دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

آیت الله مصباح یزدی؛ سیر نزولی معنویت خطر بزرگی برای جامعه است

No image
آیت الله مصباح یزدی؛ سیر نزولی معنویت خطر بزرگی برای جامعه است آیت الله مصباح یزدی در نشست علمی جایگاه اخلاق و تربیت در حوزه علمیه، نسبت به سیر نزولی معنویت و اخلاق در جامعه هشدار داد.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، آیت الله محمدتقی مصباح یزدی، از اساتید سطوح عالی حوزه علمیه قم صبح امروز در نشست علمی جایگاه اخلاق و تربیت در حوزه علمیه که از سوی مدرسه عالی فقه و اصول حجتیه در مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) قم برگزار شد، با اشاره به این که در گذشته برخی از مسؤولان سیاسی با طرح مساله اسلام‌زدایی و تضعیف روحانیت، زمینه تعلیم و تربیت اسلامی را در کشور از بین بردند و حوزه‌های علمیه را به سربازخانه و بیمارستان تبدیل کردند، افزود: پس از انقلاب اسلامی مساله آموزش علوم دینی احیا شد و هم اکنون رشد فزاینده‌ای دارد، ولی در مورد تزکیه هنوز گام جدی برداشته نشده و رشد مناسبی صورت نگرفته است.
وی با اشاره به تلاش چهل سال گذشته علما و مربیان اخلاق برای احیای مساله تزکیه، گفت: حقیقت این است که این تلاش‌ها تاکنون نتیجه چندانی نداده است وحداکثر به یک سری مطالعات و دروس اخلاق منجر شده که آن هم به مساله آموزش بازگشت دارد.
این پژوهشگر حوزه علمیه سیر نزولی اخلاق و معنویت را خطر بزرگی برای جامعه اسلامی دانست و خاطرنشان کرد: متاسفانه در حال حاضر شاهدیم که که ارزش‌های معنوی روز به روز در جامعه کمرنگ تر و آرایه‌های مادی و دلبستگی به مال دنیا بیشتر می‌شود، از این رو همانگونه که با افزایش بیماری، وظایف پزشکان بیشتر می‌شود، با افزایش فساد هم وظیفه و مسؤولیت علما، روحانیان و طلاب در احیای امر تربیت اسلامی در کشور سنگین‌تر می شود.
رییس مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) با بیان این که ضرورت و اهمیت اخلاق در اسلام، امری بدیهی است، به گونه‌ای که کفار هم به این ویژگی دین اسلام اذعان دارند، خاطرنشان کرد: در قرآن نیز مساله تعلیم و تزکیه همواره در کنار هم بیان شده است و این نشان‌دهنده اهمیت این دو عنصر اساسی در زندگی بشر است.
وی رابطه منطقی میان تعلیم و تزکیه را عموم خصوص من وجه دانست و افزود: در مساله تربیت باید توجه داشت که گاهی روش‌های رفتاری مربی بر فراگیر تاثیرگذار است، از این رو مربی کسی است که در رفتار فراگیر تغییر ایجاد می‌کند ؛ نه در معلومات ذهنی‌اش.
این مدرس سطوح عالی حوزه علمیه قم با بیان این که امروزه اهتمامی که در مراکز آموزشی نسبت به مساله آموزش وجود دارد، نسبت به امر پرورش و تربیت وجود ندارد، خاطر نشان کرد: در دانشگاه‌های سکولار جهان که مسایل معنوی را از امور شخصی تلقی می‌کنند و برای آن ارزشی قائل نیستند، نپرداختن به امور تربیتی و معنوی تعجبی ندارد، ولی کسانی که خود را پیرو کسی می‌دانند که فرموده «انی بعثت لاتمم مکارم الاخلاق» و رهرو کتابی هستند که رستگاری انسان را در تزکیه نفس می داند، اگر به مسایل اخلاقی و معنوی اهتمام نداشته باشند، باید نسبت به میزان پیروی‌شان از این کتاب مقدس، پیامبر(ص) و اهل بیت(ع) پرسش‌های اساسی پرسیده شود.
وی با اشاره به آیه «لقد کان فی رسول الله اسوه حسنه» گفت: این الگوپذیری از پیامبر(ص) در یادگرفتن مفاهیم و جعل اصطلاحات نیست؛ بلکه تاثیرپذیری در رفتار، اخلاق و منش آن بزرگوار است.
آیت‌الله مصباح یزدی با اشاره به سیره علمای پیشین اظهار داشت: بزرگان گذشته به مساله تزکیه توجه خاصی داشتند و روابط استاد و شاگرد در گذشته به گونه‌ای بوده که هدف از تزکیه در این روابط تحقق پیدا می‌کرد، ولی پس از اهتمام شدیدی که در کشور برای حذف مقوله دین از جامعه صورت گرفت، این مساله کم رنگ شد.
رییس مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) ادامه داد: ما به عنوان مسلمانانی که افتخار پیروی از ائمه(ع) را داریم و آنان را الگوی زندگی خود می‌دانیم، وقتی رفتار خود را با سیره قطعی ائمه(ع) مقایسه می‌کنیم، تفاوت بسیاری می‌بینیم.
وی با بیان این که اگر غیرشیعیان به منش ائمه(ع) پایبند باشند، ولی ما اینگونه نباشیم باید شرمنده باشیم، خاطر نشان کرد: برای مبارزه با مفاسد اجتماعی و گسترش اخلاق اسلامی در جامعه باید در مرحله نخست طلاب و روحانیان به عنوان مربیان امور دینی و تربیتی بیش از دیگران از ارزش های اخلاقی و دینی بهره‌مند شوند و بدانند که مربی نمی تواند خودش از آموزه های اخلاقی بی‌بهره باشد، ولی جامعه را مهذب کند.
آیت‌الله مصباح یزدی داشتن استاد، برنامه منسجم و مشوق را از مهمترین ابزار رسیدن به کمالات معنوی دانست و گفت: در تذکیه نفس آنچه مهم است تصمیم قطعی در پیش گرفتن راهی است که برگشت‌ناپذیر باشد، هر چند در این راه به آرامی گام برداشته شود.
وی در پایان رعایت اعتدال و مداومت و اهتمام قطعی به مساله تربیت و اخلاق اسلامی را بهترین راه برای رسیدن به تقوا و تزکیه عنوان کرد.
منبع: خبرگزاری رسا

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام در خطبه ای درباره آفرینش آسمان و شگفتی های آن می فرماید: «خداوند، فضای باز و پستی و بلندی و فاصله های وسیع آسمان ها را بدون این که بر چیزی تکیه کند، نظام بخشید و شکاف های آن را به هم آورد... و آفتاب را نشانه روشنی بخش روز، و ماه را با نوری کمرنگ برای تاریکی شب ها قرار داد. بعد آن دو را در مسیر حرکت خویش به حرکت درآورد و حرکت آن دو را دقیق اندازه گیری کرد تا در درجات تعیین شده حرکت کنند که بین شب و روز تفاوت باشد و قابل تشخیص شود و با رفت و آمد آن ها، شماره سال ها و اندازه گیری زمان ممکن باشد.
خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

منظور از این جمله که در انبار نگهداری می نماید این است که مورچه دانه را به درون خاک می برد به طور طبیعی دانه پس از مدتی رویش می کند و از خاک سر برمی آورد اما مورچه برای جلوگیری از این امر همه دانه ها را به دو نیم تقسیم می کند و مانع از بین رفتن روزیش می شود.
چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

پژوهش حاضر با عنوان چگونگی و مراحل آفرینش جهان، در پی آن است که آیات آفرینش جهان را در تفاسیر معاصر شیعه (المیزان و نمونه ) مورد بررسی قرار داده و در میان آنها حقایق ناب قرآنی را در زمینه های مبدا خلقت جهان، دوره های آفرینش وغیره روشن و آشکار سازد. برای این منظور مقدمه به تبین و پیشینۀ موضوع اختصاص یافته است و در قسمت­های بعد برخی از واژگان مفهوم شناسی شده و دیدگاه علامه طباطبایی و آیت ا... مکارم در پیدایش جهان تبیین شده است.
آفرينش جهان در نـهج البلاغه

آفرينش جهان در نـهج البلاغه

دقت و تأمل در سخنان حضرت على(ع) نشان ميدهد كه جهان دو انفجار گونه ى متفاوت را تجربه كرده است. انفجار نخست فضا و زمان و ماده را بوجود آورده است و انفجار دوم در ظرف فضا صورت گرفته و ماده را تحريك نموده است. سپس حباب ها بر خواسته و هفت آسمان را بوجود آورده اند. در پى چنين توضيحاتى خواننده ى محترم بايد بداند كه نويسنده در اين مجموعه تلاش نموده است كه با بهره گرفتن از منابع مختلف درك جديدى را از سخنان امام على(ع) در باره ى خلقت جهان كه در خطبه ى اول آمده است، ارائه دهد.
دنیاشناسی در نهج البلاغه

دنیاشناسی در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام به خانه یکی از یاران خویش به نام علاءبن زیاد وارد شد. وقتی خانه بسیار پر زرق و برق او را دید، فرمود: «با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی، در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. آری، اگر بخواهی می توانی با همین خانه به آخرت برسی! اگر در این خانه بزرگ از مهمانان پذیرایی کنی، به خویشاوندان با نیکوکاری بپیوندی
Powered by TayaCMS