امام مهدى‌علیه السلام :

15 شهریور 1386, 0:0

«ما اُرغِمَ أنفُ الشَّیطانِ بِشَی‌ءٍ مِثلِ الصَّلاةِ؛ هیچ چیز مانند نماز ، بینى شیطان را به خاک نمى‌مالد.»

بسم‌‌ الله‌ الرحمن‌ الرحیم
به‌‌ نام‌ خداوند بخشنده مهربان‌.
ستایش‌ مخصوص‌ خداست‌‌ که‌‌ شب‌ تار را به قدرت خود ببرد و روز روشن‌ را از رحمت‌ به‌ جای‌ آن‌ بیاورد و روشنی‌ روز پس‌ از شب‌ تار مرا فرا گرفت‌‌ درحالی‌ که‌‌ متنعم‌ به نعمت او هستم‌.
ای‌‌ خدا چنانکه‌ مرابرای این‌ روز باقی‌ داشتی‌ برای‌‌‌ روزهای مثل‌ این‌ روزی مرا باقی‌ بدار و درود بر پیغمبر (ص‌) و آل‌ او فرست‌ و مرا در این‌ روزوشبها و روزهای‌ دیگر به‌ ارتکاب‌‌ افعال‌ حرام‌ و کسب گناهان‌ مبتلا مگردان‌‌ و هرخیری‌ که‌ براین روز و در این‌‌ روز وبعد از آن مقدر کرده‌ای‌ مرا نصیب‌ گردان‌‌‌ وهر شری‌ براین روز و در این روز و بعداز آن‌‌ رااز من رفع‌ فرما.
خدایا من‌ به‌‌‌‌ عهده اسلام‌ به درگاه تو متوسلم‌ و به‌‌‌ حرمت‌‌ و عظمت قرآن‌ به درگاه تو متکی‌‌‌ هستم‌ وبه‌‌ محمد مصطفی صلی الله علیه‌‌ واله نزد تو شفاعت‌ می‌ طلبم‌ پس‌ بار خدایا کاری‌ که‌‌‌ به برآمده شدن‌ حاجتم‌ امیدوار کند مرابیاموز, ای‌ مهربانترین‌ مهربانان‌ .
بارخدایا دراین‌‌ روز پنجشنبه‌ پنج‌ چیز من رابرآورده‌‌ فرما که جز کرم‌ تو گنجایش‌ آن‌‌ ندارد و جزنعمتهای‌ تو طاقت‌ آن نیارد, سلامتی‌ بخش‌ که‌‌ برطاعت‌ توانا باشم‌ و به عبادتی‌ موفقم‌ کن‌‌ که‌‌ به آن مستحق‌ ثواب‌ عظیم‌‌ توشوم. درحال‌ من‌ رزق‌‌ وسیع‌ از طریق حلال‌ نصیب‌ فرما و دیگر اینکه‌ مرا درمواضع‌ بیمناک‌ به‌ امان‌‌ خودایمن فرما و از حوادث پرغم‌ واندوه‌‌ درپناهخودآور و درود بر محمد وآل‌‌ محمد فرست‌ و توسل مرا به‌‌ آن‌‌ شفیع‌ من قرار ده و سودمند برای‌ سفر آخرتم‌ گردان‌, زیرا تنها تویی‌‌ که‌ مهربانترین‌‌ مهربانان هستی .
(بحارالأنوار ، ج 53 ، ص 182)

جدیدترین ها در این موضوع

علل زوال ادریسیان

زید بن علی بن حسین بن علی بن أبی طالب(علیهم السلام) با قیام علیه حکومت هشام بن عبدالملک(72-125 هجری)، پایه گذار مکتب زیدیه در جهان اسلام شد. این گروه که بواسطه انتساب نامشان به نام زید بن علی، به این شهرت رسیده‌اند، در اصطلاح دانش فرقه شناسی، شاخه‌ای از مذهب تشیع می‌باشند که پیروان آن اعتقاد به امامت زید را نیز به همراه دارند. 24 آبان 1393, 14:8

تقابل دیدگاههای مخترعه و مطرفیه

زیدیه در لفظ به گروهی که منسوب به زید بن علی بن حسین ابن علی بن أبی طالب(علیهم) هستند، اطلاق می شود[1]. اندیشه «منصوص بودن امامت» و اعتقاد به وجود نص بر امامت اهل بیت(ع) نقطه پیوندی است که زیدیه و امامیه را تحت عنوان عام «تشیع» قرار می‌دهد.[2] 24 آبان 1393, 14:8