چگونه مسافرت کنیم؟

چگونه مسافرت کنیم؟

15 مهر 1396, 15:13

و اى فرزندم هرگاه به مسافرتى محتاج شوى بدان که خداوند (جل جلاله) حافظ و نگهبان تو و آنچه به تو احسان نموده است می‌باشد، و در آنچه از آن غایب شوى از نعمت‌هائى که در وطنت به تو عنایت فرموده است خلف و جانشین تو خواهد بود.

نگارنده: رضی‌الدین سیدبن طاووس(رحمة‌الله‌علیه)

مخاطب: پسر سید بن طاووس

موضوع: چگونه مسافرت کنیم؟

پس از روى هواى نفس و غفلت و طمع‌هاى دنیوى مسافرت مکن، که در چنین صورت خود را به خطر و هلاکت انداخته، و جلال و عظمت الهى را خوار و سبک شمرده و اوقات مسافرت خود را در غیر آنچه براى دنیای ابدی تو نافع است ضایع نموده‌ای.

بلکه قصد تو در مسافرت این باشد که با توکل به خداوند از جانب او (جل جلاله) و به سوى او سفر می‌نمائى و امور سفر و حضر خود را به او تفویض نموده و اقبال به جلال حضرتش دارى؛ زیرا تو در هرجا که باشى در پیشگاه حضرت او (جل جلاله) خواهى بود، در این صورت سفر تو خدمت و طاعت خداوند و سفر الى اللَّه است، و تو در حمایت و حفظ و کفایت و قرب به حضرتش خواهى بود، و آنچه در این سفر اتفاق افتد به زبان حال غرامت و ضرر آن بر عهده او (جل جلاله) خواهد بود؛

زیرا که به حکم عقل کسى که به سوى سلطان عادلى براى کارهاى خود او سفر نماید، و در سفر خود متمسک به حبل وثیق او بوده باشد و به فضل و کرم او امیدوار باشد هر آینه غرامت و ضرر و خسارت‌هائى که به این مسافر وارد آید به عهده آن سلطان عادل و لازمه عدالت او است.

و اگر نفس تو از مسافرت کردن با این اوصافى که ذکر شد امتناع ورزد، و طالب تأسى به اهل غفلت و ضایع نمودن اوقات باشد، پس از خداوند (جل جلاله) استعانت و مسألت کن، که توفیقت عنایت فرماید، و به آنچه در کتاب (فتح الابواب) ذکر کرده‌ام از استخارات و طلب خیرات از خداوند متعال، عمل کن که اگر به آن استخارات و مطالب عمل نمائى سفر تو به امر خداوند، و تعظیم قدر حضرتش خواهد بود، و از ندامت و پشیمانى سالم خواهى ماند.

اگر انسان به مقتضاى طبع حیوانى و شهوات نفسانى مسافرت نماید با حیوانى که بر آن سوار است در حرکات و سکنات برابر و یکسان خواهد بود.[1]

پیام‌ها ونکته‌ها:

1- اگر ما هر کاری را با انگیزه الهی و به نیت خیر انجام دهیم گذشته از آن‌که به منظور خود خواهیم رسید به ثواب اخروی هم دست خواهیم یافت.

2- آنچه با یاد و نیت الهی انجام گیرد در لوح جان و اعمال ماندگار و نیک و پرثمر خواهد بود. چه: کلّ شیءٍ هالکٌ الاّ وَجهَهُ(قصص/88)

بده تو بار خــــــــدایا درین خجسته سفــر

هـــزار نصرت و شادی هــــزار فتح و ظفـر[2]

[1] - منبع نامه: برنامه سعادت(ترجمه کشف المحجه لثمرة المهجه)؛ سید محمد باقر شهیدى گلپایگانى‌، تهران، مرتضوی، چاپ اول‌، صص152- 153
[2] - ابو سعید ابوالخیر

جدیدترین ها در این موضوع

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود. 29 آذر 1395, 11:47

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم". 29 آذر 1395, 11:46

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند. 29 آذر 1395, 11:27

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد. 29 آذر 1395, 11:25

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد. 29 آذر 1395, 11:23