محبت به اهل بیت(علیهم السلام)

محبت به اهل بیت(علیهم السلام)

حبّ و بغض و دوستى و دشمنى صفتى است که زندگى بشر در آن خلاصه مى شود و اصلا زندگى به غیر از حبّ و بغض نیست، و هرکس نسبت به چیزى محبت و نسبت به چیزى دیگر دشمنى نشان مى دهد که این نیز داراى مراتبى است: گاهى دشمنى فقط در سینه است و بروز نمى کند، گاهى بروز مى کند و زمانى علاوه بر کینه درونى، انسان عملاً هم دست به کارهاى خصمانه مى زند.

دوستى نیز داراى مراتبى است گاهى در حدّ پایین و زمانى در حدّ بالا، گاهى فقط با شرکت در مجالس بزرگداشت خلاصه مى شود و گاهى این محبت با گوشت و خون آمیخته است و انسان، خود، خواهان برپایى این مجالس است. مرحوم مقرّم چون از ابتداى زندگى شاهد برگزارى مجالس روضه در خانه جدش سیّد حسین بوده و با این محبت و عشق بزرگ شده بود، به همین جهت همیشه برپا دارنده مجالس بوده و در این محفل ها روش و زندگى و خصوصیات، و درس هاى یادگرفتنى از ائمه(علیهم السلام)را براى مردم بیان مى کرد.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه