دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

فلسفۀ امامت

No image
فلسفۀ امامت

نویسنده : مهدي جدي

امامت در لغت به معنی «پیشوایی» و «رهبری» است و هر کسی که متصدّی رهبری گروهی شود «امام» نامیده می‌شود خواه در راه حق باشد یا در راه باطل.چنان‌که در قرآن کریم واژۀ «ائمة الکفر» (توبه/12) دربارۀ سران کفّار به کار رفته است.(1)

در اصطلاح علم کلام، امامت: «منصب الهی جانشینی پیامبر (ص)‌ در راهبری دینی و دنیوی امّت اسلامی است و امام انسانی معصوم و برخوردار از علوم خدادادی است که از سوی خدا و پیامبرش به این مقام برگزیده و به مردم معرّفی می‌شود تا پس از پیامبر (ص) عهده دار تداوم وظایف او (به جز مسئولیت دریافت و ابلاغ وحی) گردد» (2)

مهم‌ترین استدلال بر «لزوم وجود امام» بر پایۀ حکمت الهی است که می‌توان آن را به صورت زیر بیان کرد:

دین مقدس اسلام، دین خاتم است و پیامبر گرامی اسلام خاتم انبیاء‌ است. خاتمیت دین اسلام دو مدّعای اساسی را در خود جای داده است:

الف) این دین تا روز قیامت پاسخ‌گوی همۀ نیازهای بشر است؛

ب) این دین به گونه‌ای تنظیم شده است که مصون از تحریف است، زیرا لازمۀ تحریف پذیری، وجود پیامبر بعدی است تا تحریفات صورت پذیرفته را از بین ببرد و این با خاتمّیت دین اسلام سازگار نیست.

با این وجود می‌دانیم که:

الف)‌ قرآن با همه جامعیت و مصونیتش، مشتمل بر همه حقایق و جزئیات معارف و احکام نیست، به عنوان مثال تعداد رکعات نماز و کیفیت انجام و صدها حکم واجب و مستحب آن را نمی‌توان از قرآن کریم به دست آورد، تفصیل کلّیات احکام و تبیین ابهامات قرآن کریم به امر الهی به عهدۀ پیامبر است:

« وَأَنزَلْنَا إِلَیکَ الذِّکْرَ لِتُبَینَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ إِلَیهِمْ » (نحل/44)

«و ما این ذکر [= قرآن] را بر تو نازل کردیم تا آن‌چه را که به سوی مردم نازل شده است بر آنها روشن‌ سازی»

امّا شرایط دشوار زندگی آن حضرت اجازه نداد که همه احکام و قوانین اسلام را برای عموم مردم بیان کند و همان اندازه هم که اصحاب فرا می‌گرفتند ضمانتی برای محفوظ ماندن نداشت چنان‌چه کیفیت وضو گرفتن آن حضرت که سال‌ها در جلوی دید مردم بود، مورد اختلاف واقع شد و در جایی که چنین احکامِ عملی – که روزانه مورد نیاز همه مسلمانان بود و انگیزۀ چندانی برای تغییر و تحریف عمومی ندارد – در معرض اختلاف باشد، خطر اشتباه در نقل و تحریفات عمدی در مورد احکام دقیق و پیچیده به ویژه احکام و قوانینی که با هوس‌های افراد و منافع گروه‌ها، برخورد می‌کند، به مراتب بیشتر خواهد شد.

ب) تحریفات لفظی و معنوی فراوانی در سنّت پیامبر (ص)‌راه یافته است، علامه امینی نام هفتصد تن از دروغ پردازان و جعل کنندگان حدیث را در کتاب الغدیر آورده‌اند که به بعضی از آنان بیش از یکصد هزار حدیث، نسبت داده شده است.(3)

با توجه به نکات یاد شده، روشن می‌شود که هنگامی دین اسلام می‌تواند به عنوان یک دین کامل و پاسخ‌گوی نیازهای همه انسان‌ها تا پایان جهان مطرح باشد که در متن دین، راهکاری برای تبیین احکامِ بیان نشده و زدودن تحریفات صورت گرفته، وجود داشته باشد و این راهکار، چیزی جز نصب جانشین شایسته برای رسول اکرم (ص) نخواهد بود و در صورت نبودن چنین جانشینی، لازم می‌آید خداوند حکیم غرض خویش از ارسال پیامبر (ص)‌و تشریع آیین اسلام به عنوان آخرین دین را نقض کند حال آن‌که نقض غرض از سوی حکیم، ممتنع است.

حاصل‌ آن‌که: ختم نبوّت هنگامی موافق با حکمت الهی خواهد بود که توأم با نصب امام معصوم باشد امامی که همه ویژگی‌های پیامبر اکرم (ص)‌ به جز نبوت و رسالت را دارا باشد.(4)

مقاله

نویسنده مهدي جدي

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

نحوه تشکیل جو زمین از دیدگاه مولا علی (ع) در نهج البلاغه

و آبهای ساکن را به مواج سرکش برگردانید تا آنجا که آبها روی هم قرار گرفتند و چون قله های بلند کوهها بالا آمدند امواج تند کف های برآمده از آبها را در هوای باز و فضای گسترده بالا بردند تا جایی که از آن هفت آسمان پدید آمد.آسمان پایین را چون موج مهار شده و آسمان بالا را مانند سقف استوار قرار داد.
مباني فكري، انساني و اجتماعي در نهج البلاغه

مباني فكري، انساني و اجتماعي در نهج البلاغه

به عكس در جوامعي كه انسجام و هستي آنها را بايد پيوند دروني، بدون ارتباط با مبداء و مركز خارجي، تامين و تضمين كند، اولويت با نظام است . تازه آن نظام است كه جا و مكان و موقعيت فرد و جمع را در چهارچوب خود و در قلمرو خود مشخص مي كند . نظام حاكم بر فرد و جمع است و كيفيت و نوع حاكميت نظام بر فرد و بر جمع است كه سرنوشت مساله سابق الذكر، يعني اصالت فرد يا اصالت جمع را مشخص مي كند .
انسان شناسی

انسان شناسی

آنگاه از روحی که آفرید در آن دمید تا به صورت انسانی زنده درآمد، دارای نیروی اندیشه، که وی را به تلاش اندازد، و دارای افکاری که در دیگر موجودات، تصرّف نماید. به انسان اعضاء و جوار حی بخشید، که در خدمت او باشند، و ابزاری عطا فرمود، که آنها را در زندگی بکار گیرد،
انسان شناسی از منظر نهج البلاغه

انسان شناسی از منظر نهج البلاغه

نهج البلاغه یک شاهکار ادبی در تعلیمات اسلامی است که در آن توجه به عزّت و کرامت انسان و سلامت عقل و روان از اهمیت بسزایی برخوردار است. سخنان حکمت آمیز این کتاب که با عقل و اندیشه آدمی سروکار دارند حقایق بسیار متعالی و معانی بسیار ژرفی را در مورد شناخت خدا، انسان، و جهان با فصاحت و بلاغت تمام بیان می کنند و آگاهی های ارزشمندی را در هریک از این زمینه ها ارائه می دهند. خطابه ها احساسات راکد انسان را در جهت ستیز با فساد و تباهی و بی عدالتی بر میانگیزند، و موعظه ها انسان را از خواب غفلت بیدار و خطراتی را که می توانند دل و روان آدمی را ضعیف و بیمار کنند یادآور می شوند.
Powered by TayaCMS