امتحان سلاله نبوت

بعد از شهادت حضرت امام رضا (ع)، مأمون نامه‌ای به خدمت امام محمد تقی (ع) نوشت، و با إکرام تمام آن جناب را به بغداد طلبید، چون آن حضرت به بغداد تشریف آورد، پیش از آنکه مأمون، آن جناب را ملاقات کند. روزی به قصد شکار، سوار شد و در أثناء راه به جمعی از کودکان اسیر که در میان راه ایستاده بودند و حضرت جواد (ع) نیز آنجا ایستاده بود، چون کودکان آن‌ها را دیدند، پراکنده شدند و حضرت از جای خود حرکت نفرمود، و با نهایت وقار و متانت در مکان خود ایستاد تا این‌که مأمون به نزدیک آن حضرت آمد و از مشاهدۀ انوار امامت و ملاحظۀ آثار متانت و حمایت آن حضرت، متعجب گردید، عنان کشید و پرسید، ای کودک! چرا مانند کودکان دیگر از سر راه دور نشدی و از جای خود حرکت ننمودی؟ حضرت فرمود: ای خلیفه! راه تنگ نبود که بر تو گشاده گردانم و جرمی و خطایی نداشتم که از تو بگریزم و گمان ندارم که بی‌جرم، تو کسی را در معرض عقوبت درآوری.
مأمون پرسید که ای کودک! چه نام داری؟ فرمود:‌ محمد نام دارم، گفت: پسر کیستی؟ فرمود: پسر علی بن موسی‌الرضا (ع). و مأمون چون نسب شریفش را شنید تعجبش زایل گشت.
چون به صحرا رسید، چشمش به «کبوتری» افتاد، «بازی» را در پی او رها کرد، آن «باز» مدتی ناپدید شد. چون از هوا برگشت، ماهی کوچکی در منقار داشت که هنوز رمقی در جان داشت، مأمون از مشاهدۀ آن در شگفت شد، و آن ماهی را در کف گرفت و برگشت. چون به همان موضع رسید که در هنگام رفتن امام جواد (ع) را ملاقات کرده بود، باز دید که کودکان پراکنده شده و امام جواد از جای خود حرکت نفرمود، مأمون گفت: ای محمد! این چیست که در دست من است؟
حضرت به الهام الهی، فرمود: حق تعالی دریایی چند خلق کرده است که أبر از آن دریاها بلند می‌شود و ماهیان ریزه با أبر بالا می‌روند و باز‌های پادشاهان آن را شکار می‌کنند و پادشاهان آن را در کف می‌گیرند و سلالۀ نبوت را به آن امتحان می‌نمایند. مأمون از مشاهدۀ این معجزه تعجبش افزون گشته و گفت: حقّا که تویی فرزند امام رضا (ع) و از فرزندان آن حضرت این عجائب و اسرار عجیب نیست.

جدیدترین ها در این موضوع

پر بازدیدترین ها

صدقه به فامیل واجبتر است یا دیگران؟!

نظر به این‌ که هر شخصی نسبت به بستگانش آگاهی بیشتری دارد و اگر در میان آنان شخص نیازمندی باشد وی را می‌شناسد بر این اساس، اگر همه ما به این وظیفه عمل کنیم دیگر در جامعه، نیازمند و فقیری موجود نخواهد بود. 27 آبان 1394, 9:41

برخورد با همسر در اسلام

بر خلاف برخی تفکرات غلط و عوامانه و در حقیقت ظالمانه، در منطق اسلام زن برای مرد یک کنیز یا یک برده ویا کسی که کار منزل را انجام میدهد، واز بچه های شوهر نگهداری میکند نیست، بلکه به عنوان شریک شوهر ویار و همکار او در اداره امور زندگانی و تربیت فرزندان مطرح میباشد، لذا اسلام دستور فرموده که همسران باید از اذیت و بد زبانی و فحاشی به یکدیگر بپرهیزند. 27 آبان 1394, 19:57

راهكارهای قرآنی برخورد با همسران و فرزندان نااهل

دشمنی زنان و فرزندان نااهل بر محور ایمان است: خداوند مؤمنان را خطاب قرار داده است و از جمله «عدو لكم» استفاده می شود كه فاصله و تضادی كه میان آنان و مؤمنین ایجاد می شود اختلافات خانوادگی معمول نیست بلكه اختلاف دینی است یعنی همسران و یا فرزندان نااهل رفتارهایی خلاف ایمان به خدا انجام می دهند. 27 آبان 1394, 9:40

بهترین روش رفتار با دیگران از کلام رسول ‏اکرم(ص)

اگر روشى را دوست دارید که مردم آن گونه با شما رفتار کنند، به همان روش با دیگران برخورد کنید. هر چه را براى دیگران پیشنهاد مى‏کنید همان بهترین روش است و شما نیز بر اساس آن با آنان رفتار کنید. زیرا انسان جز انتظار خوش رفتارى از مردم ندارد، کمترین اهانتى را از سوى آنان نمى‏پذیرد راضى نیست که کسى به او تهمت زند، و نمى‏پسندد که کسى از معایب او پیش دیگران سخن بگوید هر چند آن عیوب را واقعا داشته باشد. 27 آبان 1394, 9:45

آداب معاشرت اجتماعی از نظر قرآن و اسلام

اینكه درمعاشرت چه معیارهایی را درنظر داشته باشیم تا معاشرت های ما انسان ساز و جامعه ساز باشد و ما را درمسیر اهداف و فلسفه آفرینش یاری رساند، موضوعی است كه درآیات دیگر قرآن به آن توجه داده شده است. در قرآن دست كم می توان هفت معیار و ملاك برای معاشرت های انسانی شناسایی كرد كه در اینجا به طور اجمال به آنها پرداخته می شود. 27 آبان 1394, 10:58