دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

عن ابی عبدالله (علیه الاسلام) قال:«اذا اتاک اخوک فأته بما عندک واذا دعوته فتکلف له»

حضرت امام صادق (علیه السلام) فرمود: «اگر برادر دینیت نزد تو آمد، هر چه حاضر داشتی، برایش بیاور، اما اگر او را دعوت کردی، خود را برایش به زحمت بینداز.(غذایی مناسب با مهمان، تهیه کن)» (حلیة المتقین، صفحه 58)
عن ابی عبدالله (علیه الاسلام) قال:«اذا اتاک اخوک فأته بما عندک واذا دعوته فتکلف له»
عن ابی عبدالله (علیه الاسلام) قال:«اذا اتاک اخوک فأته بما عندک واذا دعوته فتکلف له»

عن ابی عبدالله (علیه الاسلام) قال:

«اذا اتاک اخوک فأته بما عندک واذا دعوته فتکلف له»

(کافی، ج 6، ص 276، ح 6)

حضرت امام صادق (علیه السلام) فرمود:

«اگر برادر دینیت نزد تو آمد، هر چه حاضر داشتی، برایش بیاور، اما اگر او را دعوت کردی، خود را برایش به زحمت بینداز.(غذایی مناسب با مهمان، تهیه کن)» (حلیة المتقین، صفحه 58)

توضیح:

«آداب مهمانی و مهمانداری»

از سفارش‌های رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) به امیرالمؤمنین (علیه السلام) این بود که کسی که بدون دعوت بر سر سفره ای می رود یا به صاحبخانه امر و نهی می‌کند، اگر به او اهانت شد، کسی جز خودش را ملامت نکند. مهمان باید در اختیار صاحبخانه باشد، و هر طور که او صلاح دید، عمل کند.

صفوان، یکی از اصحاب ائمّه، می‌گوید:

روزی عبدالله بن سنان به من گفت:« چیزی داری بخوریم؟

گفتم:«بله.» و سپس پسرم را فرستادم و پولی دادم تا گوشت و تخم مرغ بخرد.

عبدالله گفت: پسرت را کجا فرستادی؟

گفتم: برای خرید مقداری مواد غذایی!

گفت: فوراً او را برگردان! مگر در خانه سرکه و زیتون ندارید؟گفتم: چرا، داریم.

عبدالله گفت: همان را بیاور؛ چرا که من از امام صادق (علیه السلام) شنیدم که هلاک است کسی که آنچه برایش حاضر کنند،ناچیز بشمرد، و هلاک است کسی که آنچه را در خانه دارد، برای پذیرایی از برادرش ناچیز بشمرد .

رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود:«سزاوار نیست مهمان صاحبخانه را ملول و خسته کند، مثلاً زیاد در خانه راه برود، یا زیاد حرف بزند یا دیر بیاید .

و نیز فرمود:«سزاوار نیست مهمان بدون اجازه صاحبخانه، روزه بگیرد. و نیز فرمود:«هر کس به میهمانی دعوت شد، هرگز بدون اجازه میزبان، فرزند خود را همراه نبرد.

    منابع: بحار الانوار، ج 37، ص 308، ح 38.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام در خطبه ای درباره آفرینش آسمان و شگفتی های آن می فرماید: «خداوند، فضای باز و پستی و بلندی و فاصله های وسیع آسمان ها را بدون این که بر چیزی تکیه کند، نظام بخشید و شکاف های آن را به هم آورد... و آفتاب را نشانه روشنی بخش روز، و ماه را با نوری کمرنگ برای تاریکی شب ها قرار داد. بعد آن دو را در مسیر حرکت خویش به حرکت درآورد و حرکت آن دو را دقیق اندازه گیری کرد تا در درجات تعیین شده حرکت کنند که بین شب و روز تفاوت باشد و قابل تشخیص شود و با رفت و آمد آن ها، شماره سال ها و اندازه گیری زمان ممکن باشد.
خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

منظور از این جمله که در انبار نگهداری می نماید این است که مورچه دانه را به درون خاک می برد به طور طبیعی دانه پس از مدتی رویش می کند و از خاک سر برمی آورد اما مورچه برای جلوگیری از این امر همه دانه ها را به دو نیم تقسیم می کند و مانع از بین رفتن روزیش می شود.
چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

پژوهش حاضر با عنوان چگونگی و مراحل آفرینش جهان، در پی آن است که آیات آفرینش جهان را در تفاسیر معاصر شیعه (المیزان و نمونه ) مورد بررسی قرار داده و در میان آنها حقایق ناب قرآنی را در زمینه های مبدا خلقت جهان، دوره های آفرینش وغیره روشن و آشکار سازد. برای این منظور مقدمه به تبین و پیشینۀ موضوع اختصاص یافته است و در قسمت­های بعد برخی از واژگان مفهوم شناسی شده و دیدگاه علامه طباطبایی و آیت ا... مکارم در پیدایش جهان تبیین شده است.
آفرينش جهان در نـهج البلاغه

آفرينش جهان در نـهج البلاغه

دقت و تأمل در سخنان حضرت على(ع) نشان ميدهد كه جهان دو انفجار گونه ى متفاوت را تجربه كرده است. انفجار نخست فضا و زمان و ماده را بوجود آورده است و انفجار دوم در ظرف فضا صورت گرفته و ماده را تحريك نموده است. سپس حباب ها بر خواسته و هفت آسمان را بوجود آورده اند. در پى چنين توضيحاتى خواننده ى محترم بايد بداند كه نويسنده در اين مجموعه تلاش نموده است كه با بهره گرفتن از منابع مختلف درك جديدى را از سخنان امام على(ع) در باره ى خلقت جهان كه در خطبه ى اول آمده است، ارائه دهد.
دنیاشناسی در نهج البلاغه

دنیاشناسی در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام به خانه یکی از یاران خویش به نام علاءبن زیاد وارد شد. وقتی خانه بسیار پر زرق و برق او را دید، فرمود: «با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی، در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. آری، اگر بخواهی می توانی با همین خانه به آخرت برسی! اگر در این خانه بزرگ از مهمانان پذیرایی کنی، به خویشاوندان با نیکوکاری بپیوندی
Powered by TayaCMS