دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

عاشورا اوج ولایتمداری

عاشورا اوج ولایتمداری شهدای کربلا به اذن ولی خدا و برای دفاع از ولایت به شهادت رسیدند، حقیقت حماسه عاشورا برای یاران اباعبدالله الحسین(ع) دفاع از ولایت بود و شهدای کربلاشهدای راه ولی الله اعظم بودند.
عاشورا اوج ولایتمداری
عاشورا اوج ولایتمداری

گفتاری از: حجت الاسلام علیرضا پناهیان

عاشورا اوج ولایتمداری شهدای کربلا به اذن ولی خدا و برای دفاع از ولایت به شهادت رسیدند، حقیقت حماسه عاشورا برای یاران اباعبدالله الحسین(ع) دفاع از ولایت بود و شهدای کربلاشهدای راه ولی الله اعظم بودند. بی شک معارفی که در زندگی ائمه جاری است یکی از دو ثقلی است که خداوند متعال توسط پیامبر اسلام(ص) در بین ما به ودیعه نهاده است. عترت فقط کلمات ائمه معصومین(ع) نیست، بلکه رفتار، منش و سیره امامان بزرگوار نیز برای ما درس آموز است که مسیر حرکت تاریخ را تغییر داده است. باید کلمات ائمه را بفهمیم و اجرا کنیم؛ تا این کار را نکنیم فایده ای از کلمات ائمه در زندگی ما مترتب نمی‌شود، ولی آنجا که ائمه عملی انجام دادند با عمل خود، عملاً مسیر حرکت تاریخ را تغییر دادند. کلمات ائمه تفسیر رفتارشان و رفتارشان تفسیر گفتارشان است و این منبع و ذخیره بسیار غنی برای معرفت و کمال در اختیار ما قرار دارد. در بین اعمال ائمه بی تردید مهم ترین عملی که از زندگی چهارده معصوم شاهد بودیم، قیام اباعبدالله(ع) است، این قیام را از چند نظر می‌توان مهم ترین عمل تلقی کرد؛ یکی به این دلیل که اساساً شهادت مهم ترین عمل است و عالی‌ترین نوع، شهادت اباعبدالله(ع) است که به اذن خدا صورت گرفت. تمام اسلام وابسته به شهادت امام حسین(ع) بوده و با این شهادت اسلام بیمه شد، پس از شهادت امام حسین(ع)، تا ظهور و پس از آن نیاز به بیمه ساختن اسلام نبوده است و هر اقدامی که پس از آن شده تنها در راستای تقویت و تکامل بوده است. اباعبدلله(ع) حقیقت محبت اهل بیت(ع) عصمت و طهارت را به معرض نمایش گذاشت. همین امروز قیام امام حسین(ع) می‌تواند برای جامعه ما درس آموز باشد، در همین مقاطع گذشته انقلاب هر روز، یک گونه از حماسه حسینی درس گرفتیم و از پیام‌های آن حضرت استفاده کردیم و گره‌های مان را گشودیم و به این کمال کنونی رسیدیم. زمانی که بعضی‌ها می‌خواستند عاشورا را در حد یک رابطه عاطفی با اباعبدالله تنزل دهند و آن را غیر انقلابی کنند، شهید مطهری با بیان عنصر امر به معروف و نهی از منکر، عاشورای انقلابی را به ما هدیه داد. شاید اگر بخواهیم حقیقت قیام اباعبدالله(ع) را با یک تعبییر نامگذاری کنیم، همانا امر به معروف و نهی از منکر است. باید بین قیام اباعبدالله(ع) و حماسه عاشورا تفاوت قائل شویم، قیام اباعبدالله(ع) و حماسه عاشورا دو مرحله به هم پیوسته است که مجموع آن را می‌توان قیام اباعبدالله یا حماسه اباعبدالله نامید. باید از قیام تا حماسه، محلی که از یک مرحله به مرحله دیگر انتقال صورت می‌گیرد دقت کنیم، در مرحله اول امام علیه یزید قیام کرد و یاران نیز همراه آن حضرت شدند، اتمام حجت صورت گرفت و قیام امر به معروف و نهی از منکری علیه یزید آغاز شد.

امام حسین(ع) شب عاشورا به نوعی پایان بخش اول قیام را اعلام کردند، اباعبدالله(ع) شب عاشورا سخنان تاریخی عجیبی بیان کردند و خطاب به یاران شان فرمودند که من بیعت را از شما برداشتم و از شما راضی هستم کار شما اینجا به پایان رسیده است، من را می‌کشند و شما بروید. شعار اصلی عاشورا هیهات منا الذله است و مرحله دوم قیام، درگیری برای سرنگونی یزید و نجات امت اسلام نیست، بلکه این مرحله دفاع جانانه، عزتمندانه، سلحشورانه و پرحماسه برای حفظ عزت است.

حفظ عزت توسط امام حسین(ع) به قیمت شهادت خود و فرزندان و یارانش و اسیر شدن اهل بیتش انجامید، حفظ عزت یک امام در موقعیت خطیر مساوی با حفظ اصل اسلام است. شهدا شب عاشورا تمنا کردند پای رکاب اباعبدالله(ع) به شهادت برسند فقط برای اینکه شهادت امام حسین(ع) را چند لحظه به تعویق بیندازند، زیرا نمی‌توانستند تحمل کنند که آنها بمانند و ولی خدا به شهادت برسد. شهدای کربلا به اذن ولی خدا و برای دفاع از ولایت به شهادت رسیدند، حقیقت حماسه عاشورا برای یاران اباعبدالله الحسین(ع) دفاع از ولایت بود و شهدای کربلا شهدای راه ولی الله اعظم بودند. شهدای کربلا دیگر شهدای راه ظلم ستیزی نبودند زیرا مبارزه با ظلم یزید به پایان رسیده است؛ بلکه شهدای راه عزت بودند، نه شهدای راه عزت خودشان زیرا آنها برای حفظ عزت ولی خدا جنگیدند.

بی‌تردید شهدای کربلا مستقیم فدای ولی الله شدند، بی‌شک حماسه عاشورا بدون یاران اباعبدالله الحسین(ع) شکل کامل خودش را پیدا نمی‌کرد. اوج ولایت پذیری در تاریخ اسلام در کربلاست. ما باید سطح تبلیغات خودمان را در مورد کربلا عوض کنیم. الآن شهادت در کار نیست و ما در اوج امنیت و عزت هستیم، درسی که اکنون باید از عاشورا بگیریم این است که آن گونه‌ای که شهدای کربلا ولایتمدار بودند، ما ولایتمدار باشیم.

حتی در رجزهای شهدای کربلا حمایت از حسین(ع) به عنوان حمایت از دین مطرح می‌شود و صحنه عاشورا صحنه ولایتمداری است، صحنه‌ای که همه فدای ولی خدا شوند. آیا این قدر که امروز عاشورا با حماسه، عزت، ظلم ستیزی و ... پیوند دارد در بین مردم عاشورایی ما، به ولایتمداری شهرت دارد؟ لازم است کاری کنیم که تا می‌گوییم عاشورا، مردم به یاد ولایتمداری بیفتند.  

هر چند اباعبدالله(ع) از شهدای کربلا امر را برداشتند اما آنها ماندند، حقیقت عاشورا اوج ولایتمداری است که در این باره سند‌ها و بیان‌های متفاوتی وجود دارد. امام زمان 313 نفر عاشورایی می‌خواهد و عاشورایی یعنی کسی که در ولی خدا ذوب شده است.

    روزنامه رسالت، شماره 7149، 16/9/89، صفحه 24

مقاله

نویسنده علیرضا پناهیان

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS