دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

در بلنداى فضائل

No image
در بلنداى فضائل

در بلنداى فضائل

قطیفى علاوه بر اینکه در حدیث محدثى نام دار، در فقه فقیهى گرانمایه و در کلام متکلمى توانا بود، در اخلاق نیز در بلنداى فضائل قرار داشت و در روزگار خود عابدى زاهد، دانشورى پارسا و بى توجه به دنیا به شمار مى رفت. در برابر خدا و بندگانش متواضع بود و همیشه از خطایاى خود به خدا پناه مى برد. زمانى که براى کتاب هاى بزرگان همانند محقق ثانى نقد مى زد، اوّل جایگاه علم، مقام فقه و فقیه و احترام به علماء را بیان و بعد شروع به نقد و بررسى مى کرد. وقتى اجازه نامه هاى وى را به نظاره مى نشینیم، به یاد مردان خدا و پرهیزکاران مى افتیم. قطیفى در اجازه خود به شیخ محمد استرآبادى خود را چنین معرفى مى کند: «بنده حقیر و فقیرى که غرق در خطایا و اسیر حوادث روزگار، در جوار حرم مولایم امیرالمؤمنین(علیه السلام)»[17] و در اجازه اش به خلیفه شاه محمود شیرازى درباره خود مى نویسد: «اخفض الخلایق عملا و اکبرهم زللا از نظر اعمال کوچکترین و از نظر لغزش از بزرگ ترین بندگان خدا»[18]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

No image

علل زوال ادریسیان

زید بن علی بن حسین بن علی بن أبی طالب(علیهم السلام) با قیام علیه حکومت هشام بن عبدالملک(72-125 هجری)، پایه گذار مکتب زیدیه در جهان اسلام شد. این گروه که بواسطه انتساب نامشان به نام زید بن علی، به این شهرت رسیده‌اند، در اصطلاح دانش فرقه شناسی، شاخه‌ای از مذهب تشیع می‌باشند که پیروان آن اعتقاد به امامت زید را نیز به همراه دارند.
No image

تقابل دیدگاههای مخترعه و مطرفیه

زیدیه در لفظ به گروهی که منسوب به زید بن علی بن حسین ابن علی بن أبی طالب(علیهم) هستند، اطلاق می شود[1]. اندیشه «منصوص بودن امامت» و اعتقاد به وجود نص بر امامت اهل بیت(ع) نقطه پیوندی است که زیدیه و امامیه را تحت عنوان عام «تشیع» قرار می‌دهد.[2]
No image

ناصریه

No image

مطرفیه

No image

ابراهیمیه

Powered by TayaCMS