دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

نماز جمعه

و نماز جمعه را به این نکته مخصوص بدان که روز جمعه، که روز برگزاری آن می‌باشد ،‌روز بزرگ و عید شریفی می‌باشد که خداوند متعال این امت را به آن مخصوص گردانیده است، و آن را وقتی شریف برای بندگانش قرار داده است تا بندگان را به درگاهش نزدیک گردانده، آنان را از آتش جهنم دور سازد.
نماز جمعه
نماز جمعه

در این باره شهید ثانی می‌گوید :

و نماز جمعه را به این نکته مخصوص بدان که روز جمعه، که روز برگزاری آن می‌باشد ،‌روز بزرگ و عید شریفی می‌باشد که خداوند متعال این امت را به آن مخصوص گردانیده است، و آن را وقتی شریف برای بندگانش قرار داده است تا بندگان را به درگاهش نزدیک گردانده، آنان را از آتش جهنم دور سازد. خداوند مردم را در این روز به روی آوری اعمال نیک و جبران کم کاری های عبادی در دیگر ایام هفته،‌تشویق نموده است و مهمترین راه بندگی و طریق تقرب به درگاهش در این روز را نماز جمعه قرار داد و از آن در کتاب کریمش «قرآن» به «یاد خدا» تعبیر کرده و آن را از دیگر نمازها که برترین راه تقرب به درگاه خدا هستند ،‌به این جمله برتری داد:

«ای کسانی که ایمان آورید ،‌چون در روز جمعه به نمازخوانده شوید ،‌ پس به ذکر خدا بشتابید و خرید و فروش را رها کنید که اگر بدانید ، آن برای شما بهتر است .»[1]

در این آیه‌‌ی شریفه تنبیهات و تاکیداتی است، که آن کسی که بهره ای از معانی داشته باشد، بدانها بیدار می‌شود و از مهمترین آن رمزها ،‌تعبیر از نماز ، به ذکر خداست. یعنی غرض اصلی از نماز ،‌یاد خدا به وسیله قلب و حضور عظمت او در اندیشه انسانی است. و این نکته و نکاتی شبیه این منشأ شده است که نماز ، بازدارنده از بدی‌ها و زشتیها باشد و این مسأله با توجه کامل به سوی خدا و ملاحظه‌ی جلال او که همان ذکر اکبر می‌باشد ،‌و بنابر آنچه در تفاسیر آمده است ،‌از ذکر مطلق مهم تر شمرده شده است ،‌حاصل می‌شود.

بنابراین ،‌اهتمام به نماز جمعه ، مانند دیگر نمازها واجب است ،‌و لازم است که انسان آمادگی لازم را برای لقاء خدا و ایستادن در در گاهش و حاضر شدن در محضرش و سعادت مناجاتش در خود ایجاد نماید و مقدمات آن ، از قبیل نظافت کردن  و خوشبو کردن و عمامه به سر گذاشتن و سر تراشیدن و کوتاه کردن سبیل و ناخن و دیگر سنن را انجام داده ،‌با قلبی پذیرا و صاف و عمل خالص و نیتی پاک ،‌همانگونه که با بزرگان دنیا ملاقات می‌کند ، به لقاء پروردگار بشتابد . در انجام وظائف ، بهره مندی از راحتی دنیا را قصد نکن ،‌که در معامله هایت خسارت می‌بینی و حسرت خواهی خورد . و در این روز هر عمل دیگری که انجام آن در نزد خداوند از پاداش برخوردار است را تا جایی که در توان داری بسیارانجام ده ، که با قصد انجام این امور اگر امکان آن را یافتی ، پاداشت چند برابر خواهد شد.

    منبع: بنیادهای اخلاق اسلامی ، علامه سید عبدالله شبر،چاپ دوم سال 1369،‌ناشر/بنیاد فرهنگی امام المهدی (عج)
    پی نوشت:
  • [1] . قرآن کریم ، سوره جمعه آیه 9

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

نبوت در نهج البلاغه

نبوت در نهج البلاغه

همچنين در هدف اين پيام بحث مى كنيم، آيا هدف در اين حادثه چه بود: رفاه زندگى مادي، برداشتن فاصله طبقاتي، بالا بردن سطح انديشمندى و هوشمندي، مخالفت با قدرتها، با توجه به قدرتها؟، اينها سوالهائى ست كه براى شناختن آن حادثه، حادثه اى كه بى گمان يك واقعيت اجتماعى به حساب مى آيد، لازم است و پاسخ به اين سوالها روشنگر آن حادثه خواهد بود.
No image

نبوت شناسی

پزشك امت رسول الله صلى الله عليه و آله طبيب دوار بطبه، قدا حكم مراهمه، و اءحمى مواسمع، يضع ذلك حيث الحاحة اليه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پزشكى است سيار كه با طب خويش ‍ همواره به گردش مى پردازد و مرهم ها را به خوبى آماده ساخته و به هنگام نياز آنها را به كار مى برد.
ره آورد بعثت از منظر نهج البلاغهʂ)

ره آورد بعثت از منظر نهج البلاغه(2)

حضرت در خطبه اى ديگر اين نكته را متذكر مى شوند كه پيامبراكرم صلوات الله عليه در زماني ظهور نمودند كه هيچ پيامبر ديگرى حضور نداشته است." أرسله على حين فترة من الرسل، و طول هجعة من الأمم، و انتفاض من المبرم... ذلك القرآن فاستنطقوه."؛ خداوند پيامبر(ص) را هنگامى فرستاد كه پيامبران حضور نداشتند، و امت ها در خواب غفلت بودند، و رشته هاى دوستى و انسانيت از هم گسسته بود.
ره آورد بعثت از منظر نهج البلاغهʁ)

ره آورد بعثت از منظر نهج البلاغه(1)

آنان را در بهترين وديعتگاه به امانت نهاد و در شريف ترين قرارگاه جاي داد. آنان را از اصلاب كريم به رحم هايي پاكيزه منتقل گردانيد. هرگاه يكي از آنان از جهان رخت برمي بست ديگري براي اقامة دين خدا جاي او را مي گرفت. تا كرامت نبوت از سوي خداوند پاك نصيب محمد(ص) گرديد. او را از برترين معادن و عزيزترين سرزمين ها بيرون آورد؛ از درختي كه پيامبرانش را از آن برآورده، و امينان وحي خود را از آن گلچين كرده بود.
No image

بعثت از ديدگاه اميرالمؤمنين علیه السلام

آنان را در بهترين وديعتگاه به امانت نهاد و در شريف ترين قرارگاه جاي داد. آنان را از اصلاب كريم به رحم هايي پاكيزه منتقل گردانيد. هرگاه يكي از آنان از جهان رخت برمي بست ديگري براي اقامة دين خدا جاي او را مي گرفت. تا كرامت نبوت از سوي خداوند پاك نصيب محمد(ص) گرديد. او را از برترين معادن و عزيزترين سرزمين ها بيرون آورد؛ از درختي كه پيامبرانش را از آن برآورده، و امينان وحي خود را از آن گلچين كرده بود.
Powered by TayaCMS