به کینه‌توزیها و عداوتها، ارائه مى‌دهد و نقش اخلاق را در برچیدن نفرتها و کینه‌ها روشن مى‌سازد، مى‌فرماید: «با نیکى، بدى را دفع کن، تا دشمنان سرسخت همچون دوستان، گرم و صمیمى شوند.»

سپس مى‌افزاید: این کار کار همه کس نیست، و این بزرگوارى وسعه صدر، از هر کس‌ برنمى‌آید، «تنها کسانى به این مرحله مى‌رسند که داراى صبر و استقامتند، و تنها کسانى به این فضیلت اخلاقى نائل مى‌شوند، که بهره عظیمى از ایمان و تقوا دارند!» « وَمایُلَقَّها الَّا الَّذینَ صَبَرُوا وَمایُلَقَّها الَّا ذُوحَظٍّ عَظیْمٍ »[2]

همیشه یکى از مشکلات بزرگ جوامع بشرى، انباشته شدن کینه‌ها و نفرتها بوده که وقتى به اوج خود برسد، آتش جنگها از آن زبانه مى‌کشد و همه چیز را در کام خود فرو مى‌برد و خاکستر مى‌کند.

حال اگر با روش بالا (دفع بدى با نیکى) با آن برخورد شود، کینه‌ها، همچون برف در تابستان، بزودى ذوب مى‌شود و از میان مى‌رود، و جوامع بشرى را از خطر بسیارى از جنگها مصون مى‌دارد، از جنایات مى‌کاهد و راه را براى همکارى عمومى هموار مى‌سازد.

ولى همان گونه که قرآن مى‌گوید، این کار کار همه کس نیست و بهره عظیمى از ایمان و تقوا و تربیت اخلاقى لازم دارد.

بدیهى است اگر خشونت با خشونت پاسخ گفته شود، و سیّئه با سیّئه دفع گردد، خشونتها به صورت تصاعدى بالا مى‌گیرد، و روز به روز دامنه آن گسترده‌تر مى‌شود و مایه بدبختیهاى عظیمى در سطح جامعه بشرى مى‌گردد!

    پی نوشت:
  • [1] .سوره فصلت آیه 34
  • [2] .سوره فصلت آیه 35

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS