دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تضمين خدا در مقابل ترس‌‌افكنی شيطان

No image
تضمين خدا در مقابل ترس‌‌افكنی شيطان

 بسياري از مفاهيم ديني به صورتي غير حقيقي و شيطان دوستانه معنا مي‌شوند. ترس از فردا يكي از اين مفاهيم است كه سرقتي است كه شيطان از مفاهيم حقيقي انسان نموده است و معناي آن را به ترس از آينده تقليل داده است. در اينجا مي‌خواهيم با اين نگاه به تأمل بيشتري درباره آيه هجدهم سوره حشر بپردازيم.

 ترس‌هایی كه به خورد ما می‌دهند

گوش‌هاي ما پر است از سخناني كه ديگران براي آينده ما تعريف مي‌كنند. اينان يا از بستگان ما يا از ارائه‌كنندگان كالاها و خدمات خود براي ما هستند. گويا همه دست به دست هم داده‌اند تا ما را وا دارند كه براي آينده بينديشيم. آينده‌اي كه ديگران براي ما مي‌جويند عبارت است از فردايي كه چند روز ديگر در دنياي ما ظاهر مي‌شود و اگر امروز به فكرش نباشيم، در آن وقت بدبخت خواهيم بود. نگاه به آينده در اين معنا خلاصه‌اي جز ترس و نگراني از بدبختي خود نيست كه اگر چاره‌اي براي آن نينديشيم نگون بخت خواهيم شد. چه كسي جز ابليس، دشمن نامرئي ما، مي‌تواند با القاي اين ترس‌ها به اسم آينده‌نگري ما را به اطاعت قدم به قدم از خود وا دارد؟ اطاعتي كه تحت اختيار خودمان است و مسئول همه عواقب آن خود ما خواهيم بود. اگر با او قدمي به پيش برويم، قدم‌هاي فراوان بعدي برايمان طراحي مي‌شود و همه اين قدم‌ها براي فرار از ترسي است كه از خطر نداشتن و بدبختي در آينده، براي ما ايجاد شده است و ادامه اين راه، ادامه دستورات اوست؛ دستوراتي كه بدي آن روشن و گاه از خبيثت‌ترين امور است.  (268 بقره) در مقابل، خدايي است كه اين ترس‌ها را براي ما ناپسند مي‌شمارد زيرا خود، رزق آينده ما را تضمين كرده ‌است.

 به جاي فقر، از مغفرت و فضل خود با ما سخن مي‌گويد؛ آنچه از ما مي‌خواهد توجه به آن است كه خودمان را در فرصت دنيا چگونه براي آينده آخرت آماده مي‌كنيم؛ آينده‌اي كه بر خلاف دنيا ابدي است و هرگز به انتها نمي‌‌رسد. شيطان، شما را از فقر مي‌‌ترساند، و شما را به كار زشت امر مي‌كند، و خدا شما را از سوي خود وعده آمرزش و فزوني رزق مي‌دهد و خدا بسيار عطا‌كننده و داناست. (268 بقره).

 رزق به جز امور مالي، ساير نيازها را نيز شامل مي‌شود. آنجا كه خدا سخن از تضمين شدن رزق خود می‌گوید، نمي‌خواهد بهانه‌اي براي تن‌ پروران و احمقان ايجاد كند. با كساني سخن مي‌گويد كه عاقلانه به فكر بهبود معيشت خود هستند؛ به عاقلاني كه خود نيز براي كسب روزي تلاش مي‌كنند تضمين داده است. به پيامبر خود فرموده كه به مردم اينچنين بگويد: (سوره سبأ، آيه 39) بگو: «در حقيقت، پروردگار من است كه روزى را براى هر كس از بندگانش كه بخواهد گشاده يا براى او تنگ مى‌گرداند. و هر چه را انفاق كرديد عوضش را او مى‌ دهد. و او بهترين روزى‌دهندگان است.» از اين روست كه بيش از آنچه نگران رسيدن روزي خود باشيم بايد نگران حلال بودن درآمد و نحوه درست خرج كردن آن باشيم.

قرآن نحوه كسب درست و خرج درست را به ما آموخته است. شخصي از امام صادق عليه السلام پرسيد: اگر خداوند جاي آنچه را انفاق شده پر مي‌كند، پس چرا من هر چه انفاق مي‌كنم جايگزينش نمي‌‌رسد؟! حضرت فرمود: اگر كسي از شما مال را از حلال خود كسب كرده باشد و در راه‌حلال خود مصرف كند هر درهمي را كه خرج كند جايگزين آن خواهد رسيد. (كافي، ج 2، ص 486) از اينجا متوجه مي‌شويم كه در نحوه درآمد و نحوه خرج كردن هايمان اشكالاتي وجود دارد كه اگر آنها را برطرف كنيم، هرچه خرج كنيم به ما برخواهد گشت.

  شايسته‌ترين نگرانی

در نظر خدا آنچه شايسته اصلي‌‌ترين نگراني (يعني نظارتي بدون هيچ سهل ‌انگاري) است، توجه به اعمالمان است كه در حقيقت براي فرداي حقيقي خود پيش مي‌فرستيم. نه تنها اعمال بدني ما، بلكه گفته‌ها و اعمال قلبي ما و نيز رضايت‌هاي ما از كارهاي خوب يا بد ديگران همگي جزو پرونده اعمال ما هستند كه براي فردايمان مي‌‌فرستيم. توجه انسان به تأثير زندگي در فردا، توصيه‌اي است كه فقط دوستان حقيقي به ما مي‌كنند و راهكارهايي كه ديگران مي‌دهند حداكثر در سطح دنيا كاربرد دارد. در نظر حق‌بينان اين موضوع در اولويت بررسي‌هاي روزانه هر كس بايد قرار بگيرد. در آيه هجدهم سوره حشر مي‌خوانيم:

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، از خدا پروا داريد و هر كسى بايد بنگرد كه براى فردا [ى خود] از پيش چه فرستاده است و [باز] از خدا بترسيد. در حقيقت، خدا به آنچه مى‌كنيد آگاه است.  كلمه‌اي را كه قرآن به كار برده‌ است، نفس به صورت مفرد و نكره است و مثلاً النفوس نفرموده است. همين انتخاب كلمه نيز براي ما فايده معنايي دارد؛ يعني قرآن مي‌خواهد بگويد كساني كه به سرنوشت خود در آينده ابدي اهميت مي‌دهند كم هستند. گويا خواسته بفرمايد كه مي‌دانيم كسي به فكر اين حرف‌ها نيست پس لااقل يك نفر بايد پيدا شود اين كار را بكند (تفسير آيه در الميزان).

 

مقاله

نویسنده روح‌ا... رستگار صفت
جمع آوری و تدوین رسول غفارپور

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام در خطبه ای درباره آفرینش آسمان و شگفتی های آن می فرماید: «خداوند، فضای باز و پستی و بلندی و فاصله های وسیع آسمان ها را بدون این که بر چیزی تکیه کند، نظام بخشید و شکاف های آن را به هم آورد... و آفتاب را نشانه روشنی بخش روز، و ماه را با نوری کمرنگ برای تاریکی شب ها قرار داد. بعد آن دو را در مسیر حرکت خویش به حرکت درآورد و حرکت آن دو را دقیق اندازه گیری کرد تا در درجات تعیین شده حرکت کنند که بین شب و روز تفاوت باشد و قابل تشخیص شود و با رفت و آمد آن ها، شماره سال ها و اندازه گیری زمان ممکن باشد.
خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

منظور از این جمله که در انبار نگهداری می نماید این است که مورچه دانه را به درون خاک می برد به طور طبیعی دانه پس از مدتی رویش می کند و از خاک سر برمی آورد اما مورچه برای جلوگیری از این امر همه دانه ها را به دو نیم تقسیم می کند و مانع از بین رفتن روزیش می شود.
چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

پژوهش حاضر با عنوان چگونگی و مراحل آفرینش جهان، در پی آن است که آیات آفرینش جهان را در تفاسیر معاصر شیعه (المیزان و نمونه ) مورد بررسی قرار داده و در میان آنها حقایق ناب قرآنی را در زمینه های مبدا خلقت جهان، دوره های آفرینش وغیره روشن و آشکار سازد. برای این منظور مقدمه به تبین و پیشینۀ موضوع اختصاص یافته است و در قسمت­های بعد برخی از واژگان مفهوم شناسی شده و دیدگاه علامه طباطبایی و آیت ا... مکارم در پیدایش جهان تبیین شده است.
آفرينش جهان در نـهج البلاغه

آفرينش جهان در نـهج البلاغه

دقت و تأمل در سخنان حضرت على(ع) نشان ميدهد كه جهان دو انفجار گونه ى متفاوت را تجربه كرده است. انفجار نخست فضا و زمان و ماده را بوجود آورده است و انفجار دوم در ظرف فضا صورت گرفته و ماده را تحريك نموده است. سپس حباب ها بر خواسته و هفت آسمان را بوجود آورده اند. در پى چنين توضيحاتى خواننده ى محترم بايد بداند كه نويسنده در اين مجموعه تلاش نموده است كه با بهره گرفتن از منابع مختلف درك جديدى را از سخنان امام على(ع) در باره ى خلقت جهان كه در خطبه ى اول آمده است، ارائه دهد.
دنیاشناسی در نهج البلاغه

دنیاشناسی در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام به خانه یکی از یاران خویش به نام علاءبن زیاد وارد شد. وقتی خانه بسیار پر زرق و برق او را دید، فرمود: «با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی، در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. آری، اگر بخواهی می توانی با همین خانه به آخرت برسی! اگر در این خانه بزرگ از مهمانان پذیرایی کنی، به خویشاوندان با نیکوکاری بپیوندی
Powered by TayaCMS