دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

وقت نماز

هنگامی که وقت نماز فرا رسید ، خود را آماده کن که آن ، وعده گاهی است که خداوند متعال برای تو قرار داده است تا به خدمت او قیام کنی.بنابراین باید در قلبت سرور و بر چهره‌ات بهجت و شادمانی به هنگام نماز آشکار شود. برای آنکه دخول در نماز ، عالمی برای قرب و نزدیکی تو، و وسیله ای برای رستگاری تو است.
وقت نماز
وقت نماز

نویسنده : علامه سید عبدالله شُبّر

شهیدثانی دراین باره می گوید:

هنگامی که وقت نماز فرا رسید ، خود را آماده کن که آن ، وعده گاهی است که خداوند متعال برای تو قرار داده است تا به خدمت او قیام کنی.بنابراین باید در قلبت سرور و بر چهره‌ات بهجت و شادمانی به هنگام نماز آشکار شود. برای آنکه دخول در نماز ، عالمی برای قرب و نزدیکی تو، و وسیله ای برای رستگاری تو است. با طهارت ونظافت خویش و پوشش لباسی نیکو برای مناجات با خدا آماده شو ، همانگونه که هنگام قدم گذاشتن به دربار پادشاهی خود را آماده می کنی و باسنگینی و آرامش و ترس و امید، با خداوند برخورد کن وعظمت و جلال خدا و بی ارزشی و کوچکی خود را در مقابل وی حاضر ببین . برخی از زنان پیامبر گفتند :«با رسول خدا( صلوات الله علیه وآله) در حال گفتگو بودیم ولی چون زمان نماز فرا رسید از شدت اشتغال به خدا و غفلت از هر چیز ، گویا که او ما را نمی شناسد و ما هم او را نمی شناسیم ، به عبادت مشغول می شد. »[1]

امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) هنگامی که وقت نماز می رسید، به عجله مشغول عبادت می شد و برخود می لرزید . به او گفته شد: «یا امیرالمؤمنین ، چه شده است که این گونه بر خود می لرزی؟!

حضرت علی علیه السلام فرمودند :

«زمانی است که خداوند بر آسمانها و زمین و کوهها امانت خویش را عرضه کرد وهمه از قبول آن امانت سر باز زدندند . این زمان فرا رسیده است»[2]

حضرت سجاد علیه السلام نیز هنگامی که وضو می گرفتند ،‌رنگشان (ازشدت خوف خدا ) زرد می شد.[3]

منبع: بنیادهای اخلاق اسلامی ، علامه سید عبدالله شبر،چاپ دوم سال 1369،‌ناشر/بنیاد فرهنگی امام المهدی (عج) صفحه 135  

    پی نوشت:
  • [1].عدة الداعی ، آخر فصل اول ، باب چهارم ،‌صفحه 109
  • [2].مستدرک الوسائل جلد 1 صفحه 266
  • [3].علل الشرایع،‌شیخ صدوق ،‌صفحه 88

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

علل زوال ادریسیان

زید بن علی بن حسین بن علی بن أبی طالب(علیهم السلام) با قیام علیه حکومت هشام بن عبدالملک(72-125 هجری)، پایه گذار مکتب زیدیه در جهان اسلام شد. این گروه که بواسطه انتساب نامشان به نام زید بن علی، به این شهرت رسیده‌اند، در اصطلاح دانش فرقه شناسی، شاخه‌ای از مذهب تشیع می‌باشند که پیروان آن اعتقاد به امامت زید را نیز به همراه دارند.
No image

تقابل دیدگاههای مخترعه و مطرفیه

زیدیه در لفظ به گروهی که منسوب به زید بن علی بن حسین ابن علی بن أبی طالب(علیهم) هستند، اطلاق می شود[1]. اندیشه «منصوص بودن امامت» و اعتقاد به وجود نص بر امامت اهل بیت(ع) نقطه پیوندی است که زیدیه و امامیه را تحت عنوان عام «تشیع» قرار می‌دهد.[2]
No image

ناصریه

No image

مطرفیه

No image

ابراهیمیه

Powered by TayaCMS