28 فروردین 1396, 5:55
همه انسانها در پی کسب آرامش و شادابیاند. آرمان عالیه، آرزوی دیرینه و آتیه همه انسانها رسیدن به قله، غلبه بر ناآرامیها، دلهرهها، غم و اندوه و اضطراب است.بنابراین هدف همه انسانها یکی است یعنی در هدف به وحدت رسیدهاند، اما آنچه باعث تشتت، تضاد و تناقض و تنش میشود اتخاذ راه و روش و ابزار و ادواتی است که برای رسیدن به هدف میباشد. عده ای با استفاده ابزاری از قدرت و ثروت در پی هدف مذکورند و در این راه از هیچ تلاش و کوشش دریغ نمیورزند. از تمرکز صرف تمامی نیروهای ذهنی و فکری و جسمی گرفته تا بهکارگیری ابزار و امکانات نامشروع و تخلف از قواعد و قوانین پذیرفته شده و تا ظلم و ستم و بی عدالتی و دروغ و اختلاس و استفاده از رانتهای سیاسی، اجتماعی. گروهی دیگر با معرفی نمایش قرار دادن زیباییهای ظاهری و تظاهر به داشتههای بصری و جلب و جذب دل و دیده دیگران. قرآن کریم، به عنوان آیین نامه زندگی برای طراحی و ترسیم الگویی متعالی برای تمامی انسانها در طول تاریخ ارائه داده و راه و روش و ابزار بسیار ساده و فراگیری (که با فطرت و نیازهای حقیقی و نه کاذب انسان منطبق میباشد) را پیش روی جویندگان و پویندگان آرامش و شادابی و نشاط پایدار قرار داده است که پرداختن به تمامی آیات آن خود کتابی مستقل و مفصل خواهد شد اما در این محضر در حد اجمال و ضرورت اصلیترین آیات آن را با هم مرور میکنیم. انسان مؤمن و قرآنی با مهارت و ایمان خود مشکلات را نه غیرضروری بلکه باعث رشد و بالندگی و تقویت جسم و جان خود میداند.
گرفتن آدرس برای رسیدن به مقصد و هدف (آرامش پایدار) اولین گام در مسیر مذکور است. خداوند طی آیات بسیاری در قرآن بر لزوم آگاهی و شناخت تأکید فرموده تا آنجا که اولین آیه بر رسول گرامی اسلام نیز با واژه احتراما نازل شده است. آنجا که در سوره علق میفرماید: بخوان بنام پروردگارت ونیز در سوره زمر آیه 9 میفرماید: … هَلْ یَسْتَوِی الَّذِینَ یَعْلَمُونَ وَالَّذِینَ لَا یَعْلَمُونَ إِنَّمَا یَتَذَكَّرُ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ : آیا دانایان با نادانان برابرند؟ امروزه شناخت درمانی از مؤثرترین راههای درمان روان رنجوران در جهان محسوب میشود. آگاهی باعث آرامش و خروج از بلاتکلیفی میشود. دانش آرامش میآورد. دانش روش زندگی و تعامل با دیگران و حل مشکلات را آسان میکند. به همین دلیل قرآن کریم فلسفه انزال کتب و ارسال رُسل را تعلیم و تربیت دانسته و در سوره جمعه آیه 2 تصریح میکند: هو الذی بعث فی الامیین رسولاً منهم تیلو علیهم آیاته و یزکیهم و یعلمهم الکتابب و الحکمه... انسان قرآنی انسانی است که شناخت لازم را در محور عمده بهدست میآورد: از کجا آمدهام در کجا هستم به کجا میروم. (انالله و انالیه راجعون) انسان قرآنی پیرو ظن و گمان که از عوامل ناآرامی و اضطراب است نیست، (سوره یونس/ 36و سوره اسرا/36) اهل تعقل و تحلیل و استنتاج منطقی است (سبأ/46- بقره/73) اهل بحث تضارب آرا: و گفتوگوی منطقی به منظور کشف حقیقت است (زمر/18) کشف حقیقت و علم و دانش همچون چراغی راه انسان قرآنی را روشن و مقصد و مقصود او را معین و ابزار و امکانات و همراهان او را از بهترینها معرفی میکند. لذا با آرامش و شادابی و انرژی و انگیزه متعالی طی طریق میکند.
هر بحث و تحلیل و سخنی در این باره توضیح واضحات خواهد بود. چرا که انسان به طور فطری و ذاتی بر مذهب و پرستش و عبادت تکیه داشته و به شکل و شیوه های مختلف معیارها و مقولات دینی را در عرصه های مختلف زندگی خود جاری میکند. در اینجا تنها به دو سه آیه که حاکی از آثار ایمان مذهبی در تقویت روحیه شاد و پرانرژی و آرامش در ذهن و زندگی انسان میباشد اکتفا میشود: لا إِنَّ أَوْلِیَاء اللّهِ لاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلاَ هُمْ یَحْزَنُونَ (یونس/62) الا بذکر الله تطمئن القلوب – ذکر و یاد خدا (کار برای رضایت خدا) موجب آرامش و اطمینان قلبی است(رعد /28) قُلْ بِفَضْلِ اللّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذَلِكَ فَلْیَفْرَحُواْ هُوَ خَیْرٌ مِّمَّا یَجْمَعُون: (بگو به فضل و رحمت خداست که مؤمنان باید شاد شوند و این از هر چه گرد میآورند بهتر است. (سوره یونس /58) قرآن نازل نشده برای سخت کردن زندگی قرآن برای آسان و هموار کردن مسیر زندگی است. راههای ناهموار قتل، غارت، سرقت، تنش، اعتیاد، اضطراب، افسردگی، خودنمایی، خودآرایی، غم و اندوه از آن افراد ضعیفالنفس و فاقد آگاهی و ایمان مذهبی است. مؤمنان با مهارت مشکلات را برمیدارند و زندگی را به شکلات تبدیل میکنند و جالب اینجاست که خداوند نیز بر نعمتها و مهربانیها و خوبیها آنها میافزاید. کوتاه سخن درباره آیات مذکور اینکه اگر انسان خود را در دامن پرمهر خداوند به عنوان خالق هستی و قادر و حکیم مطلق بداند و ببیند گویی به رغم وجود تلاطم دریا و طوفان هولناک در پناه ناخدایی با خدا و در کشتی عظیم به سوی هدفی زیبا و دلپذیر در حرکت است. در این صورت خود را از گزند هر حادثه و خطری مصون و محفوظ داشته و با روحیه ای شاداب و انگیزه ای استوار به امور زندگی میپردازد.
انسان مؤمن و قرآنی با مهارت و ایمان خود مشکلات را نه غیر ضروری بلکه باعث رشد و بالندگی و تقویت جسم و جان خود میداند.در قرآن کریم ضمن آیات متعددی به این مهم اشاره شده است برای نمونه: در سوره انشراح آیات 5و6 میفرماید: إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا؛ میفرماید با هر سخنی (و نه بعد از هر سختی) آسانی هست. کوهنوردی که با زحمت خود را به قله میرساند در همان حال که در حال تلاش است تقویت میشود نه بعد از تلاش. کشتی گیری که در همان حال کشتی گرفتن تقویت میشود و ...بر اساس آیات قرآن در دین سختی و شکنجه وجود ندارد. هر چه هست آسانی و حرکت در مسیر هموار و اتوبان است: یُرِیدُ اللّهُ بِكُمُ الْیُسْرَ وَلاَ یُرِیدُ بِكُمُ الْعُسْرَ(بقره /185)* ما انزلنا علیک القرآن لیُسقی، قرآن نازل نشده برای سخت کردن زندگی، قرآن برای آسان و هموار کردن مسیر زندگی است. راههای ناهموار قتل، غارت، سرقت، تنش، اعتیاد، اضطراب، افسردگی، خودنمایی، خودآرایی، غم و اندوه از آن افراد ضعیفالنفس و فاقد آگاهی و ایمان مذهبی است. مؤمنان با مهارت مشکلات را برمیدارند و زندگی را به شکلات تبدیل میکنند و جالب اینجاست که خداوند نیز بر نعمتها و مهربانیها و خوبیها آنها میافزاید : لَئِنِ شَكَرْتُمْ لأَزِیدَنَّكُمْ؛ دیگران در خسران و زیانکاریاند (ان الانسان لفی خسر) و همواره بر بدیها و عذاب غم و اندوهشان افزوده میشود.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان