بنده شکرگزار

بنده شکرگزار عطاءبن ابی ریاح گفت: روزی نزد عایشه رفتم و از او پرسیدم: شگفت انگیزترین چیزی که در عمرت، از پیامبراسلام دیدی چه بود؟ او گفت:کار پیامبر(ص) همه اش شگفت انگیز بود، ولی از همه عجیب تر اینکه شبی از شبها که پیامبر(ص) در منزل من بود، به استراحت پرداخت، هنوز آرام نگرفته بود که از جابرخاست و لباس پوشید و وضو گرفت. بعد به نماز ایستاد آن قدر اشک ریخت که جلوی لباسش از اشک چشمش تر شد. پس سر به سجده نهاد و چندان گریست که زمین از اشک چشمش تر شد، و همچنان تا طلوع صبح منقلب و گریان بود. هنگامی که بلال او را به نماز صبح خواند، پیامبر(ص) را گریان دید، عرض کرد: شما که مشمول لطف خدا هستید، چرا چنین گریانید؟ فرمود: آیا نباید بنده شکرگزار خدا باشم؟ چرا نگریم درحالی که شبی که گذشت آیات تکان دهنده ای، از سوره آل عمران: 194-190 بر من نازل شد. وای به حال آن کس که آنها را بخواند و در آنها نیاندیشد.(1) (.... پروردگارا! هرکه را تو (بخاطر اعمالش) به آتش افکنی، او را خوار و رسوا ساخته ای، و برای افراد ستمگر، هیچ یاوری نیست. پروردگارا! ما صدای منادی (تو) را شنیدیم که به ایمان دعوت می کرد که: «به پروردگار خود ایمان بیاورید» و ما ایمان آوردیم. پروردگارا گناهان ما را ببخش، و بدیهای ما را بپوشان، و ما را با نیکان و در مسیر آنها بمیران...) 1- تفسیر نمونه، ج3، ص231

روزنامه کیهان