دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

حفظ حرمت آبروی ديگران

No image
حفظ حرمت آبروی ديگران

يكي از آموزه‌هاي مهم تربيتي كه مورد تاكيد مكتب انسان‌ساز اسلام قرار دارد ضرورت حرمت آبروي ديگران است. اين موضوع آنقدر مهم است كه تجاوز به آبروي ديگران جزو بزرگ‌ترين گناهان محسوب شده و از طرف خداوند وعده عذاب اليم داده شده است. در اين مكتب آبروي مسلمان همچون مال و خون او بر مسلمانان ديگر حرام شمرده شده است. طبق تعاليم ديني اسلام نزديكترين وضعي كه بنده به كفر پيدا مي‌كند آن است كه با فردي برادر ديني باشد و لغزش‌ها و خطاهاي او را شماره كند تا روزي او را به آنها سرزنش نمايد. «مع الاسف با وجود تاكيدات موكد اسلام و نهي شديد نبي گرامي و ائمه اطهار (عليهم السلام) و با وجود گذشت بيش از ربع قرن از برقراري نظام مقدس اسلامي بايد اذعان نمود، ريختن آبروي ديگران امروزه به يك فرهنگ و عادت ناپسند بين اكثريت مردم درآمده است. يكي تمرين و مجاهدت خود ماست و ديگري هم آموزش‌هاي اخلاقي كه به‌وسيله آموزش و پرورش، مراكز تربيتي و مراكز علمي و آموزشي بايد در همه سطوح به انسانها تعليم داده شود. ازآنجايي كه گفته شده است مردم بر آيين حكمرانان خويشند، لذا وظيفه مسئولان و دولتمردان در پرداختن به خويش بيش از ساير افراد جامعه است. همچنانكه پيامبر گرامي اسلام «ص» فرمود: اگر علما و حكمرانان اصلاح شوند جامعه نيز اصلاح خواهد شد. مسئولان و دولتمردان  بايد تمرين كنند تا باور كنند تريبونهاي گوناگون نظام كه به عنوان امانت دست آنهاست نبايد به ابزاري براي تخريب رقيبان و زير سوال بردن زحمات ديگران تبديل شود. اثبات حقانيت خويش به قيمت تخريب ديگران نمي‌تواند عملي اخلاقي واسلامي باشد. جلسات، سخنراني‌ها، همايش‌ها، مصاحبه‌ها و خطابه‌ها نبايد به فرصتي براي عرض اندام افراد ضعيف النفس و كوبيدن رقيبان درآيد. كسب محبوبيت و موقعيت نبايد به قيمت مخدوش نمودن چهره ديگران تمام شود. مسئولان احزاب كه در واقع همان مسئولان ديروزي يا دولتمردان فردا هستند، بايد در عمل و منش خويش مبلغ و منادي فضيلت‌ها و ارزش‌هاي انساني بوده كه در آن صورت نمي‌توانند براي رسيدن به قدرت از هر ابزاري همچون تهمت، افترا، دروغ و توهين براي تخريب چهره مسئولان و زير سوال بردن عملكرد آنها استفاده نمايند. از اين شيوه ناپسند هيچ كس سود نمي‌برد، چرا كه اگر اين رفتار ضد اخلاقي نهادينه شود همه از اين ابزار عليه رقيبان استفاده خواهند كرد و در آن صورت اين ابزار تبديل به شمشير دو لبه كه روزي با ما و روزي ديگر عليه ماست، خواهد شد. جلب «مشاركت مردم» و كسب «اعتماد ملي» با چنگ انداختن به چهره دولتمردان و سياه نمايي عملكرد آنان به دست نمي‌آيد بلكه زماني اين امر محقق مي‌شود كه مردم به صداقت گفتار ما و به درستي راه ما اعتماد پيدا كنند. 

مقاله

جمع آوری و تدوین رسول غفارپور

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS