دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

دیوان معلم حافظ تصحیح شد

No image
دیوان معلم حافظ تصحیح شد
دیوان امین‌الدین بلیانی، معلم حافظ شیرازی، برای نخستین بار توسط کاووس حسن‌لی و محمد برکت تصحیح شد و در آینده نزدیک منتشر می‌شود.
 
کاووس حسن‌لی، استاد دانشگاه شیراز و رئیس علمی و پژوهشی مرکز حافظ شناسی در گفت‌وگو با خبرنگار فارس، گفت: از دیوان اشعار امین‌الدین، تنها یک نسخه خطی بر جای مانده و آن هم در واقع در حاشیه نسخه خطی کلیات سعدی نوشته شده است که در کتابخانه‌ی ملی پاریس با شماره‌ 816 نگهداری می‌شود.                                                     
وی افزود: در بهمن ماه سال 1383 که در فرانسه بودم، در بخش نسخ خطی کتابخانه ملی پاریس، اصل این نسخه را که همراه با خمسه نظامی در حاشیه کلیات سعدی است، دیدم و میکروفیلم آن را تهیه کردم و در طول سال گذشته به کمک فاضل محترم جناب آقای محمد برکت آن را تصحیح کردیم. حسن‌لی با بیان این‌که این طرح از سوی فرهنگستان هنر پشتیبانی شده، عنوان کرد: قرار است این کتاب به مناسبت برگزاری همایش مکتب شیراز در آذر ماه 1387 منتشر شود.                                        
دیوان امین‌الدین‌بلیانی که تاکنون منتشر نشده است، حدود سه هزار شعر و 2871 بیت در قالب‌های غزل، قصیده، مسمط، مثنوی، رباعی و ترجیع‌بند دارد که در مجموع غزل‌ها و رباعبات این دیوان از دیگر اشعار آن استوارتر و شاعرانه‌تر است.                                          
شیخ امین‌الدین محمدبلیانی، از بزرگان نامدار صوفیه در سده هشتم هجری است. او در سال 668 هجری در کازرون به دنیا آمد و پس از هفتاد و هفت سال در ذیقعده 745 درگذشت و در خانقاه علیای کازرون که خود بنا نهاده بود، به خاک سپرده شد.                                                     
خانواده‌ امین‌الدین هم از سوی پدر و هم از سوی مادر از بزرگان نامدار صوفیه زمان خود بوده‌اند و او خود از ارادتمندان دل‌بسته شیخ ابواسحاق کازرونی، مشهور به شیخ مرشد بوده که در سده چهار و پنج می‌زیسته است.                                                 
شیخ امین‌الدین به دلیل جایگاه بلند علمی و اجتماعی، مورد توجه و ارادت بسیاری از بزرگان، دانشمندان و عارفان زمان خویش بوده و بارها آن‌ها را به ستایش خود برانگیخته است. یکی از این ستایشگران سرسپرده، خواجوی کرمانی است که با دل‌باختگی و ارادت در چندین سروده، امین‌الدین را با اوصاف بلند ستوده است. محمودشاه و مسعودشاه‌اینجو، شاه شیخ ابواسحاق و بسیاری دیگر از حاکمان زمان هم ارادت خود را به امین‌الدین اظهار کرده‌اند.                                                 
حافظ شیرازی که در شعر خویش از اهالی خانقاه و صوفیان زمان به تعریض، کنایه و نکوهش یاد می‌کند، در قطعه‌ای امین‌الدین را بقیه ابدال شمرده و او را در کنار چهار تن دیگر که ملک فارس به وجود آنان آباد بوده، ستوده و آورده است:                                             

«به عهد سلطنت شاه شیخ ابواسحاق
به پنج شخص عجب ملک فارس بود آباد …»

و بعد درباره‌ امین‌الدین می‌گوید:                                   

«دگر بقیه‌ ابدال، شیخ امین‌الدین
که یمن همت او کارهای بسته گشا»

برخی از حافظ‌پژوهان آشکارا، امین‌الدین را یکی از استادان حافظ دانسته‌اند که بر ذهن و زبان حافظ تأثیر گسترده گذاشته است.                              
با توجه به به سرسپردگی کسی چون خواجوی‌کرمانی به امین‌الدین و تأثیرپذیری آشکار حافظ از خواجو (دارد سخن حافظ طرز سخن خواجو) و همچنین اظهار ارادت حافظ به امین‌الدین، دلایل تأثیرپذیری حافظ از امین‌الدین آشکارتر می‌شود.
 
 
منبع: www.farsnews.ir
 

 

Powered by TayaCMS

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS