دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

پرسش و پاسخ خصلت‌های انسان کامل

از منظر آموزه‌های وحیانی انسان کامل چه خصلت‌ها و ویژگی‌هایی دارد؟
پرسش و پاسخ خصلت‌های انسان کامل
پرسش و پاسخ خصلت‌های انسان کامل

پرسش:

از منظر آموزه‌های وحیانی انسان کامل چه خصلت‌ها و ویژگی‌هایی دارد؟

پاسخ:

قرآن كريم و روايات معصومين(ع)، در آيات و روايات مختلف،‌تصويري گويا از سيرت يك انسان كامل را نشان داده‌اند كه برخی از اين علائم و نشانه‌ها عبارتند از:

1- انسان كامل، خود را مسافر در طريق رسيدن به پروردگار می‌بيند.

انا لله و انا اليه راجعون (بقره، 156) ما از خداييم و به سوی او باز می‌گرديم.

يا ايها الانسان انك كادح الی ربك كدحا فملاقيه (انشقاق، 6) ای انسان! تو با تلاش و رنج به سوی پروردگارت می‌روی و او را ملاقات خواهی كرد.

خدای تبارک و تعالی در نظر او، وجودی پنهان و غايب از صحنه حيات انسانی و ساير وجودات امكانی نيست.

2- انسان كامل، در پرتو تعاليم دينی می‌داند، كه دل و جان به دوست سپردن و بالاترين محبت‌ها و عشق‌ها را نثار او كردن، به دست آوردن بالاترين ارزش‌ها است. الذين آمنوا‌اشدّ حبا لله (بقره، 165) كسانی كه ايمان آورده‌اند، به خدا محبت بيشتری دارند.

3- انسان كامل، سعادت خويش را در دل نبستن به دنيا و مظاهر و جلوه‌های آن می‌بيند و دنيا را گذرگاه و پلی به سوی حيات اخروی می‌داند: و ما الحيوه الدنيا الاّ متاع الغرور (آل عمران، 185) و زندگی دنيا جز مايه فريب نيست.

به همين جهت است كه سبكباری و وارستگی از تعلقات دنيا، از ويژگی‌های انسان كامل است.

علی (ع) فرمود: «تخففوا تلحقوا؛ سبكبار باشيد تا به مقصود برسيد» (نهج‌البلاغه، خطبه 21)

4- انسان كامل به «حيات طيبه» واصل شده است: من عمل صالحاً من ذكر او انثی و هو مؤمن فلنحيينّه حيوة طيبه (نحل 97) هر زن و مردی كه عمل صالح انجام دهد و مؤمن باشد، قطعاً او را با زندگی پاكيزه‌ای حيات می‌بخشيم.

5- انسان كامل، به شدت ديگر خواه است و از غم انسان‌ها رنج می‌برد و تمامی همت خويش را مصروف نجات انسان‌ها و به كمال رساندن آنها می‌كند: «لقد جائكم رسول من انفسكم عزيز عليه ماعنتم حريص عليكم؛ (توبه 128) قطعاً برای شما پيامبری از خودتان آمده كه بر او دشوار است شما در رنج بيفتيد، به (هدايت) شما حريص و نسبت به مؤمنان، ‌دلسوز و مهربان است.»

اميرالمؤمنين علی(ع) در اين باره می‌فرمايد: مبادا هوای نفس بر من غلبه كند و حرص جلودار من گردد كه به دنبال انتخاب طعام بروم. آخر نكند كه در حجاز يا يمامه شكمی باشد كه هرگز سيری نديده است. آيا شكم سير به سر برم، در حالی كه در اطرافم شكم‌های گرسنه و جگرهای سوخته هست؟»(نهج‌البلاغه - نامه 45)

6- انسان كامل، در جست‌وجوی «خودآگاهی» است و در پی شناخت حقيقت خويش و كنار زدن «من» دروغين است. علی(ع) فرمود: عجبت لمن ينشد ضالّته و قد اضل نفسه فلا يطلبها؛ در شگفتم، از كسی كه اگر چيزی را گم كند، در جست‌وجوی آن برآيد و خود را گم كرده اما جست‌وجو نمی‌كند»(غررالحکم، ج 4، ص 340)

بنابراين، انسان كمال نيافته، از خود حقيقی خويش، غافل است اما از خود حيوانی و غير اصيل خويش نه تنها غفلت ندارد، بلكه اعتنا و اهتمام شديدی به آن دارد. و طائفة قد اهمتهم انفسهم يظنون بالله غير الحق (آل عمران، 154) و گروهی در فكر نفس خود بودند و درباره خدا گمان‌های ناروا می‌بردند.

7- انسان كامل، شخص فروتن و متواضع است: و عباد الرحمن الذين يمشون علی الارض هوناً (فرقان 63) بندگان خدا، آن كسانی هستند كه در روی زمين با تواضع راه می‌روند.

پيامبر اكرم(ص) فرمود: «لا يدخل الجنّه من كان فی قلبه مثقال حبّه من خردل من كبر كيف يستعظم نفسه و يتكبر علی غيره، آن كه در قلبش به اندازه خردلی كبر و غرور باشد، وارد بهشت نمی‌شود بنگر او چگونه خود را بزرگ می‌شمارد و بر ديگری كبر می‌ورزد».(سفینه‌البحار، ج 7، ص 403)

روزنامه کیهان

تاریخ انتشار: سه شنبه 05 تیر ماه 1397

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام در خطبه ای درباره آفرینش آسمان و شگفتی های آن می فرماید: «خداوند، فضای باز و پستی و بلندی و فاصله های وسیع آسمان ها را بدون این که بر چیزی تکیه کند، نظام بخشید و شکاف های آن را به هم آورد... و آفتاب را نشانه روشنی بخش روز، و ماه را با نوری کمرنگ برای تاریکی شب ها قرار داد. بعد آن دو را در مسیر حرکت خویش به حرکت درآورد و حرکت آن دو را دقیق اندازه گیری کرد تا در درجات تعیین شده حرکت کنند که بین شب و روز تفاوت باشد و قابل تشخیص شود و با رفت و آمد آن ها، شماره سال ها و اندازه گیری زمان ممکن باشد.
خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

منظور از این جمله که در انبار نگهداری می نماید این است که مورچه دانه را به درون خاک می برد به طور طبیعی دانه پس از مدتی رویش می کند و از خاک سر برمی آورد اما مورچه برای جلوگیری از این امر همه دانه ها را به دو نیم تقسیم می کند و مانع از بین رفتن روزیش می شود.
چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

پژوهش حاضر با عنوان چگونگی و مراحل آفرینش جهان، در پی آن است که آیات آفرینش جهان را در تفاسیر معاصر شیعه (المیزان و نمونه ) مورد بررسی قرار داده و در میان آنها حقایق ناب قرآنی را در زمینه های مبدا خلقت جهان، دوره های آفرینش وغیره روشن و آشکار سازد. برای این منظور مقدمه به تبین و پیشینۀ موضوع اختصاص یافته است و در قسمت­های بعد برخی از واژگان مفهوم شناسی شده و دیدگاه علامه طباطبایی و آیت ا... مکارم در پیدایش جهان تبیین شده است.
آفرينش جهان در نـهج البلاغه

آفرينش جهان در نـهج البلاغه

دقت و تأمل در سخنان حضرت على(ع) نشان ميدهد كه جهان دو انفجار گونه ى متفاوت را تجربه كرده است. انفجار نخست فضا و زمان و ماده را بوجود آورده است و انفجار دوم در ظرف فضا صورت گرفته و ماده را تحريك نموده است. سپس حباب ها بر خواسته و هفت آسمان را بوجود آورده اند. در پى چنين توضيحاتى خواننده ى محترم بايد بداند كه نويسنده در اين مجموعه تلاش نموده است كه با بهره گرفتن از منابع مختلف درك جديدى را از سخنان امام على(ع) در باره ى خلقت جهان كه در خطبه ى اول آمده است، ارائه دهد.
دنیاشناسی در نهج البلاغه

دنیاشناسی در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام به خانه یکی از یاران خویش به نام علاءبن زیاد وارد شد. وقتی خانه بسیار پر زرق و برق او را دید، فرمود: «با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی، در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. آری، اگر بخواهی می توانی با همین خانه به آخرت برسی! اگر در این خانه بزرگ از مهمانان پذیرایی کنی، به خویشاوندان با نیکوکاری بپیوندی
Powered by TayaCMS