چگونگی حبط اعمال سالك رياكار

(بدان اي سالک راه خدا!) پيامبر گرامي اسلام در خصوص نابودي اعمال به ظاهر صالحه انسان مي فرمايند: سه کس را پيش از همه نزد خداي تعالي حاضر سازند، مردي که قرآن کريم را حفظ کرده و شخصي را که در راه خدا کشته شده و کسي را که خداوند مالي به وي داده و او آن را بذل کرده باشد.

1- خداوند به مرد حافظ قرآن مي فرمايد: تو را توفيق دادم، قرآن آموختي. گويد: آري اي پروردگار من! خدا مي فرمايد: با آن چه کردي؟ عرضه دارد: پروردگارا! آن را در نماز قرائت و در نصف شبها تلاوت نمودم، خداوند مي فرمايد: چنين است، اما براي من نکردي بلکه نظر تو اين بود که مردم بگويند، فلان کس قرآن مي خواند، بر من براي تو امروز حقي نيست و مزد عمل تو همان مدح مردم بود.

2- پس صاحب مال را مي فرمايد: تو را مال بسيار دادم با آن چه کردي؟ گويد: بارالها! نفقه دادم. خداوند مي فرمايد: آري ولي قصد تو آن بود که مردم بگويند، فلان مرد سخي است، تو را امروز نزد من نصيبي نباشد و پاداش تو همان ثناي مردم است.

3- شهيد را خداوند مي فرمايد: قوت و شجاعت تو از من است. گويد: آري و براي آن در راه تو جهاد کردم تا مرا کشتند. خداوند مي فرمايد: مقصود تو اين نبود، بلکه هدف اين بود که مردم بگويند تو مرد دلير و شجاعي هستي، تو را بيش از آن نصيبي نيست. پس خداوند فرمان دهد، هر سه را به دوزخ برند. (1)

__________________

1- بحارالانوار، ج 72، ص 305

روزنامه كيهان، شماره 21099 به تاريخ 14/4/94، صفحه 6 (معارف)