دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

رجعت

No image
رجعت

رجعت از جمله مباحث و معتقدات ضروری شیعۀ امامیه است که به معنای بازگشت ارواح و اجساد به دنیا پس از مرگ و پیش از آخرت می‌باشد. رجعت امری عمومی نیست، بلکه به مؤمنان محض و یا مشرکان محض اختصاص دارد، بنابر احادیث موجود، اولین رجعت کننده، امام حسین علیه‌السلام است.

رجعت در قرآن و روایات

شماری از علمای شیعه حدود 60 آیۀ قرآن را بر رجعت دلیل آورنده‌اند، به عنوان نمونه:

« أَفَغَیرَ دِینِ اللّهِ یبْغُونَ و َلَهُ أَسْلَمَ مَن فِی السَّمَاوَاتِ و َالأَرْضِ طَوْعًا وَ کَرْهًا وَ إِلَیهِ یرْجَعُونَ » (آل‌عمران/83)

« آیا کافران دینی غیر ازدین خدا را می‌طلبند و حال آن‌که هر که در آسمان و زمین است خواه ناخواه مطیع فرمان خدا است و همه به سوی او رجوع خواهند »

و در روایات بسیاری نیز به مسئله رجعت اشاره شده است چنانچه امام صادق علیه‌السلام می فرماید:

« به خدا قسم این دنیا سپری نگردد تا این‌که خداوند مردگان را زنده سازد و زنده‌ها را بمیراند و حق را به اهلش بازگرداند و دین خود را آن‌چنان که می‌خواهد بر پا دارد.»

رجعت از دیدگاه بزرگان شیعه

از متکلمان شیعه، شیخ مفید در باب این مسئله در کتاب اوائل المقالات می‌نویسد:

«پیش از روز رستاخیز، در زمان حضرت مهدی (عج) خداوند دو گروه از مردگان را به زندگی و به جهان فانی باز می‌گرداند هم از نیکانی که از گناهان کبیره دوری جسته‌اند، و هم از مردمان بسیار بد. خداوند گروه اول را بر گروه دوم پیروز می‌کند تا از آن‌ها انتقام گرفته باشند. آن‌گاه هر دو دسته می‌میرند و روز رستاخیز، ثواب یا عقاب ابدی خود را انتظار می‌کشند.»

علّامه حکیم، آیت الله سید ابوالحسن رفیعی قزوینی معتقد است ‌که روح را با بدن عنصری، علاقه و ربطی تمام است و به همین دلیل هم با بقای نفس، علاقه و ربط مزبور باقی مانده و هرگز زایل نمی‌شود. لذا هرگاه نفس به بدن دنیوی خود توجه تام و کاملی داشته باشد، زندگی جدید بدن مادی در دار دنیا از طریق براهین عقلی، امری محال نیست. افزون بر این، در نظام عالم کبیر، هر موجودی باید بتواند با بروز دادن خاصیت و اثر خویش به کمال طبیعی پیش آید، چون قسر و منع دائم و اکثری نمی‌باشد، بنابراین، آن موجود باید بتواند با رفع قسر و منع، پس از مرگ به دار دنیا باز گردد و در این عالم مادی به کمال خود برسد، و سپس فوت کند و رجعت ارواح و نفوس ناطقۀ حضرت رسول صلی‌الله علیه‌و‌آله و حضرت ائمه علیه‌السلام به بدن‌های مادی خود، با توجه به قاهریت سنخ روحانی بر جسمانی ممکن بوده و روح و نفس قوی آنان قادر به بازگشت به بدن‌های عنصری خود در دار دنیا می‌باشند و براساس مصالح حکیمانۀ حق تعالی در عرصۀ نظام طبیعی، باید دوره و زمانی پدید آید که نفوس معصومین علیه‌السلام به بدن‌های خود توجه کرده و خود را در جامعۀ بشری دوباره نمایان کنند و به تهذیب و تعلیم همۀ نفوس انسانی همت گمارند تا هر کسی به مرتبۀ کمال و تمام فعلیت خود نایل آمده و چهرۀ خود را از پردۀ خفا بنماید و هرگاه چنین عصر و دورانی پدیدار نشود، قرار دادن قوۀ عالی تعلیمات عمومی و تهذیب نفوس بشری در نهاد روح مبارک حضرت رسول صلی‌الله علیه‌وآله و حضرت ائمۀ اطهار علیه‌السلام از جانب حق تعالی کار لغو و باطل خواهد بود و حضرت حق از امور لغو و باطل مبرّا می‌باشد.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

مجموعه درسهایی از احکام اسلامی (فلسفه احکام)

مجموعه درسهایی از احکام اسلامی (فلسفه احکام)

گروهى، سؤالهایى درباره فلسفه احکام مى‌کنند؛ به عنوان مثال، مى‌پرسند: چرا باید نماز بخوانیم؟ چرا باید براى نماز وضو بگیریم؟ فلسفه این که در نماز پیشانى خود را بر روى خاک مى‌گذاریم چیست؟ چرا در اسلام استعمال ظروف طلا و نقره حرام است؟ چرا دفن میت لازم است؟ چرا خوردن گوشت مردار جایز نیست؟ و چرا....
مجموعه درسهایی از احکام اسلامی (دانستنیهایی از بحثهای فقهی)

مجموعه درسهایی از احکام اسلامی (دانستنیهایی از بحثهای فقهی)

احکام فقهى به دو بخش کلى تقسیم مى‌شود:1. احکام ثابت 2. احکام متغیر
مجموعه درسهایی از احکام اسلامی (شرایط احکام)

مجموعه درسهایی از احکام اسلامی (شرایط احکام)

احکام شرایطى دارد که خود به سه قسمت تقسیم مى‌شود:
مجموعه درسهایی از احکام اسلامی (اجتهاد و شئون فقیه)

مجموعه درسهایی از احکام اسلامی (اجتهاد و شئون فقیه)

اجتهاد از نظر لغت‌به معناى رنج‌بردن و کوشیدن تا سر حد توانایى است و در اصطلاح فقه اسلامى به کار بردن همت و کوشش درراه پى بردن به احکام و قوانین شرعى از منابع و ادله استنباط و در مقابل آن، تقلید عبارت است از پیروى از راى دیگرى بدون تحقیق شخصى.
مجموعه درسهایی از احکام اسلامی (تاریخچه فقه و اجتهاد)

مجموعه درسهایی از احکام اسلامی (تاریخچه فقه و اجتهاد)

همان طور که در جاى خود ثابت‌شده، هدف از آفرینش انسان، تکامل فردى و اجتماعى در امور مادى، معنوى و اخلاقى است و او براى رسیدن به کمال، احتیاج مبرم به قوانینى دارد که تمام جنبه‌هاى فوق را دارا باشد; از این رو خداوند براى هر امتى شریعت و قوانینى مقرر فرموده:
Powered by TayaCMS