19 آذر 1386, 0:0
«الذى خلق الموت و الحیوة لیبلوکم ایکم حسن عملی»[1]
«خدایى که مرگ و زندگانى را آفرید که تا شما بندگان را بیازماید کدامین در عمل نکوترید»
قال السجاد (علیه‌السّلام):
«انما خلق الدنیا و اهلها لیبلوهم فیها»[2]
«خدا دنیا و اهلش را آفرید تا آنان را بیازماید»
موارد امتحان در دنیا از قبیل ترس، گرسنگى، مرض، از دست دادن جوان، ورشکستگى مالى، اتهام بى مورد، همسایه بد و... مى باشد.
چون این دنیا محل کشت و کار، و سپس امتحان است، خوش بحال کسى که در حال خوشى و ناخوشى در همه مراحل زندگى مردود نشود.
یک وقت ثروت است و انسان به فقر امتحان مى شود.
در ثروت شکر و در فقر صبر چاره ساز است. همه مورد آزمایش الهى قرار مى گیرند فقط از نظر کمى و کیفى فرق مى‌کند. نمى‌بینید عده‌اى اهل ادعا و لاف‌زدن هستند، و به‌وقت آزمایش مى بازند، و صبر را از دست مى‌دهند و در غربال شدن، جایى براى با ماندن ندارند؟!
سهل خراسانى به حضور امام صادق (علیه‌السّلام) آمد و از روى اعتراض گفت: چرا با اینکه حق با تو است نشسته‌اى و قیام نمى‌کنى. حال صد هزار نفر از شیعیان تو هستند که به فرمان تو شمشیر را از نیام بر مى‌کشند، و با دشمن تو خواهد جنگید.
امام براى اینکه عملاً جواب او را داده باشد، دستور داد، تئورى را آتش کنند، و سپس به سهل فرمود: برخیز و در میان شعله‌هاى آتش تنور بنشین .
سهل گفت اى آقاى من ، مرا در آتش مسوزان، حرفم را پس گرفتم، شما نیز از سخنتان بگذرید، خداوند به شما لطف و مرحمت کند.
در همین میان یکى از یاران راستین امام صادق (علیه‌السّلام) به نام هارون مکى به حضور امام رسید امام به او فرمود: کفشت را به کنار بینداز و در میان آتش تنور بنشین، او همین کار را بى‌درنگ انجام داد و در میان آتش تنور نشست. امام متوجه سهل شد و از اخبار خراسان براى او مطالبى فرمود: گویى خودش از نزدیک در خراسان ناظر اوضاع آن سامان بوده است .
سپس به سهل فرمود: برخیز به تنور بنگر، چون سهل به تنور نگاه کرد، دید هارون مکى چهار زانو در میان آتش نشسته است .
امام فرمود: در خراسان چند نفر مثل این شخص وجود دارد؟ عرض کرد: سوگند به خدا حتى یک نفر در خرسان، مثل این شخص وجود ندارد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان