دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

لذات دنیایی

از خدای تبارک و تعالی در هر آن استعانت بجوی و استغاثه کن در درگاه معبود خود
لذات دنیایی
لذات دنیایی

لذات دنیایی

نویسنده : حضرت امام خمینی (ره)
زبان نامه اخلاقی:فارسی

ای عزیز!

از خدای تبارک و تعالی در هر آن استعانت بجوی و استغاثه کن در درگاه معبود خود[1].

من عجالتا برای جناب عالی فرض می کنم در حال خیال - که مایه ندارد - صد و پنجاه سال عمر، و فراهم بودن تمام بساط شهوت و غضب و شیطنت ، و فرض می کنم که هیچ ناملایمی هم برای شما پیش آمد نکند، و هیچ چیز برخلاف مقصد شما نشود. آیا بعد از این مدت کم که مثل باد می گذرد، عاقبت شما چیست ؟ آیا از این لذات چه ذخیره ای کردید برای زندگی همیشگی خود؟

برای روز بیچارگی و روز فقر و تنهایی خود، برای برزخ و قیامت خود، برای ملاقات ملائکه خدا و اولیای خدا و انبیای او، جز یک سلسله اعمال قبیحه منکره که صورت آن ها را در برزخ و قیامت به شما تحویل می دهند، که صورت آنها را جز خداوند تبارک و تعالی ، کسی دیگر نمی داند چیست ؟[2]

    منبع :
  • چهل حدیث حضرت امام خمینی (ره )،چاپ اول ، تابستان 1368، مرکز نشر فرهنگی رجاء ، لیتو گرافی وچاپ گلشن .
  • [1]- چهل حدیث ، ص 16
  • [2] - چهل حدیث ، ص 19

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS