عبادت

عبادت

یکى از مهمترین عوامل موفقیت این شخصیت ارزنده تقید و تعبد اوست. ارتباط استوار با خداوند متعال، ذکرهاى پى در پى، به جاى آوردن نوافل، شب زنده دارى هاى کم نظیر از ویژگى هاى وى باشد. سال هاى سال است که نماز جماعت او از پر شورترین، با صفاترین و روح نوازترین جماعت هاى ایران اسلامى است. در این نماز، گاهى صداى گریه آیت الله بهجت با گریه و ناله غم انگیز نمازگزاران همراه مى شود و روح ها به پرواز در مى آیند.

چشم ها به اشک مى نشیند، فضاى دل ها بارانى مى گردد و قطره هاى درشت اشک بر دامن سجاده ها مى ریزد. چنین فضاى معنوى روح نوازى را تا کنون در هیچ نماز جماعتى ندیده ایم، و بى جهت نیست که در مسجد او بسیارى از اوقات جا براى نمازگزاران تنگ مى شود و برخى که به امید کسب فیض از این نماز پر معنویّت، از راه هاى دور آمده اند، مجبور به ترک مسجد مى گردند^[11].

نماز جماعت آیت الله بهجت، همواره مورد توجه بزرگان و عالمان ربانى بوده است.

بسیارى از بزرگان همانند علامه طباطبایى، آیت الله بهاءالدینى، شهید قدوسى، علامه حسن زاده آملى، آیت الله جوادى آملى و... در آن شرکت مى کردند و عنایت خاصى به نماز جماعت وى داشتند.

این فقیه عبادى درباره این عبادت ارزشمند گفته است:

«اگر سلاطین عالم مى دانستند که انسان در حال نماز چه لذت هایى مى برد، هیچ گاه دنبال این مسائل مادى نمى رفتند.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه