دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

برندگان مسابقه دنیا

دنیا میدان مسابقات گوناگون است. برگزارکننده این مسابقات خداوند است.
برندگان مسابقه دنیا
برندگان مسابقه دنیا
نویسنده: علی اصغر پاکدل

دنیا میدان مسابقات گوناگون است. برگزارکننده این مسابقات خداوند است. موضوع مسابقه تقوا و پرهیز از هر پلشتی و پلیدی است. کسانی که وارد دنیا می‌شوند در میدانی قرار می‌گیرند که از هر سو با مشکلات عدیده ای مواجه می‌شوند. در تعابیر روایی از آن به میدانی پر از سنگلاخ یاد می‌شود که گام نهادن در آن سخت و دشوار است.

امیرمومنان علی(ع) در نهج البلاغه از پیامبر(ص) نقل می‌کند که آن حضرت فرمود:

فان رسول الله(ص) کان یقول ان الجنه حفت بالمکاره و ان النار حفت بالشهوات

بهشت با ناخوشایندها و دوزخ با خوشایندها در برگرفته و پیچیده شده است. پس راه رسیدن به دوزخ تنها همراهی با هر تکانی است که هواهای نفسانی و وسوسه‌های شیطانی می‌دهند، چرا که به سادگی در آتش دوزخ سقوط می‌کنیم ولی بهشت با سختی به دست می‌آید چون باید مراقب باشیم که تکان‌ها ما را ساقط نکند. پس انسان در چنین میدان مسابقه‌ای وارد شده است.

در آیات قرآنی از این میدان مسابقه به دوزخی یاد می‌شود که همه را فراگرفته است و انسان‌ها می‌بایست در هر گامی که بر می‌دارند به دقت مواظب باشند که درست بردارند و مراقب باشند تا در حفره ای از حفره‌های دوزخ نیفتند. (آل عمران، آیه 103، مریم، آیه 17)

جایگاه تقوا

در این مسابقه تنها کسانی پیروز و سربلند بیرون می‌آیند که بتوانند ایمان خود را حفظ کنند و اجازه ندهند تا تکان‌های درونی وسوسه نفس و تکان‌های بیرونی شیطان آنها را در چاهی از چاه‌های مسیر نیندازد. تنها کاری که هر انسانی باید انجام دهد این است که خود را در روی پل حفظ کند و استقامت ورزد و استوار گام بردارد و از تکان‌ها خود را نگه دارد. بنابراین که به این عمل، تقوا می‌گویند که چیزی جز پرهیزگاری نیست.

خداوند به صراحت می‌فرماید که در مسابقه دنیا تنها کسانی پیروز و برنده می‌شوند که پرهیزگاری پیشه کنند و خود را در روی پل و صراطی که در دوزخ است از تکان‌های شدید نگه دارند:

«کل نفس ذائقه الموت و انما توفون اجورکم یوم القیامه فمن زحزح عن النار و ادخل الجنه فقد فاز و ما الحیاه الدنیا الامتاع الغرور»

هر جانداری چشنده طعم مرگ است، و همانا روز رستاخیز، پاداش هایتان به طور کامل به شما داده می‌شود. پس هر که را از آتش به دور دارند و در بهشت درآورند قطعا کامیاب شده و زندگی دنیا جز مایه فریب نیست. (آل عمران، آیه 581)

امیرمومنان علی(ع) می‌فرماید:

«و اعلموا انه ما من طاعه الله شیء الا یاتی فی کره و ما من معصیه الله شیء الا یاتی فی شهوه فرحم الله امرا انزع عن شهوته و قمع هوی نفسه فان هذه النفس ابعد شیء منزعا و انها لاتزال تنزع الی معصیه فی هوی»

آگاه باشید! هیچ طاعتی نیست جز اینکه طبع انسان از انجام آن ناراحت است و هیچ کدام از گناهان و معاصی یافت نمی‌شود جز اینکه با تمایلات و غرائز حیوانی انسان سازگار است! پس رحمت خداوند بر کسی باد که از شهواتش خودداری کند و هوسهای سرکش نفس را ریشه کن سازد، زیرا مشکل‌ترین کار، جلوگیری از همین نفس سرکش است که همیشه میل به معصیت و گناه دارد.

بنابراین انسان می‌تواند با پرهیزگاری در میدان مسابقه ای که روح آتش دوزخ و روی پل صراط مستقیم انجام می‌گیرد به سلامت بگذرد و از آن سو وارد بهشت شود و به عنوان برنده دست راست خود را بلند کند و با خوشحالی از دست امیرمومنان علی(ع) که میزان و داور این مسابقه است جام کوثر را بگیرد و دست در دست آن حضرت(ع) شادی کند و جایزه خویش را دریافت نماید.

مقاله

نویسنده علی اصغر پاکدل

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام در خطبه ای درباره آفرینش آسمان و شگفتی های آن می فرماید: «خداوند، فضای باز و پستی و بلندی و فاصله های وسیع آسمان ها را بدون این که بر چیزی تکیه کند، نظام بخشید و شکاف های آن را به هم آورد... و آفتاب را نشانه روشنی بخش روز، و ماه را با نوری کمرنگ برای تاریکی شب ها قرار داد. بعد آن دو را در مسیر حرکت خویش به حرکت درآورد و حرکت آن دو را دقیق اندازه گیری کرد تا در درجات تعیین شده حرکت کنند که بین شب و روز تفاوت باشد و قابل تشخیص شود و با رفت و آمد آن ها، شماره سال ها و اندازه گیری زمان ممکن باشد.
خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

منظور از این جمله که در انبار نگهداری می نماید این است که مورچه دانه را به درون خاک می برد به طور طبیعی دانه پس از مدتی رویش می کند و از خاک سر برمی آورد اما مورچه برای جلوگیری از این امر همه دانه ها را به دو نیم تقسیم می کند و مانع از بین رفتن روزیش می شود.
چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

پژوهش حاضر با عنوان چگونگی و مراحل آفرینش جهان، در پی آن است که آیات آفرینش جهان را در تفاسیر معاصر شیعه (المیزان و نمونه ) مورد بررسی قرار داده و در میان آنها حقایق ناب قرآنی را در زمینه های مبدا خلقت جهان، دوره های آفرینش وغیره روشن و آشکار سازد. برای این منظور مقدمه به تبین و پیشینۀ موضوع اختصاص یافته است و در قسمت­های بعد برخی از واژگان مفهوم شناسی شده و دیدگاه علامه طباطبایی و آیت ا... مکارم در پیدایش جهان تبیین شده است.
آفرينش جهان در نـهج البلاغه

آفرينش جهان در نـهج البلاغه

دقت و تأمل در سخنان حضرت على(ع) نشان ميدهد كه جهان دو انفجار گونه ى متفاوت را تجربه كرده است. انفجار نخست فضا و زمان و ماده را بوجود آورده است و انفجار دوم در ظرف فضا صورت گرفته و ماده را تحريك نموده است. سپس حباب ها بر خواسته و هفت آسمان را بوجود آورده اند. در پى چنين توضيحاتى خواننده ى محترم بايد بداند كه نويسنده در اين مجموعه تلاش نموده است كه با بهره گرفتن از منابع مختلف درك جديدى را از سخنان امام على(ع) در باره ى خلقت جهان كه در خطبه ى اول آمده است، ارائه دهد.
دنیاشناسی در نهج البلاغه

دنیاشناسی در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام به خانه یکی از یاران خویش به نام علاءبن زیاد وارد شد. وقتی خانه بسیار پر زرق و برق او را دید، فرمود: «با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی، در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. آری، اگر بخواهی می توانی با همین خانه به آخرت برسی! اگر در این خانه بزرگ از مهمانان پذیرایی کنی، به خویشاوندان با نیکوکاری بپیوندی
Powered by TayaCMS