متصل کردن امتی به سرچشمه زلال تشیع

مسافرت به ایران

در قرن هشتم هجرى، پس از وفات غازان خان مغول (703 هـ .ق.) اولجایتو به حکومت رسید. او که از مادرى مسیحى به دنیا آمده بود، دین مسیحیت را اختیار کرد. اولجایتو با دخترى مسلمان ازدواج کرد و توسط همسرش مسلمان شود. اولجایتو پس از مسلمان شدن، نام خود را به «سلطان محمّد خدابنده» تغییر داد. به جهت نفوذ علماى حنفى در آن روزگار، شاه نیز مذهب حنفى را اختیار کرد. علماى حنفى فرصت را مغتنم شمردند و شروع به ترویج مذهب حنفى نمودند و در این راه از هیچ کارى فرو گذار نکردند. آنان به آزار و اذیت علماى فرقه هاى دیگر پرداختند. زمانى که خواجه عبدالله مراغى شافعى، با تلاش وزیر شافعى مذهبِ شاه، قاضى القضاه ایران شد، درگیرى بین مذاهب حنفى و شافعى به اوج خود رسید، تا جایى که فرقه ها به جاى بحث منطقى، شروع به افشاگرى علیه یک دیگر کردند و به هر نحو ممکن قصد مخدوش کردن شخصیت طرف مقابل را داشتند این امر تا آن جا پیش رفت که منجر به اهانت به اصل اسلام و دلسردى مردم از اسلام گردید.

با دیدن چنین مناظر اسف انگیز، کم کم امیران مغول از مسلمان شدن خود پشیمان شدند و به مرور، دست از اسلام کشیدند و به دین اجداد خود باز گشتند. این رجعت هر روز فزونى مى یافت و سرعت مى گرفت. سلطان محمّد خدابنده که اوضاع را چنین دید، از مذهب حنفى دست برداشت و تا سه سال مذهب دیگرى را اختیار نکرد و در تحیّر و سرگردانى به سر برد، لکن اعتقاد او به اصل اسلام به قوت خود باقى بود. بالاخره یکى از امیران سلطان پیشنهاد مذهب تشیع را به شاه نمود. سلطان محمّد که تمام فرقه ها را مانند یک دیگر مى پنداشت، سخت عصبانى شد و سخن او را رد کرد. پس از تلاش فراوانِ امیر، سلطان محمّد که نام و آوازه علاّمه حلّى را شنیده بود، او را به حضور طلبید و از او در مورد مذهب شیعه اطلاعات گسترده اى خواست و تأکید نمود که در کتابى، ادّله عقلى و نقلى شیعه را بیان کند. علاّمه حلّى کتاب «نهج الحق و کشف الصدق» را تألیف کرد. سپس به همراه فخرالمحققین از شهر حلّه به سوى سلطانیه، حرکت کرد و به دربار سلطان محمّد رفت. و دو کتاب براى سلطان هدیه برد. «منهاج الکرامه» و «نهج الحق» کتاب منهاج الکرامه در مورد شناخت ائمّه معصومین(علیهم السلام) مى باشد و یک دوره امام شناسى است.

این کتاب داراى یک مقدمه و 6 فصل مى باشد. در مقدمه، غرض اصلى از تألیف کتاب بیان شده و در فصل اول مسئله امامت از دیدگاه شیعه و ضرورت وجود امام بیان گردیده وآن گاه به عقائد اهل سنت در این زمینه پرداخته شده است.

در فصل دوم، اثبات حقانیت شیعه امامیه با 6 دلیل روشن مطرح مى شود. فصل سوم، امامت على(علیه السلام) بعد از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) و عصمت آن بزرگوار را اثبات مى کند. فصل چهارم، در امامت سایر ائمّه(علیهم السلام) دوازده گانه است. علاّمه در فصل پنجم وششم ادّله مخالفین را باطل نموده است.

موضوع کتاب نهـج الحـق موارد اختـلاف اهـل سنّت با قـرآن و سنّت و اثبـات حقـانیت تشیـع مى باشد. هـر دو کتـاب بـه درخـواست سلطان محمـّد خـدابنده نـوشته شـده اسـت.

علاّمه حلّى توانست با این حرکت خود، امّتى را از حیرت برهاند و به سرچشمه زلال تشیّع متصل نماید.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه