دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

سیر و سلوک عرفانى

No image
سیر و سلوک عرفانى

سیر و سلوک عرفانى

شیخ حسنعلى اصفهانى، سیر انفسى و تهذیب روح و روان را از همان کودکى و به همّت پدر خویش آغاز کرد، پدرش، ملاّعلى اکبر، حسنعلى را از همان کودکى در هر سحرگاه بیدار و او را به نماز، دعا، راز و نیاز و یاد خدا آشنا مى کرد. وى تا یازده سالگى در خدمت حاجى محمّدصادق تخت پولادى بود و از او دستور مى گرفت. آن مرد خدا، او را به نماز، روزه و انجام مستحّبات و نوافل شب آشنا نمود. حسنعلى به پیروى از استادش در تخت پولاد و کوه هاى اطراف اصفهان به ریاضت پرداخت.

او بیشتر شب ها تا صبح بیدار مى ماند و از پانزده سالگى تا پایان عمر پربرکتش، هرساله ماه رجب و شعبان و رمضان و ایّام البیض هر ماه را روزه دار بود.

وى در شهرضا با عارفى دلسوخته، به نام «سیّد جعفر حسینى قزوینى» ملاقات کرد و با دیدن کرامات معنوى آن مرد خدا، شیفته او گردید. در این ملاقات، آن عارف بزرگ از باطن او خبر داد و گفت: نه روز است که چیزى نخورده اى جز با آب روزه نگشوده اى ولى در ریاضت هنوز ناقصى زیرا که اثر گرسنگى در رخسارت هویدا و ظاهر گشته و آن را شکسته و فرسوده کرده است در حالى که مرد کامل از چهل روز گرسنگى نیز چهره اش شکسته نمى شود.

سومین شخصى که در تکوین شخصیت عرفانى شیخ حسنعلى تأثیر داشته است، مرحوم حاجى سیّد مرتضى کشمیرى[8] بوده است که حسنعلى در شهر نجف اشرف در مدرسه بخارائى ها با او آشنا شد و بعد از آن تحت تعلیمات و دستورات او قرار گرفت. سال ها بعد که حسنعلى، در مشهد و در کنار آستان قدس رضوى سکونت گزید و به حلّ مشکلات مردم و شفاى بیماران مشغول شد، نیز استادش سیّد مرتضى کشمیرى را فراموش نکرد و بسیارى از طالبان، نیازمندان و گرفتاران را به سوى آن مرحوم و فرزندانش راهنمایى مى کرد.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

رزق حلال

رزق حلال

امام صادق (ع) قرمودند: «ترک یک لقمه‌ حرام‌ نزد خدا، محبوب تر است از هزار رکعت نماز مستحبی.» (بحار الأنوار (ط ـ بیروت)، ج‌90، ص373)
نفاق

نفاق

امیرالمؤمنین علی (ع):«از نفاق دوری کن، به درستی که فرد دو رو نزد خداوند متعال دارای جایگاه و منزلت نیست.» (شرح آقا جمال خوانساری بر غررالحکم و دررالکلم، ج‌2، ص304)
عفت در کلام امیرالمومنین(ع)

عفت در کلام امیرالمومنین(ع)

حضرت علی(ع) فرمودند: «هرکس اعضا و جوارح خویش را از حرام بازدارد، اخلاقش نیکو می گردد.» (شرح آقا جمال خوانساری بر غررالحکم و دررالکلم، ج‌5، ص432).
دوری از موضع تهمت

دوری از موضع تهمت

امام صادق (ع) فرمودند: هرگاه مؤمن به برادر [دینی] خود تهمت بزند، ایمان در قلب او از میان می‌رود، هم چنان که نمک در آب، ذوب می‌شود. (مشکاةالأنوار فی غررالأخبار، طبرسی، علی بن حسن، ص319)
قناعت

قناعت

حضرت علی (ع) فرمودند: «به جستجوی بی‌نیازی برخاستم، آن را جز در قناعت نیافتم؛ همواره قناعت کنید، تا بی‌نیاز باشید.» (جامع الأخبار (للشعیری)، محمد بن محمد،ص123)
Powered by TayaCMS