1 خرداد 1387, 0:0
قال رسول الله ( صلی الله علیه و آله و سلم ):
«ان اللّه یغضب لغضبک و یرضى لرضاک»
(مستدرک الصحیحین ج 3 ص 153)
پیغمبر( صلی الله علیه و آله و سلم ) به فاطمه زهرا(سلام الله علیها ) فرمود:
«خداوند با خشم تو خشمگین و با رضاى تو راضى می شود.»
بالاترین درجات قرب، «فنا» است. «فنا» به معنى فراموش کردن همه چیز، و همه کس، و حتى فراموش کردن خویشتن در برابر خداوند است. یعنى انسان به مرحله‌اى برسد که جهان هستى را جز سرایى نبیند، و عالم آفرینش را جز سایه‌اى کمرنگ مشاهده نکند. همه جا خدا را ببیند، و همه جا در جستجوى او باشد. خویشتن را پروانه وار در آتش شمع وجود او بسوزاند، و هستى خویش را در هستى او محو و نابود ببیند. یکى از آثار رسیدن به این مقام «تسلیم مطلق» در برابر اراده او است، آنچه او مى‌خواهد، بخواهد، و آنچه او مى‌پسندد، بپسندد. هم رضاى او رضاى خدا باشد، و هم رضاى خدا رضاى او. به حق باید گفت: حضرت صدیقه طاهره (سلام الله علیها ) به شهادت این فرمایش نورانی پیامبر اسلام ( صلی الله علیه و آله و سلم ) مصداق بارز رضا و غضب الهی هستند.(1)
1) این حدیث را «ابى حجر در «الاصابة» و «ابن اثیر» در «اسد الغابة» آورده‌اند.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان