دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

آیت الله استادی؛ جامعه ای که امر به معروف و نهی از منکر در آن صورت نگیرد، جامعه اسلامی نیست

No image
آیت الله استادی؛ جامعه ای که امر به معروف و نهی از منکر در آن صورت نگیرد، جامعه اسلامی نیست
آیت الله استادی در جمع عزادارن حسینی گفت: مردم باید با تاسی به امام حسین (ع) نماز اول وقت را احیا کنند.
 
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، آیت الله رضا استادی، در جمع عزاردان حسینی حرم حضرت معصومه(س) همه مسلمانان جهان رابه زنده نگه داشتن فریضه امر به معروف و نهی ازمنکر فرا خواند و گفت: اگر امام حسین(ع) هدف از قیام خونین خود را اصلاح امت رسول خدا(ص) معرفی می کند؛ بی گمان منظور از اصلاح امت، همان احیای فریضه امر به معروف و نهی از منکر است و در زمان آن حضرت، نهی از منکر مبارزه با یزید بود.
 
وی در ادامه افزود: اگر مردم در جامعه اسلامی به فریضه امر به معروف و نهی از منکر عمل کنند از دیگر جوامع متمایز می گردند و به فرمایش قرآن در زمره بهترین امت‌ها قرار می‌گیرند.
 
استاد حوزه علمیه قم تاکید کرد: اگر ما مسلمانان در اطراف خود زمینه های گناه را ببینیم و به بهانه عدم تاثیر به راحتی از کنار آن بگذریم، دیگر نمی توان گفت جامعه ما یک جامعه اسلامی است؛ زیرا جامعه ای که درخیابان‌ها، ادارات و کوچه و بازار آن گناه صورت گیرد، نمی‌تواند یک جامعه اسلامی باشد.

وی ادامه داد: اسلامی بودن یک جامعه به این است که احکام الهی در آن اجرا شود. اگر احکام الهی مورد بی توجهی قرار گیرد گناه و فساد فراگیر خواهد شد.
 
 
آیت الله استادی یکی از موثرترین راه‌های جلوگیری از گناه و فساد در زندگی فردی و اجتماعی را شرکت در مجالس سوگواری اباعبدالله الحسین(ع) دانست و خاطر نشان کرد: در زیارت امام حسین(ع) پس از سلام، به آن حضرت تجدید پیمان می‌کنیم از این رو باید با فاصله گرفتن از گناه و معصیت به این عهد و پیمان پایبند باشیم.
 
وی همچنین به اهمیت نماز اول وقت در سیره و روش سرور و سالار شهیدان اشاره کرد و اظهارداشت: به همه علاقه مندان و دوستداران آن حضرت توصیه می‌کنم تا با تاسی از این امام بزرگوار که در میدان جنگ، نماز اول وقت را به پا داشتند،  نماز خود را در اول وقت به جای آورند و بدین وسیله دوستی و پیوند خود را با امام حسین(ع) دو چندان کنند.
 
 
 
 
 

 

Powered by TayaCMS

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام در خطبه ای درباره آفرینش آسمان و شگفتی های آن می فرماید: «خداوند، فضای باز و پستی و بلندی و فاصله های وسیع آسمان ها را بدون این که بر چیزی تکیه کند، نظام بخشید و شکاف های آن را به هم آورد... و آفتاب را نشانه روشنی بخش روز، و ماه را با نوری کمرنگ برای تاریکی شب ها قرار داد. بعد آن دو را در مسیر حرکت خویش به حرکت درآورد و حرکت آن دو را دقیق اندازه گیری کرد تا در درجات تعیین شده حرکت کنند که بین شب و روز تفاوت باشد و قابل تشخیص شود و با رفت و آمد آن ها، شماره سال ها و اندازه گیری زمان ممکن باشد.
خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

منظور از این جمله که در انبار نگهداری می نماید این است که مورچه دانه را به درون خاک می برد به طور طبیعی دانه پس از مدتی رویش می کند و از خاک سر برمی آورد اما مورچه برای جلوگیری از این امر همه دانه ها را به دو نیم تقسیم می کند و مانع از بین رفتن روزیش می شود.
چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

پژوهش حاضر با عنوان چگونگی و مراحل آفرینش جهان، در پی آن است که آیات آفرینش جهان را در تفاسیر معاصر شیعه (المیزان و نمونه ) مورد بررسی قرار داده و در میان آنها حقایق ناب قرآنی را در زمینه های مبدا خلقت جهان، دوره های آفرینش وغیره روشن و آشکار سازد. برای این منظور مقدمه به تبین و پیشینۀ موضوع اختصاص یافته است و در قسمت­های بعد برخی از واژگان مفهوم شناسی شده و دیدگاه علامه طباطبایی و آیت ا... مکارم در پیدایش جهان تبیین شده است.
آفرينش جهان در نـهج البلاغه

آفرينش جهان در نـهج البلاغه

دقت و تأمل در سخنان حضرت على(ع) نشان ميدهد كه جهان دو انفجار گونه ى متفاوت را تجربه كرده است. انفجار نخست فضا و زمان و ماده را بوجود آورده است و انفجار دوم در ظرف فضا صورت گرفته و ماده را تحريك نموده است. سپس حباب ها بر خواسته و هفت آسمان را بوجود آورده اند. در پى چنين توضيحاتى خواننده ى محترم بايد بداند كه نويسنده در اين مجموعه تلاش نموده است كه با بهره گرفتن از منابع مختلف درك جديدى را از سخنان امام على(ع) در باره ى خلقت جهان كه در خطبه ى اول آمده است، ارائه دهد.
دنیاشناسی در نهج البلاغه

دنیاشناسی در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام به خانه یکی از یاران خویش به نام علاءبن زیاد وارد شد. وقتی خانه بسیار پر زرق و برق او را دید، فرمود: «با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی، در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. آری، اگر بخواهی می توانی با همین خانه به آخرت برسی! اگر در این خانه بزرگ از مهمانان پذیرایی کنی، به خویشاوندان با نیکوکاری بپیوندی
Powered by TayaCMS