دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

وضو

آن کس که به هنگام وضو خدای را یاد کند تمام پیکره او پاک می شود و وضو گرفتن پاک کننده گناهان میان دو وضو است . وکسی به هنگام وضو خدا را یاد نکند جز آن قسمتی را که می شوید پاک نمی شود.
وضو
وضو

نویسنده : علامه سید عبدالله شُبّر

پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله فرمودند:

آن کس که به هنگام وضو خدای را یاد کند تمام پیکره او پاک می شود و وضو گرفتن پاک کننده گناهان میان دو وضو است . وکسی به هنگام وضو خدا را یاد نکند جز آن قسمتی را که می شوید پاک نمی شود.[1]

به نظر می رسد ، سر این نکته که با یاد کردن خدا ، همه جسم پاک می شود این باشد که یاد کردن خدا ، بیدار شدن قلب است ، وپاک کردن آن از غفلت از یاد خدا می باشد وچون قلب که رأس همه اعضاء بدن است پاک شود ، جمیع اعضاء پاک می شود.

شهید ثانی گوید :

اما طهارت ، پس باید قلبًا واقف به این مسأله باشد که امر به شستن اعضای ظاهر بدن به جهت این است که مردم با آنها برخورد می کنند واز آن مطلع می شوند وآنها ، وسیله انجام امور دنیوی وتیرگهای پست آن می باشند . وطهارت قلب نیز به این جهت است که محل التفات ونظر حقتعالی است .و «خداوند به صورتهای شما نمی نگرد بلکه قلبهای شمارا نگاه می کند » زیرا که قلب ،رئیس واعظم اندام بوده ، دیگر اعضاء را به استخدام خود در می آورد وهم چنین دیگر اعضا در اموری که انسان ار از خدای بزرگ دور می نماید ، مأمور اویند (پس پاکیزگی آن سر اولی است ). واین توضیح روشنگری است آشکار بر این مسآله ، وبیانی کافی است برای آن .

پس بدان !کسی که اعضای بدن را بهنگام اشتغال به بندگی خدای تعالی و روی آوری به او ، و روی گردانی از دنیا پاک وتطهیر نماید ، باید بداند که در حقیقت به پاک کردن خود از دنیا ، بهنگام اشتغال و روی آور ی به خدا امر شده است . در وضو ، امر به شستن صورت ، برای آن است که ، توجه واقبال به سوی خدا متعال بوسیله صورت قلب ،‌و در ظاهر بوسیله صورت است . صورتی که بیشترین عامل ، در برانگیختن بسوی دنیاست ، و بیشترین حواس ظاهری انسان در آن است . پس امر به شستن صورت ،‌برای آن است که هنگامی که بوسیله آن توجه پیدا می کنیم پاک از پلیدیها باشد و از طریق آنها به پاک کردن وجه قلب ، که در مقایسه ، بزرگترین رکن وجود آدمی است ، موفق بشویم . سپس امر به شستن دودست شده است، بخاطر اینکه دست در غالب امور دنیای پست وشهوات طبیعی شرکت دارد . وهم چنین امر به مسح سر شده است ، به این علت که در مسیر قوه تفکر است که آن هم واسطه توجه انسان در بهره گیری از خواسته های طبیعی اوست ، که در اثر آن حواس آدمی به امور دنیوی تمایل می یابد ومانع از توجه به آخرت در زندگانی انسان می شود . وسرانجام امر به مسح پا شده ، برای آنکه انسان بوسیله پا، به خواسته های خویش می رسد ونیازهایش را هم چون دیگر اعضای بدن برمی آورد . حال پس از این اعمال ، ورود به عبادت وتوجه به آن گورا می شود وانسان به سعادت بندگی فائز می گردد.[2]

منبع: بنیادهای اخلاق اسلامی ، علامه سید عبدالله شبر،چاپ دوم سال 1369،‌ناشر/بنیاد فرهنگی امام المهدی (عج)

    پی نوشت :
  • -[1] محجة البیضاء ، جلد اول ، کیفیة الصلوة ، ص 229
  • [2] - اسرار الصلوة ، صفحه 180

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

نحوه تشکیل جو زمین از دیدگاه مولا علی (ع) در نهج البلاغه

و آبهای ساکن را به مواج سرکش برگردانید تا آنجا که آبها روی هم قرار گرفتند و چون قله های بلند کوهها بالا آمدند امواج تند کف های برآمده از آبها را در هوای باز و فضای گسترده بالا بردند تا جایی که از آن هفت آسمان پدید آمد.آسمان پایین را چون موج مهار شده و آسمان بالا را مانند سقف استوار قرار داد.
مباني فكري، انساني و اجتماعي در نهج البلاغه

مباني فكري، انساني و اجتماعي در نهج البلاغه

به عكس در جوامعي كه انسجام و هستي آنها را بايد پيوند دروني، بدون ارتباط با مبداء و مركز خارجي، تامين و تضمين كند، اولويت با نظام است . تازه آن نظام است كه جا و مكان و موقعيت فرد و جمع را در چهارچوب خود و در قلمرو خود مشخص مي كند . نظام حاكم بر فرد و جمع است و كيفيت و نوع حاكميت نظام بر فرد و بر جمع است كه سرنوشت مساله سابق الذكر، يعني اصالت فرد يا اصالت جمع را مشخص مي كند .
انسان شناسی

انسان شناسی

آنگاه از روحی که آفرید در آن دمید تا به صورت انسانی زنده درآمد، دارای نیروی اندیشه، که وی را به تلاش اندازد، و دارای افکاری که در دیگر موجودات، تصرّف نماید. به انسان اعضاء و جوار حی بخشید، که در خدمت او باشند، و ابزاری عطا فرمود، که آنها را در زندگی بکار گیرد،
انسان شناسی از منظر نهج البلاغه

انسان شناسی از منظر نهج البلاغه

نهج البلاغه یک شاهکار ادبی در تعلیمات اسلامی است که در آن توجه به عزّت و کرامت انسان و سلامت عقل و روان از اهمیت بسزایی برخوردار است. سخنان حکمت آمیز این کتاب که با عقل و اندیشه آدمی سروکار دارند حقایق بسیار متعالی و معانی بسیار ژرفی را در مورد شناخت خدا، انسان، و جهان با فصاحت و بلاغت تمام بیان می کنند و آگاهی های ارزشمندی را در هریک از این زمینه ها ارائه می دهند. خطابه ها احساسات راکد انسان را در جهت ستیز با فساد و تباهی و بی عدالتی بر میانگیزند، و موعظه ها انسان را از خواب غفلت بیدار و خطراتی را که می توانند دل و روان آدمی را ضعیف و بیمار کنند یادآور می شوند.
Powered by TayaCMS