شکر پیروزی‌

شکر پیروزی‌[1]

قال علی (ع): «إذا قَدَرْتَ عَلی‌ عَدُوِّکَ فَاْجعَلِ الْعَفْوَ شُکْراً لِلِقُدْرَةِ عَلَیْهِ» (نهج البلاغه؛ کلمات قصار، ش 11)

از نظر اسلام هر نعمت و موهبتى- بدون استثنا- شکر دارد و شکر قدرت عفو است. پیروزى‌هاى ظاهرى در صورتى ریشه‌دار خواهد شد که دل دشمن از کینه شستشو گردد، و ریشه اصلى مخالفت قطع شود، و این موضوع راهى بهتر از پرداختن زکات قدرت یعنى عفو ندارد، در این هنگام است که او از دل و جان منقلب مى‌گردد، و دشمن دیروز دوست امروز مى‌شود و پیروزى از نظر ظاهر و باطن تکمیل مى‌گردد، امّا به عکس کسانى که به هنگام قدرت دست به انتقامجویى مى‌زنند نه تنها از یک فضیلت بزرگ انسانى محروم شده‌اند بلکه پیروزى خود را نیز به خطر مى‌افکنند.

منبع: کتاب یکصد وپنجاه درس زندگی ،تألیف آیت الله العظمی مکارم شیرازی

پی نوشت:
• [1] . مکارم شیرازی، ناصر؛ یکصد وپنجاه درس زندگی ، قم، نسل جوان، 1388 ش، ص41.