دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

پرسش و پاسخ: بخشش گناهان

No image
پرسش و پاسخ: بخشش گناهان

پرسش: عوامل بخشش گناهان از منظر قرآن کريم کدام است؟

پاسخ:در قرآن کريم عواملي براي بخشش گناهان بيان شده، از جمله:

1- توبه واقعي و استغفار و جبران و اصلاح گذشته، «الاالذين تابوا و اصلحوا و بينوا فاولئک اتوب عليهم و انا التواب الرحيم» (بقره- 160) البته توبه کتمان حق، بيان کردن آن و توبه ترک نماز، قضاي آن و توبه تلف کردن مال مردم، پرداخت آن است.

2- ترک گناهان کبيره سبب بخشايش ساير گناهان است. «ان تجتنبوا کبائر ما تنهون عنه نکفر عنکم سيئاتکم» اگر از گناهان بزرگي که از آن نهي مي شويد، پرهيز کنيد، گناهان کوچک شما را مي پوشانيم. (نساء، 31)

3- انجام دادن کارهاي نيک، «ان الحسنات يذهبن السيئات» حسنات، سيئات (و آثار آنها را) از بين مي برند.

4- نماز جماعت، در حديث مي خوانيم: شخصي پس از نماز، خدمت پيامبر(ص) رسيد و گفت: من خلافکارم! مرا حد زده و تنبيه کنيد! حضرت فرمود: چون در نماز جماعت شرکت کرده اي خدا تو را مي بخشد؛ البته حساب مال مردم جداست.

5- پاک کردن مال از حرام، از امام صادق عليه السلام سؤال شد:

شخصي از راه طاغوت دارايي و درآمدي را به دست آورده و به فقرا کمک مي کند و آيه «ان الحسنات يذهبن السيئات» (هود- 114) را دستاويز قرار مي دهد.

حضرت فرمود: «ان الخطيئه لاتکفر الخطيئه» (تفسير نور، ج 5، ص 391، به نقل از تفسير کنزالدقائق) با گناه نمي توان گناهي را پوشاند. آنچه را به دست آورده، مال حرام است و تصرف در مال حرام - به هر شکل- حرام است.

6- گذشت از خطاهاي مردم، قرآن ابتدا مي فرمايد: «وليعفوا و ليصفحوا» سپس می‌فرمايد: «الاتحبون ان يغفرالله لکم» (نور- 22) مردم بايد از خطاي يکديگر بگذرند، کدورت ها را کنار بزنند، آيا دوست نداريد که خداوند شما را ببخشايد؟

روزنامه كيهان، شماره 21102 به تاريخ 18/4/94، صفحه 6 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS