دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

نیمه شعبان همتای شب قدر

همان‌طور که شب و روز قدر نسبت به سایر ایام ماه پر برکت رمضان فضیلت دارد، شب و روز نیمۀ شعبان المعظم نیز به برکت بروز و ظهور عصارۀ آفرینش از خزانۀ غیب‌الهی، برجستگی خاص در میان سایر لیالی و ایام ماه پرعظمت شعبان پیدا کرده است.
No image
نیمه شعبان همتای شب قدر
نیمه شعبان و فضیلت شب و روز آن   صبح میلاد:  سحرگاه نیمه شعبان سال 255 هجری قمری با طلوع خورشید، وجود حضرت خاتم الأوصیاء و خاتم الأولیاء، قطب دایرۀ امکان، واسطۀ زمین و آسمان، حضرت بقیّة الله الأعظم (ارواح من سواه فداه) منوّر و با نسیم دل انگیز حضورش، عالم امکان عطرآگین گشت و بدین ترتیب زمینۀ تحقق وعدۀ خدای سبحان در پیروزی مستضعفان و امامت آنان فراهم شد. «و نرید أن نمنّ علی الذین استضعفوا فی الارض و نجعلهم أئمةً و نجعلهم الوارثین»(قصص/ 5) «ما مى‌خواهیم بر مستضعفان زمین منّت نهیم و آنان را پیشوایان و وارثان روى زمین قرار دهیم!»   فضیلت نیمۀ شعبان: وقتی امام معصوم علیه‌السلام به دنیا می‌آید و به عبادت دیگر: انسان کاملی از مخزن غیب تنزّل پیدا می‌کند مانند آن است که قرآن کریم از مخزن غیب الهی تنزّل پیدا کند و چون قرآن و عترت دو ثقل ثقیل و وزنۀ نظام آفرینش هستند که از یکدیگر جدایی ندارند حکم هر یک همانند حکم دیگری است. از این رو اگر نزول قرآن لیلة القدر را پربرکت می‌کند، میلاد مبارک عصارۀ خلقت نیز نیمۀ شعبان را مبارک می‌گرداند چنان‌که همین جدایی ناپذیری سبب می‌شود که عظمت لیلة‌القدر و شب نیمۀ شعبان از یکدیگر جدایی ناپذیر باشند.  به این جهت در روایات می‌بینیم همان‌طور که شب و روز قدر نسبت به سایر لیالی و ایام شهر الله المبارک فضیلت پیدا کرده است شب و رزو نیمۀ شعبان المعظم نیز به برکت بروز و ظهور عصارۀ آفرینش از خزانۀ غیب‌الهی، برجستگی خاص در میان سایر لیالی و ایام شهر الرسالة و النبوة پیدا کرده است. لذا نه تنها دربارۀ شب قدر آمده است که در این شب دعای هیچ کس ردّ نمی‌شود مگر آن که عاقّ والدین، قاطع رحم، شارب الخمر باشد یا در قلبش عداوت مؤمن باشد بلکه از نبی اکرم صلی الله علیه وآله و امام صادق علیه‌السلام رسیده است که خدا در شب نیمۀ شعبان به اندازۀ موی گوسفندان قبیلۀ بنی کلب، بندگانش را می‌آمرزد. (بحارالانوار/ ج 94، ص 86) وقتی از خامس الحج، حضرت باقرالعلوم علیه‌السلام راجع به فضیلت شب نیمۀ شعبان سؤال شد. فرمودند: با فضیلت‌ترین شب بعد از لیلة القدر شب نیمۀ شعبان است و خدا در این شب فضل خود را بر بندگانش ارزانی می‌دارد و با منّ و کرم خود، آن‌ها را می‌آمرزد، پس برای قرب به خدای سبحان در این شب تلاش و کوشش کنید، خود خدا قسم یاد کرده است که هیچ سائلی را تا وقتی که أمر ناپسند و گناهی طلب نکند، محروم نگرداند.  آن‌گاه فرمود: این شب، شبی است که خدای سبحان برای ما اهل بیت قرار داده به إزای لیلة القدر که برای پیامبر اکرم صلی‌الله علیه‌وآله قرار داده است. (بحارالانوار/ ج 94، ص 85 و ج 96/ ص 409) لذا برخی از بزرگان برای تشریح این فضیلت فرموده‌اند: «شب نیمۀ شعبان نیز در حدّ خود شب قدر است، چون اگر شب‌های سه‌گانۀ ماه مبارک رمضان، ظرف نزول قرآن کریم است، شب نیمۀ شعبان، ظرف تجلّی قرآن ناطق از ماورای طبیعت به نشأة طبیعت و جهان مادّی است». در روایات نیز تعابیری هست که با قدر بودن شب نیمۀ شعبان تناسب دارد.
عصاره خلقت

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

مجموعه درسهایی از احکام اسلامی (فلسفه احکام)

مجموعه درسهایی از احکام اسلامی (فلسفه احکام)

گروهى، سؤالهایى درباره فلسفه احکام مى‌کنند؛ به عنوان مثال، مى‌پرسند: چرا باید نماز بخوانیم؟ چرا باید براى نماز وضو بگیریم؟ فلسفه این که در نماز پیشانى خود را بر روى خاک مى‌گذاریم چیست؟ چرا در اسلام استعمال ظروف طلا و نقره حرام است؟ چرا دفن میت لازم است؟ چرا خوردن گوشت مردار جایز نیست؟ و چرا....
مجموعه درسهایی از احکام اسلامی (دانستنیهایی از بحثهای فقهی)

مجموعه درسهایی از احکام اسلامی (دانستنیهایی از بحثهای فقهی)

احکام فقهى به دو بخش کلى تقسیم مى‌شود:1. احکام ثابت 2. احکام متغیر
مجموعه درسهایی از احکام اسلامی (شرایط احکام)

مجموعه درسهایی از احکام اسلامی (شرایط احکام)

احکام شرایطى دارد که خود به سه قسمت تقسیم مى‌شود:
مجموعه درسهایی از احکام اسلامی (اجتهاد و شئون فقیه)

مجموعه درسهایی از احکام اسلامی (اجتهاد و شئون فقیه)

اجتهاد از نظر لغت‌به معناى رنج‌بردن و کوشیدن تا سر حد توانایى است و در اصطلاح فقه اسلامى به کار بردن همت و کوشش درراه پى بردن به احکام و قوانین شرعى از منابع و ادله استنباط و در مقابل آن، تقلید عبارت است از پیروى از راى دیگرى بدون تحقیق شخصى.
مجموعه درسهایی از احکام اسلامی (تاریخچه فقه و اجتهاد)

مجموعه درسهایی از احکام اسلامی (تاریخچه فقه و اجتهاد)

همان طور که در جاى خود ثابت‌شده، هدف از آفرینش انسان، تکامل فردى و اجتماعى در امور مادى، معنوى و اخلاقى است و او براى رسیدن به کمال، احتیاج مبرم به قوانینى دارد که تمام جنبه‌هاى فوق را دارا باشد; از این رو خداوند براى هر امتى شریعت و قوانینى مقرر فرموده:
Powered by TayaCMS